#AsuultSambar :

Тэдэнд тоглоомоос хасагдсан гэсэн мэдрэмж төржээ. Федерико үүнийг огт тоосонгүй. Тэр харин хэргийг Аравтын Шүүх гардан шүүнэ гэдэгт маш их санаа зовж байлаа. Тэдгээр шүүгчид өмнөх хотын дарга руу халдаж алахыг завдсан эрд тэр дор нь талбай дээр цаазлан хороох ял оногдуулсан. Нөгөө эрийг аль хэдийн дүүжилж хороосны дараа хамгаалалтын албаны зөвлөлийн гишүүд элдэв янзын асуултаар дарцгаажээ. Энэ бүхнээс болж Федерико тэр эрийг хэрэгтэн мөн гэдэгт эргэлзэж арай буруугүй байсан юм биш биз гэж хүртэл бодоход хүрсэн. Хэрвээ одоо Лена Роберто хоёр яг адилхан шүүхээр хурдан орвол түүнд тэдний хэрэг үйлдсэн гэдгийг батлах боломж бараг байхгүй болно гэсэн үг. Федерико хоёр дахь удаагаа адилхан алдаа гаргахыг хүсэхгүй байлаа. Тэр зөвлөлийн гишүүдэд Лена Роберто хоёрыг цаазлагдахаас өмнө байцаах боломж олгохын тулд шоронд тэднийг ядаж хоёр хоног суулгахад бүх бололцоогоо дайчлах хэрэгтэй болжээ. Шоронгийн тухай бодох үедээ тэр гэнэт хөшчихөв.
- Харуул! Харуул! гэж тэр чанга орилсонд тэр дороо хоёр харуул гүйж ирлээ.
- Та нар гянданг нэгжиж үзсэн үү?
- Үгүй, бид бодохдоо...
- Гяндангийн өрөөнүүдийг нэгж! Тэд тэнд нуугдсан байж магадгүй. Бас шоронгийн арийн нарийн гудамжинд хамгаалалт гарга.
Нэг харуул гадагшаа гүйн гарч тушаалыг дамжуулав. Федерико үлдсэн харуулыг дагуулан гяндан руу явлаа.

_________________
Sakura

Мирко хөдөлж зүрхэлсэнгүй. Амьтан түүнийг хазахаар зэхэж байх шиг. Нөгөө амьтан өөр лүү нь дөхөж ирээд хөлийг нь үнэртлээ. Мирко гар чийдэнгээ болгоомжтой сэгсэрсэн боловч тус болсонгүй. Шажигнах чимээ гарлаа. Болдер шал нүхэлж эхлэхэд Мирко түүнийг зогсоож чадсангүй. Боссон шороо тоосонд хахаж цацан ханиалгах үедээ унагасан гар чийдэн нь газарт хүрэх үедээ гэнэт асчихав. Саяхан дэргэд нь байсан Болдер алга болчихжээ. Мирко мэл гайхан нүхээр толгойгоо шургуулан гэрэл тусгавал урт хонгил харагдлаа. Тэр Болдер дээр гэрлээ тусгатал биеэ хумин нугдайчихав. Мирко элгээрээ хэвтэн гараа сунгасан боловч Болдерт хүрч чадсангүй. Гэнэт санаанд оромгүй ойрхон, дэргэд нь шахам нэг хүн
- Би баруун талын хонгилоор явъя. Та нар бусад шоронгийн өрөөг нэгж гэж хэлэх нь сонсогдов. Цочиж сандарсан Мирко өндийн суугаад эргэн тойрноо харлаа. Гарт нь мөрдөн хөөгчдийнхөө довтолгоог эсэргүүцэх зэвсэг байсангүй. Түүнчлэн нүхийг томсгох амьтнаа барьж авах хугацаа ч үлдсэнгүй.
- Наашаа ирцгээ! Би энэ хаалгыг онгойлгож чадахгүй байна.
Болдерын хүндэрсэн өтгөн шалан дээр урсаж хатахдаа нэг сантиметр хиртэй зузаан давхрага үүсгэжээ. Энэ магадгүй түүний аврал байж болох юм. Мирко гутлынхаа үдээсийг тайлж нэг эрдэнийн чулуу уяад нүхээр унжуулахдаа гэрлээ унтраалаа.
- Энэ дотор хүн байна. Би дөнгөж сая гэрэл анивчихыг харсан.
- Наад хаалгаа эвд.

_________________
Sakura

Чулуу идэгч эрдэнийн чулууг үмхсэн эсэхийг мэдэхэд модон хаалган дээр цохих чимээ саад болж байсан Мирко үдээсээ татлаа. Түүний аз болж Болдер үдээснээс зүүгдчихсэн байжээ. Мирко Болдерыг хурдан барьж аваад гар чийдэнгээ асаалаа.
- Тэнд дахиад гэрэл гарч байна.
- Сүх аваад ир!
Мирко Болдерын шилэн хүзүүн дээрээс барьж хошууг нь нүхний ирмэгт тааруулан дараад гэрлээ унтраав. Дараа нь томсгосон нүхээр хайрцгаа доош нь буулгалаа. Гяндангийн доорхи хонгилд бууж ирэх үедээ маш их ядарсан тул тэр бараг шургаж унах шахаж байв. Толгой дээр нь хүнд юмаар балбаж цохих чимээ цуурайтан сонсогдоно. Үл мэдэгхэн гэрэл гарч байгаагаас үзэхэд хамгаалагчид хаалганд бага зэрэг нүх гаргасан бололтой.
- Хаалга ямар нэг хатуу юманд тээглээд байна.
- Хурдлаач!
Мирко хурдан зугтах хэрэгтэй гэдгээ мэдэж байсан ч хэдэн хором бодол болон зогссоноо салганан чичирхийлэх хуруугаараа хонгилын дээд талыг тэмтэрлээ. Нүхнээс хэдхэн метрийн зайд нэг чулуун хавтан тэмтрэгдэв. Мирко хавтанг онгойлгох нууц механизмыг хайсаар гарцыг онгойлгон буцааж хаах чулууг ч мөн оллоо. Тэр одоо шоронгийн өрөө яагаад хоосон байсныг ойлгожээ. Ордонд хэн нэгэн нууцаар нэвтэрч орох эсвэл гарахад энэ гарцыг ашигладаг ажээ. Тэр бол шоронг бүхэлд нь эрх мэдэлдээ байлгадаг хүн байж таарна. Эсвэл энэ санамсаргүй тохиолдол байсан юм болов уу? Энэ хонгилыг магадгүй олон жилийн турш ашиглаагүй байх, бас нөгөө талдаа мухар гарц байхгүй байж ч мэдэх юм.
- Би бараг орчихлоо. Намайг жаахан түлхээд өг.
Хамгаалагч шоронгийн өрөөний шалан дээр унасан бололтой пидхийх чимээ гарав. Мирко Болдерыг хайрцган дээрээ тавиад ачаагаа чангаан татлаа.
- Шалан дээр нүх гарчихсан байна. Бас хөлийн чимээ сонслоо. Хулгайч зугтаж байна!
- Алив надад гар чийдэн өгөөдөх.

_________________
Sakura

Мирко урагшаа хар хурдаараа гүйлээ. Араас нь мөшгиж байгаа хүмүүсийн чимээ тодхон сонсогдоно.Холоос тусах гэрлийн тусгал улам томорсоор байгааг бодоход тэд түүнийг тун удалгүй гүйцэх нь гарцаагүй. Арваад минутын дараа Мирко хонгилын мухарт хүрч ирэв. Тэр таазанд гараа хүргэн хонгилын нөгөө үзүүрт онгойлгох механизмыг олж мэдсэний ачаар хэдхэн чулуу түлхээд гарцны хавтанг хурдан нээж чадлаа. Тэрбээр гарцаар болгоомжтой шургатал зооринд орж иржээ. Тэнд архивын материалын шүүгээнүүд эгнүүлэн тавьсан харагдана. Мирко хавтангаа буцааж таглаад шатаар хурдан өгсөж гарлаа. Тэр Белги улсын элчин сайдын яамны барилгын гол танхимд орж иржээ. Одоо л тэр хонгилын учрыг олох шиг боллоо. Хэрвээ хотын оршин суугчид үймж бослого дэгдээвэл хотын дарга энэ элчин сайдын яаманд нуугдаж чадах ажээ. Эсвэл бүр эрт дээр үед барилгыг барих үед хонгилыг өөр зорилгод ашиглахаар хийсэн юм болов уу? Зооринд чанга чимээ гарлаа. Мөрдөн хөөгчид хавтанг нүдэж байв. Механизм яаж ажилладгийг тэд мэддэггүй ажээ. Мирко тэднийг механизмын учрыг олж гарцаар гарч ирэх хүртэл нь хүлээхийг oгт хүсээгүй тул гол хаалганы дэргэдэх хананд Болдерын хоншоорыг наалаа.
- За алив араатан минь, намайг эндээс гарахад тус болж үз.
Болдер зузаан ханыг дор нь нүхэллээ. Мирко нүхээр гарангуутаа хажуу талын гудамж руу ухасxийн ороод Болдерыг хайрцган дээр тавиад ноорхой хүрмээрээ хучив. Гудамжны замын хугаст гартаа ногоо, жимс дүүргэсэн сагс барьцгаасан захын худалдаачид тааралдаж эхэллээ. Тэд эелдэг найрсгаар толгой дохин мэндэлж өнгөрцгөөнө. Мирко тэдний хажуугаар хурдан явж өнгөрөв. Тэд удахгүй хананд гарсан нүхийг хараад аюулын дохио дэлдэх болно.
Тэрбээр замдаа амарч, амьсгаагаа ч дарсангүй хайрцгаа чирсээр том баганын дэргэд, гэртээ хүрч ирлээ. Элда түүнд хаалга онгойлгож өгөв.
- Би үхтлээ айлаа. Чамд гай тохиолдоод... гэж би бодлоо.
- Та намайг өөрийг чинь хаяад зугтсан гэж л бодсон биз.
- Ингэж хэлэх чинь арай дэндэж байна. Би цурам ч хийгээгүй.
- Би ч гэсэн.
- Чи уул нь ингэж их удах ёсгүй байсан. Юу болсон юм бэ?
Гяндангаас хэрхэн зугтааснаа Мирко ээждээ ярьж өглөө.
- Чи тэнд юугаа хийж байсан юм бэ?
Мирко хүрмээ тайлан, Болдерыг чийдэнгийн доор тавиад хайрцгаа нээж харуултал Элда
- Өө, Бурхан минь! хэмээн орилов.
- Одоо бид алуулсан. Чи арай ийм гэмт хэрэг үйлдчихээд шийтгэлгүй өнгөрнө гэж бодсон юм биш биз?
- Та хэрвээ амаа хамхиад зүгээр сууж байвал юу ч болохгүй. Тэд ёс журмын дагуу танаас асууж шалгааж магадгүй гэж би бодож байна. Тэгэхээр та миний хэлснээр л хийхэд болно.
Элда хүүгээ айдас дүүрэн харцаар ширтэнэ.
- Эрдэндэсийн сангийн төмөр хаалтыг чи яаж онгойлгосон юм бэ? Тэрнийг өмнө нь хэн ч эвдэж чадаагүй.
- Битгий шалгаагаад бай. Уул нь би хотоос яаралтай гарч чадна гэж бодсон боловч хулгай хийх үедээ дэндүү их цаг алдсан учраас одоо хүлээх хэрэгтэй болоод байна. Энэ хооронд гадагшаа гарах бүх зам, том усан сувгууд дээр хамгаалалт гарчихсан байгаа.
- Харж байна уу, чи! хэмээн Элда чанга ориллоо.
- Бид дэндүү яарч хувцаснуудыг чинь шатаасан байна. Одоо чамд ганцxан улаан хослол байгаа.
- Тайвшир! Одоо зөвхөн эрдэнэсийг хотоос авж гарах арга олох хэрэгтэй байна. Хэдхэн өдрийн дараа бид гадаадад баялагтайгаа хамт байж байх болно.
Мирко гуйлгачны хувцсаа тайллаа.
- Наадуулаа бас шатаа! Яг одоо, даруйхан! гэж тэр ээждээ тушаав.

_________________
Sakura

Тэрбээр угаалгын өрөөнд орж нүүрний будгаа арилган үсээ усаар зайлж сааралтсан энгэсгэнээсээ саллаа. Дараа нь улаан хослолоо өмсөн толинд өөрийгөө харан инээмсэглэв. Хэн түүнийг урьд өмнө огт гарч байгаагүй тэр том хулгай дээрмийн хэргийг үйлдсэн гэж сэжиглэх юм бэ? Мирко хувцсандаа тохирсон шаахай углаад том өрөөний шалны хавтан доор нуусан мөнгөний хайрцгаа авч онгойлголоо.
- Чи унтахгүй юм уу?
- Би цэцэрлэгт аралд очиж амарна гэж хэлээд Мирко халааснуудаа мөнгөн дэвсгэртээр дүүргэв.
- Чамайг би ингэж хүмүүжүүлээгүй юм сан. Чи тэр биеэ үнэлэгчдээр яах гэсэн юм бэ?
Мирко хариу хэлсэнгүй.
- Мөнгө чинь л хайран байна
Мирко эхээсээ бүр мөсөн холдохоор шийдсэн ч харин яаж гэдгээ одоо болтол мэдэхгүй байгаа ажээ. Тэр эхийнхээ дэргэд үлдэхийг үнэхээр хүсэхгүй байлаа. Эцэг нь ажилгүй болж тэд арын дүүрэгт нүүж очиход ээж нь өдөр бүр ядуусын хороололд амьдарч байгаадаа гомдоллодог байжээ. Тэрбээр нэгэн баян худалдаачинтай явалддаг болжээ. Нэг удаа Мирко сургуулиасаа тараад гэртээ ирэхдээ тэднийг хамтад нь харчихжээ. Тэр орой Мирко харсан бүхнээ эцэгтээ дуулгасан байна. Эцгийнхээ гомдож цөхөрсөн харцыг тэр одоо болтол мартдаггүй.
- Та нөгөө хувцаснуудаа шатаасан уу?
Элда толгойгоо дохилоо.
- Сайн байна. Эндээс явах бэлтгэлээ хийж дуусга. Аавын зурсан зурагнуудыг ар нуруугаар нь хоёр хоёроор нийлүүлж хайрцганд хийнэ Хооронд нь сонингийн цаасаар жийрэглээрэй.
Эх нь дахиад толгой дохив.
- Бас өнөөдөр хаалгаа хэнд ч онгойлгож өгч болохгүй. Бүх хөшгөө хааж битүүл.
- Би хоолны юм авах ёстой.
- Би өөрөө дэлгүүр явна. Орой болохоос өмнө би буцаж ирнэ.
Элдаг дахиад толгой дохиход санаа нь амарсан Мирко гэрээсээ гарч явлаа. Цаг зургаа хагас болж байв. Тэр долоон цагаас хойш Сант Эрасмо руу явах усан онгоц хөлсөлж авч чадах байлаа. Арал дээрх хүүхнүүдээр өөрийгөө хүрээлүүлэн жаргаж сууна гэж тэр хэзээ ч төсөөлөн бодож байгаагүй билээ. Харин одоо өөрт байгаа бүх мөнгөө үрэхийг тэрбээр маш их хүсэж байв.
Энэ бол түүний хэдэн жилийн турш хулгай хийж хадгалсан мөнгө байжээ. Хулгайлсан эрдэнэсээ зарахад үрээд үрээд баршгүй их хөрөнгөтэй болох тул одоо энэ мөнгө түүнд тийм ч чухал биш.

_________________
Sakura

Арван гурав

Нар мандахад өглөө эрт дэгдсэн уур манан сарнин алга болохыг Лена, Роберто хоёр олж харлаа.
- Завин дотор унтсан маань сүүлчийн удаагийнх болог хэмээн аав нь хэлээд
- Миний нуруу аймшигтай өвдөж байна. Бас усанд орж хувцсаа солих юм сан гэлээ.
- Хоёулаа явж Болдерыг хэдэн цаг хайх уу?
- Бид Элиог хүлээнэ гэж амалсан.
Болдерыг зөнд нь орхих гэсэн аавдаа Ленагийн уур их хүрч байлаа. Тэр хүнд байдалд орсон хөөрхий амьтанд туслахаар оролдож байна хэмээн зүүдэлж байгаад сэрчихжээ. Эцгийнх нь хэлснээр завинд унтахад үнэхээр хэцүү байлаа. Модон шалан дээр хажуулж хэвтсэн Ленагийн ташаа нухснаас хөндүүрлэн өвдөж, хүйтэн орчноос болж бүх бие нь хөшчихжээ. Роберто
- Элио иртэл дахиад нэг цаг болох байх. Би явж идэх хоол, сонин худалдаж авъя. Эндээ хүлээж бай. Эл иог ирэхээр намайг одоохон буцаад ирнэ гэж хэлээрэй гэээ.
- Харуул, хамгаалалтынхантай таарчихалгүй болгоомжтой явна шүү.
- Тэдэнд биднийг хайхаас өөр чухал ажил байгаа гэж би бодож байна.
Робертог завинаас буухад Лена доошоо нугдайн суулаа. Тэр бүхэл шөнийг унтаа сэрүүний хооронд өнгөрөөжээ. Өглөө гэгээ орох үед л хулгайлагдсан Болдерт санаа зовох нь арай багасжээ. Лена нүдээ анин зүүрмэглэв.

Элио сэрээд таатай нь аргагүй суниалаа. Жирийн үед тэр дахиад таван минут хэртэй орондоо хэвтдэг ч Лена, Роберто хоёрыг машин руу нь хүргэнэ гэж амалснаа санав. Тэд аль хэдийн сэрчихсэн байх гэж бодоод Элио орноосоо ухасxийн бослоо. Завиндаа олон удаа унтаж байсан болохоор тэнд яавч таатай байгаагүй гэдгийг тэр мэдэж байжээ. Эцэг нь ирж хоноогүй, ор нь хураалттай хэвээрээ харагдана. Тэр Болдерын тоглолтоос олсон мөнгөөр нь найрласан бололтой. Эцэг нь Болдерын тухай яриаг огт үнэмшээгүй бөгөөд олсон мөнгөнөөсөө сэмхэн нууж цааш хийлээ хэмээн өөрийг нь буруутгажээ. Өчигдөр орой түүнд ийм л юм тохиолджээ. Уул нь тэр мөнгөө хадгалж болох байлаа. Удахгүй хуучирч муудсан завь нь хэд ч хонолгүй эвдэрч таарна. Түүнчлэн одоо амьдарч байгаа байрны хөлсийг төлөх ёстой. Хэрвээ эцэг нь архичин байгаагүй бол тэр энэ бүх зүйлд санаа тавих шаардлагагүй байх байсан.

_________________
Sakura

Мирког зугатахаас өмнө барьж амжих бх. Миркогийн ээжийн тухай бодол эвгүй юм, тийм зүйл хүнд насан туршийн сэтгэлийн шаналал өгдөг бх.

Өө Элиогийн аав архичин бжээ .

Баярлалаа

_________________

Элио завьчны хувцсаа углах үедээ өмднийх нь шуумаг урагдсаныг олж хараад хараал урсгав. Өчигдрийн мөнгөөр шинэ өмд худалж авч болох байсан. Өдийд аав нь найз нартайгаа бүх мөнгөөр нь уучихсан биз. Ямар найзууд гэхээрээ ийм байдаг байна аа? Эцгээр нь уух юм авхуулахаар өтгөн дээр цуглах ялаа батгана мэт шавчихна. Хоолныхоо мөнгийг залгуулахаар дөнгөж арван дөрөв хүрч байгаа хүү нь өдөр бүр завь сэлүүрддэгийг мэддэг ч тэдэнд ичиж зовно гэсэн ойлголт огт байхгүй. Тэр эцэгтэйгээ харьцах харилцаа холбоогоо өөрчлөх цаг болжээ. Хэрвээ шинэ завь худалдаж авбал хаа нэгтээ өрөө хөлсөлж сууна. Тэгээд өвдчихөлгүй эрүүл саруул байвал арван жилийн дотор бүх өр ширээ дарж дуусна гэж тэрбээр тооцоо гаргажээ. Тэгвэл эцэг нь яах болж байна? Хэн түүнд хоол авч өгөх вэ? Бас байрны хөлсийг хэн төлөх вэ? Элиог хэрэв эндээс явбал эцэг нь гудамжинд хөөгдөн гарч, гуйлгачин болохоос өөр замгүй болно. Энэ бодлоосоо хүү маш их айдаг ажээ. Ээж нь түүнийг эцгээ зөнд нь орхиж хаяасай гэж хэзээ ч хүсэхгүй байсан.
Элио шоколадны кремэнд хуруугаа дүрснээ аваад удсан талхнаасаа хазлаа. Тэрбээр шилэн аяганд сүү хийж нэг амьсгаагаар уучихаад гэрээс арынхаа хаалгаар гарав. Эл ио буланд байдаг нурах шахсан сонины мухлагаас нэг сонин худалдаж авлаа. Тэр Болдерын талбай дээр тарьсан хэргийн талаар нийтлэгдсэн эсэхийг мэдэхийг хүсжээ. Сонины гарчгийг уншингуутаа тэр мэл гайхан зогссоноо нийтлэлтэй хамт хэвлэсэн гэрэл зургийг хараад царай нь цонхийн цайлаа. Элио хуудсыг эргүүлж бүгдийг хурдан олж харчихаад сонингоо эвхэн завь руугаа хурдлан гүйв.

_________________
Sakura

Роберто талхны газар хайн нарийн гудамжнуудыг сүлжин явлаа. Холхон сонин хэвлэл зардаг мухлагийн дэргэд хэдэн хүмүүс дугаарлан зогсож байгаа харагдсанд дөхөж очоод хүмүүсийн ард зогслоо. Тэдний үзүүлбэрийн тухай сонинд бичсэн байж магадгүй. Тэгвэл ёстой сонирхолтой дурсамж болж үлдэнэ. Робертог лангуунд тулж очиход худалдагч эр гайхан харснаа
- Та нөгөө амьтантай байсан хүн мөн үү? хэмээн асуулаа.
- Надад... Өчигдөр бол надад байсан, одоо харин байхгүй. Биднийг зугтах үеэр...
- Тэрнийг бариад аваарай!
Дугаарлан зогсож байсан хүмүүс барих эсэхээ мэдэхгүй түр тээнэгэлзэх хооронд Роберто мухлагаас гарав.
- Наад нөхөр чинь мянган дукатын үнэтэй! тэрнийг зугтаалгаж болохгүй!
Худалдагчийн хашгирахыг сонссон Роберто өөрийг нь барьж авах гэсэн хэдэн гарыг түлхэж холдуулаад алхаагаа хурдасгалаа. Тэр завь руугаа явах гэсэн боловч буруу гудамж руу орчихжээ. Тал бүрээс хүмүүс түүнийг зааж харагдана. Араас нь арваад хүн гүйлдэж байсан бол тоо нь хурдан нэмэгдлээ. Завь хаана байгааг ч мэдэхээ байсан тэрбээр нэг жижиг гүүрээр гарлаа. Зүрх нь амаар гарах шахам дэлсэж, амьсгаа нь бүр дээрджээ. Өлөн байсан болохоор амархан ядарсан хэдий ч гүйгээд л байх хэрэгтэй байлаа. Одоо өөдөөс нь ирж яваа хүмүүс түүнийг барихаар гараа сунгацгаах эхлэв. Тэд түүнийг юм хулгайлаад зугтаж байна гэж бодсон бололтой. Роберто тэднийг хажуу тийш түлхэж явсан тул урагшлах нь саарч байлаа. Араас нь хөөж буй хүмүүс улам олширсоор. Лав тавиас олон хүн байгаа бололтой. Хүүхэд эмэгтэйчүүд гээд хүн бүр өөр лүү нь зааж хашгиралдана. Тэд гүйцээд иржээ. Роберто огцом эргэн нэг нарийхан гудамж руу ухасxийн орлоо. Гудамж руу бөөнөөрөө чихэлдэн орсон хүмүүс эцэстээ өөр хоорондоо зодолдож эхлэсний ачаар Робертод түр амьсгаа авах боломж олдов. Гудамж зуугаад метрийн цаана усан сувагт тулаад дуусжээ. Тэрбээр усны далангийн ирмэг дээр хэсэгхэн зуур тээнэгэлзэн зогссон нь харамсаад ч барамгүй том алдаа болжээ.

_________________
Sakura

Нэг хошин урлагийн тоглолтон дээр "Ойлгоод , ойлгоод явчихна биз" гэдэг шиг ойлгоод ойлгоод уншчихаарай. Би энэ зохиолыг хянаж үзэлгүй орчуулангуутаа шууд оруулж байгаа болохоор үг үсгийн болон найруулгын алдаа их байж магадгүй шүү. Тэгэхээр ойлгоо, ойлгоод...... биз.

_________________
Sakura

Нэг хүн ар нуруунаас нь хүчтэй түлхтэл Роберто элгээрээ тэрий хадан уналаа. Түүний тал бүрээс олон гар барьж авчээ. Роберто ус руу мөлхөхийг оролдсон ч хувцаснаас нь зуурсан тул бүтсэнгүй. Савхин хүрэмнийх нь ханцуй ханзарч, цамцных нь тасарсан товчнууд ийш тийшээ үсчив. Түүнийг барьж авсан хүнийг өөр нэг хүн түлхэж холдуулна. Бүх хүн түүнийг зөвхөн өөртөө үлдээхийг хүсэх мэт. Нэг хүн нүүрэн дээр нь өвдөглөхөд хамар нь шажигнан хугарлаа. Өөр нэг хүн толгойгоор нь гудамжны чулуун хучилтыг мөргүүлэв. Нэг гар хоолойг нь боомилохыг оролдтол өөр нэг гар үснээс нь зулгаалаа. Роберто өндийхийг оролдтол хажуу сүвээ рүү нь хүчтэй цохисон тул эвхрэн унахдаа толгойгоо гараараа хамгаалахыг оролдов. Гэнэт эргэн тойронд нь модоор хүчтэй цохих мэт дуу гарахад тэр толгойгоо өндийлгөн харлаа. Гудамжинд цугласан хүмүүсийг булчин шөрмөс болсон том биетэй нэг эр завины сэлүүрээр хайр найргүй балбаж харагдана. Цохиулсан хүмүүс түүнээс дөлж зугтацгаана. Ихэнх нь ус руу шумбан орж, зарим нь гудамжны цааш үзүүр лүү гүйлдэв. Өөрийг нь буулгаж авахаар үлдсэн хэдэн хүнийг тэр барьж аваад байшингийн хана мөргүүллээ. Гудамж дэндүү нарийхан тул бүгдээрээ нийлээд дайрч чадахгүй байсан болохоор энэ их хүч чадлыг хэн ч тэсвэрлэж чадсангүй.
Булиа эр Робертог өргөн шуудайтай элс аятай мөрөн дээрээ чулуудчихав. Тэгээд ойролцоо зогсох хүмүүсийг сэлүүрээрээ сүрдүүлснээ гудамжийг орхин явлаа. Роберто толгойгоо өндийлгөн харав. Хамраас нь гарсан цус нүд рүү нь урсана. Тэрбээр Элиог хүмүүсийн дунд зогсож байхыг зөв харсан эсэхдээ итгэлгүй байжээ.

_________________
Sakura

- Элио, энэ чи юу? хэмээн Лена нойрмоглон асууснаа толгойгоо өргөлөө.
- Бүтээлгэн дороо үлд!
- Яагаад? Лена юу болоод байгааг харахаар өндийтөл Элио толгой руу нь хөлөөрөө нударлаа.
- Ёо ёо, чи намайг өвтгөчихлөө. Юу болсон юм бэ?
- Би чамд удахгүй тайлбарлаж өгнө. Хучлаган доороо байж бай, үгүй бол бүгд өнгөрнө.
- Гэхдээ яг юу болсон юм бэ?
Элио завиныхаа уяаг тайлж суллаад сэлүүрдэж эхэллээ.
- Бид аавыг хүлээх хэрэгтэй. Тэр идэх юм аваад удахгүй буцаж ирнэ.
- Дуугүй болооч! Би одоо ярьж болохгүй. Тэгвэл баригдчихна.
- Чи яагаад ингээд байгаа юм бэ? Юу болоод байгааг би мэдмээр байна.
Элио сонингоо Лена руу шидлээ. Охин бүтээлгийг бага зэрэг онгойлгов. Сонингийн том гарчгийг олж харсан тэрбээр ам нь ангалзуулна. Айж балмагдсан охин тэднийг сүмийн эрдэнэсийн санг дээрэмдсэн хэрэгт буруутган өөрийнх нь болон эцгийнх нь толгойг мянган дукатаар үнэлснийг уншлаа. Түүнчлэн нийтлэлд тэднийг гяндан болон Белгийн элчин сайдын яамыг хооронд нь холбосон нууц хонгилоор оргон зайлсан гэж бичжээ. Тэнд хонгил байдгийг хулгайч нар хэрхэн мэдсэн талаар Федерико мөрдөн шалгаж байгаагаа дурьджээ.
- Энэ чинь галзуу солиотой юм байна. Үнэхээр солиорчихжээ гэж Лена хэлснээ
хуудсаа эргүүлэн уншвал Федерико тэднийг зочид буудалд буугаагүй талаар хэрхэн олж мэдснээ болон тэднийг магадгүй байр хөлсөлсөн эсвэл тэдэнд гар хөл болдог хүмүүс байгаа хэмээн таамаглаж байгаагаа мэдэгджээ. Түүнчлэн мянган төрхтэй хулгайч тэднийг энэ хулгайн хэргийг хийхэд хамтарсан байж болзошгүй гэж бичсэн байв.
- Ийм юмыг тэр хаанаас олж мэддэг байна аа? гэж Лена айсан хэвээр бувтналаа.
Сонины доохон талд нэг нийтлэлд тэд хүрэл арсланг хотын даргын дээр унагааж хороохыг завдсан боловч бүтэлгүйтсэн хэмээн бичсэн байв. Нийтлэлийн хажууд арсланг нурж унах үед арагшаа ухран зайлж байгаа хотын даргын гэрэл зургийг хавсаргажээ.
- Худлaa! Бүгд худлaa! гэж Лена уурсан хэллээ.

_________________
Sakura

Сонингийн нэг буланд зөөгч эмэгтэйтэй хийсэн ярилцлагыг нийтэлжээ. Тэд эмэгтэйг ятган өөрсөдтэйгөө нэгдэхийг шаарджээ. Зөөгч эмэгтэй татгалзсан учраас өс санаж хонзогносон тэд идсэн хоолныхоо төлбөрийг ч хийлгүй ариун цэврийн өрөөг эвдэж сүйтгэчихээд зугтсан гэжээ.
Лена хэзээ ч ямар ч баримтгүй, утга учиргүй зүйлийг ийм олон хуудсанд нэг дор нийтэлсэн байхыг харж байгаагүй билээ.
- Биднийг урьд шөнө эрдэнэсийн санг ухаж хоосолсон гэдэгт чи итгээгүй биз дээ/?
Завины бүр хойд үзүүрт зогсож байсан Элио толгойгоо аажуухан сэгсрээд Ленаг чимээгүй байхыг сануулан гараараа дохилоо. Лена дуугаа хураан доод уруулаа хазлана. Эрдэнэсийг тэд хулгайлаагүй юм чинь өөр хэн байж таарах вэ? Эцэг нь хаачсан юм бол? Эл ио яагаад түүнийг хүлээсэнгүй вэ? Лена нийтлэлийг дахиж уншлаа. Эрдэнэсийн өрөөний ханыг нүхлэхдээ чулуу иддэг амьтныг ашигласан гэж бичжээ. Нөгөө зураач энэ хэргийг үйлдсэн ажээ. Өөр хэн гэж? Лена ордон руу очиж Болдерыг хулгайд алдсан гэж хэлмээр байлаа.
- Алив хурдан дотогшоо ор гэж Элио хэлэв.
Тэр завиа арчилж тордолгүй удсан нэг байшингийн хаалганы урд байрлуулжээ.
- Чи энд амьдардаг юм уу? гэж охиныг асуухад Элио толгой дохилоо.
Ленагийн урдаас хөгц чийгний үнэр ханхийлээ. Бүх юм замбараагүй харагдана. Шүүгээний шургуулганууд онгорхой, зарим нь бүр шалан дээр хэвтэж байв. Хаа сайгүй дутуу идэж орхисон хоолны үлдэгдэл.
- Танайд хулгайч орсон юм уу?
- Үгүй, Би цэвэрлэж амжаагүй байгаа юм.
- Намайг өөрт чинь туслаасай гэж чи хүсэж байна уу?
- Тэгээд ч нэмэр болохгүй дээ. Аав гэртээ ирвэл тэр дор нь бүгдийг нь буулгачихна.
- Өвчтэй байгаа аав чинь уу?
- Миний архичин аав.
Шалан дээр гүйх хархыг хараад Ленаг дуу алдтал
- Наадах чинь чамайг яах ч үгүй гэж Элио хэлэв.
Лена огло үсрэн ширээн дээр гарч суугаад хөлөө дээш нь татлаа. Тэр энд ганц хором ч байхыг хүссэнгүй.
- Би гэмт хэрэгтэн бол зураач гэдгийг ордон руу очиж хэлэх хэрэгтэй байна. Тэр Болдерыг хулгайлсан. Тэгээд эрдэнэсийг хулгайлахдаа түүнийг ашигласан байж таарна.
- Одоохондоо чи гадагшаа гарч болохгүй. Тэгэхгүй бол чамд аавд чинь тохиолдсонтой адилхан зүйл учрах болно гээд Элио юу олж харснаа охинд ярьж өглөө.
- Гэхдээ энэ чинь... энэ үнэхээр аймшигтай! гэж Лена арайхийн хэлэв. Тэр дотроо хүмүүс аавыг нь зодож аваад явахыг харах шиг болов.
- Би түүнд туслах ёстой. Би аав руугаа очих хэрэгтэй. Одоо түүнд зөвхөн би л хэрэгтэй байгаа.
- Хоёулаа ямар нэгэн юм хийхээсээ өмнө эхлээд сайн эргэцүүлж бодъё. Галзууртлаа хөөрч догдолчихсон байгаа хүмүүст хөөгдөж байгаад баригдчихвал дэмий юм болно. Миний бодлоор тэр ханцуй эд мөрийн баримт байж магадгүй.

_________________
Sakura

Сүүлийн үед ч форум маань амь орж байнадаа. Сонирхолтой номнууд оруулж байгаад баярлалаа. Энэ ном чинь харин Маргад эрдэнийн хот гэдэг номтой төстэй хөөрхөн ном байна ш дээ.

_________________
Энхрий хайрт эх орныхоо төлөө

Элио ухаантай хүү бна даа. Одоо 10тын шүүхээс орохоос өмнө л Лена, Элио 2 хулгайчийг олох бх.

Баярлалаа Ойлгоод ойлгоод явчихъя аа

_________________

Лена нийтлэлд ханцуйны тухай ямар нэг юм дурьдсан байсныг хальт гүйлгэн уншснаа саналаа. Тэр сонингоо дахиж дэлгэн алгассан хэсгийг дахин анхааралтай уншив.
- Мянган төрхтэй хулгайч гэнэ үү?
- Хэрвээ чи Болдерыг зураач хулгайлсан гэж мэдэж байгаа бол, бас Федерико ханцуй олсон юм бол...
- ... зураач нөгөө мянган төрхтэй хулгайч болж таарах нь.
- Яг тийм хэмээн Элио батлан хэллээ.
- Гэхдээ үүнийг мэдлээ гээд бидэнд ямар ч хэрэг алга. Дараагийн удаад түүнтэй тааралдлаа гэхэд бид түүнийг шууд таньж болох л юм. Харин түүнтэй дахиж тааралдана гэдэг бол бараг боломжгүй биз. Би түүний оронд байсан бол сайн нуугдана.
- Бид захиа бичиж Арслангийн аманд хийж болно.
- Арслангийн ам аа?
- Ордны хананд бичсэн санал гомдлоо хийдэг инээмсэглэж байгаа ам байдаг.
Захиа бичих нь илүүц ажил юм биш үү хэмээн Лена дотроо бодлоо.
- Аав маань Болдерыг хулгайд алдсан гэдгээ хэлэхэд л тэд түүнийг суллачихна.
- Чи ингэнэ гэдэгт итгэлээ гэж үү? Хэрэгтнийг Аравтын Шүүхээр оруулна гэж бичсэн байсан. Тэгэхээр аавыг чинь өмгөөлөх ямар ч боломжгүй гэсэн үг. Тэд түүнийг талбай дээр өнөөдөр юм уу эсвэл маргааш цаазаар хорооно. Одоо түүнийг ганцxан захиа л аварч чадна.
Ленагийн гар өөрийн эрхгүй салгалаад байсан тул оронд нь захиаг Элио бичлээ. Охин түүнд аяллынхаа талаар бүр эхнээс ярьж өгөв. Элио бүгдийг бичээд захиагаа дугтуйнд хийлээ.

- Чамайг хэнд ч танигдахгүй болгох хэрэгтэй байна. Мянган төрхтэй хулгайч зүсээ хувиргаад чөлөөтэй явж чадаж байхад бид ч гэсэн яагаад үүнийг хийж чадахгүй гэж.
Өглөөний туршид айж түгшиж байсан Ленад анх удаагаа бага зэрэг найдвар төрөх шиг боллоо.
- Тэгвэл бид эрдэнэсийг хайж олцгооё гэж охин хэлэв,
- Эрдэнэсийг олно гэдэг бараг боломжгүй. Чамайг танигдалгүй зугтаалгахын тулд би гадна төрхийг чинь өөрчилмөөр байна.
- Би аавыгаа энд орхиод явж чадахгүй, бас Болдерыг ч гэсэн!
- Бид чадах бүхнээ хийх болно хэмээн хэлээд Элио нэг шүүгээ рүү очиж онгойлголоо. Шүүгээнд өлгөөтэй байсан хувцаснуудын ихэнх нь даашинзнууд ажээ.
- Ээжийнх чинь үү?
- Байсан.
- Тэр хол явчихсан юм уу?
- Ээжийг усан зогсоолын дэргэдэх том баганы хажууд алчихсан юм.
- Өө, надад их харамсалтай байна.

_________________
Sakura

Элиог өөрөөс нь ямар нэг юм нуугаад байгааг гадарлаж байсан ч охин ээжийнх нь тухай сонсоод маш их цочирдлоо. Лена нх тааралдахад Элио зогсоолын том баганы талаар дурьдсаныг санаж яагаад болгоомжтой байхыг анхааруулаад байсныг одоо л ойлголоо.
- Бид аль хороололд байгаа юм бэ?
- Нөгөө том баганатай зогсоолын ойролцоо. Ээж маань хотын төв рүү явган явахдаа тэр зогсоолыг байнга дайрч өнгөрдөг байсан. Нэг өглөө ээжийг дээрэмдэж, хутгалж алсныхаа дараа усанд хаячихсан байсан.
- Тэр үед аав чинь хаана байсан юм бэ?
- Аав маань мөнгө олохоор завьтайгаа явчихсан байсан. Тэгэхэд би дөнгөж дөрвөн настай байсан болохоор болсон явдлыг сайн санадаггүй.
Намхан ширээн дээр тавьсан жаазтай хөрөг зургийг Лена олж харлаа. Жаазны шил хагарч халтартсан хэдий ч гэрэл зураг нь бүтэн үлджээ. Буржгар шаргал үстэй эмэгтэй өөр лүү нь инээмсэглэн харах ажээ. Элио яагаад өөрийг нь ээжтэйгээ адилхан гээд байсны учрыг тэр ойлголоо. Зурган дээрээ хорин гурваас хэтрээгүй байсан бололтой тэр эмэгтэй, Лена хоёрын царайнд илрэх инээмсэглэл их адилхан харагдана.
- Ээжийн чинь хувцаснаас өмсвөл чи дургүйцэхгүй биз дээ?
- Бидэнд хувцас худалдаж авах боломж алга гэж хэлээд Элио хэдэн зуны богино даашинз аван охины өмнө барилаа.
- Өмд байхгүй юм уу?
- Хэрвээ чи зүсээ хувиргана гэж байгаа бол жинсэн өмд өмсөж огт болохгүй.
Лена цайвар цэнхэр өнгийн даашинз сонгож, дээр нь нэг онгорхой сандаал тохируулан авлаа.
- Хувцсаа угаалгын өрөөнд сольж өмс. Тэр хооронд би хайч олоодохъё.
- Хайчаар яах гэж байгаа юм бэ?
- Бид чиний үсийг засаж өөрчлөх хэрэгтэй.
- Тэгж ч ярихгүй ээ. Би малгай өмсчихнө.
- Аав чинь баригдчихсан, бас чамайг мянган дукатаар үнэлчихээд байна. Чи арай аль хэдийн аюултай байдалд орчихоод байгаагаа ойлгохгүй байгаа юм биш биз дээ?
Ленад доромжлуулсан мэт мэдрэмж төрсөн хэдий ч Элиогийн зөв гэдгийг ойлгожээ. Яг одоо сэжигтэй санагдсан хүн болгоныг ажиглан шалгаж байгаа болохоор гадна төрхөө бүрэн өөрчилж чадахгүй бол өнгөрлөө гэсэн үг.
- Эхлээд миний үсийг янзал. Тэгэхгүй бол шинэ хувцас маань буржгар шаргал үсэнд дарагдчихна.
Элио гал тогооны өрөөнд орж онгичсоор хайчаа нэг уранхай алчууран дороос олов.

_________________
Sakura

- Энэ жаахан ир муутай юм. Гэхдээ өвтгөхгүй байх гэж бодож байна.
Лена сандал дээр суухад Элио эхний туг үсийг хяргалаа. Охин цочсондоо
- Ийм богинохон биш ээ! хэмээн орилсонд.
- Үсэн дээрээ гель түрхчихэж болно гэж Элио хэллээ.
Охины нүднээс нулимс сул асгаран тэрбээр мэгшин уйлж эхлэв. Ингэхэд тэр яаж яваад ийм хүнд байдалд орчихдог билээ? Болдерыг хулгайд алдаж, аав нь баригдан, харин одоо өөрөө зугтаад нуугдаж байна. Охиныг тайвшруулахаар Элио хөлөнд нь гараа хүргэв. Өөрийг нь тайвшруулахыг хичээхээс гадна зориг шийдэмгий байгаагаас нь харахад Элио энэ зүрх өвтгөм хүнд хэцүү байдалд хэдийн дассан бололтой.
- Аав чинь гэртээ харьж ирвэл бид яах болж байна?
- Тэр бидэнд туслана гэж би найдаж байна. Аав Венецийн бүх уушны газрыг мэднэ. Зураач ер нь хэн болох, тэр хаана амьдардгийг мэдье гэвэл тэрнээс өөр хэн ч олж мэдэж чадахгүй.

_________________
Sakura

Элио бас өөрийнхөө зүсийг хувиргахгүй бол баригдана даа. Ккк ямар ч зүйлд сайн тал бх юм даа архичин аав л гэхэд ккк.

Баярлалаа

_________________

Ленагийн үс хоёрхон сантиметрын урттай маш богинохон болжээ. Буржгар үс нь их зохисон харагдана.
- Надад үсний будаг байгаа гэж Элио хэлээд шүүгээний булангаас нэг хайрцаг гаргаж ирлээ.
- Хадгалах хугацаа нь долоон жилийн өмнө дуусчихжээ. Туршаад үзэх үү, яахав?
- Ямар өнгөтэй юм бэ?
- Бараан хүрэн. Ээж маань үүнийг хэзээ ч хэрэглэж байгаагүй.
- Будаг муудна гэж байх уу?
- Үгүй гэж би бодож байна.
Элио онгойлгосон савнаас будаг гаргаж Ленагийн хуйханд түрхээд сайн шингээхийн тулд массаж хийлээ.
- Цамцан дээр чинь будаг үсэрчихлээ.
- Зүгээр дээ. Цамц маань хэдийн бохир болсныг чи харж байгаа биз дээ?
Хэдэн мөчийн дараа Лена будгаа зайлах хэрэгтэй болоход
- Шүршүүрт орчих гэж Элио хэллээ.
Охин шинэ хувцаснуудаа аван угаалгын өрөө рүү явлаа.
Усанд ордог кабин маш бохир заваан ажээ. Тосгуурын паалан ховхорч, хаа сайгүй ногоон хөгцний толбо суусан харагдана. Усны даралт муу болохоор шүршүүрийн толгойноос гарч буй ус цоргоноос гоожиж байгаа мэт нарийхан урсана. Халаагуур байхгүй тул ус хүйтэн ажээ. Лена халуун хүйтэн ус холигчтой цорго, цэвэрхэн алчуур тохоотой байдаг гэрийнхээ угаалгын өрөөгөө санав. Шампунь байхгүй учраас үсээ савангаар угааж дараа нь усаар сайтар зайлав. Бас толь байхгүйгээс үс нь ямар өнгөтэй болсныг тэр мэдэж чадсангүй. Шалан дээр хөглөрөх новшин дундаас савтай үсний гель олоод алга дүүрэн утган авч үсэндээ түрхлээ. Даашинз, шаахайгаа өмсөхийн өмнө жинсэн өмднийхөө халаасыг нэгжиж өвөөгийнх нь хаягнуудыг бичсэн цаасны тасархайг олов. Лена энэ цаасыг таг мартчихсан байжээ. Цаасны өөдсийг даашинзныхаа халаасанд хийх үедээ Лена өвөө рүүгээ утасдаж тэдэнд юу тохиолдоод байгааг тайлбарлаж хэлэх хэрэгтэй гэж бодлоо. Одоо түүнд тус болж чадах хүн бол ганцхан өвөө нь байлаа. Шинэ хувцсаа өмссөн Лена угаалгын өрөөнөөс гарч ирэв.
- За, би ямар харагдаж байна?
Элио мэл гайхсандаа амаа хамхихаа ч мартчихжээ.
- Энэ надад зохисон байна уу?
- Чи танихын аргагүй болсон байна. Тэгээд бүр...
- Яасан гэж?
- Үс чинь улаан өнгөтэй болчихжээ.
- Улаан өнгөтэй гэнэ ээ?
Элио толгой дохилоо.
- Ямар ялгаа байна? Би танигдахааргүй өөрчлөгдөж чадсан бол болоо юм биш үү.
Яг тэр мөчид арын хаалгыг нударгаараа дэлдэх чимээ гарлаа. Бие томтой, гэдэс нь унжсан нэг эр гуйвж дайвсаар орж ирэв.

_________________
Sakura

Eлио Ленагийн зүсийг хувиргахаас өмнө арслангийн амны тухай ярьж байхдаа захиа бичдэг хэсгийг би орхигдуулаад оруулчихсан байна. Би дээд талд нөхөөд оруулчихлаа. Уучлаарай!!!!!!


- Аав маань Болдерыг хулгайд алдсан гэдгээ хэлэхэд л тэд түүнийг суллачихна.
- Чи ингэнэ гэдэгт итгэлээ гэж үү? Хэрэгтнийг Аравтын Шүүхээр оруулна гэж бичсэн байсан. Тэгэхээр аавыг чинь өмгөөлөх ямар ч боломжгүй гэсэн үг. Тэд түүнийг талбай дээр өнөөдөр юм уу эсвэл маргааш цаазаар хорооно. Одоо түүнийг ганцxан захиа л аварч чадна.
Ленагийн гар өөрийн эрхгүй салгалаад байсан тул оронд нь захиаг Элио бичлээ. Охин түүнд аяллынхаа талаар бүр эхнээс ярьж өгөв. Эл ио бүгдийг бичээд захиагаа дугтуйнд хийлээ.

_________________
Sakura

Нээрээ өвөө гэж нууцлаг нөхөр бна аа. Болдерыг хаанаас олсон юм бол оо гээд асуух юм их бна аа. Захиа бичээд авч хэлэлцдэг л бгаа даа, Федерико хүртэл Аравтын шүүхээс айгаад бсан.

Баярлалаа.

_________________

Арван дөрөв

- Энэ охин чинь одоо хэн бэ? Тэр яагаад ээжийн чинь хувцсыг өмсчихсөн байгаа юм бэ?
Элио аавдаа охины хэн болох, бас түүнд юу тохиолдсоныг тайлбарлан хэллээ.
- Тэгвэл одоо хүн болгон энэ охиныг хайж байгаа байх нь ээ. Би түүнийг шаргал үстэй гэж бодсон юм сан.
- Үсээ будчихсан юм.
- Мянган дукатаар хичнээн их дарс авахыг чи төсөөлж байна уу?
- Аав, бид түүнд туслах хэрэгтэй.
- Охин минь наашаа хүрээд ир.
Лена хөлөө чирсээр түүнд дөхөж очлоо.
- Чи манайд хүссэнээрээ удаан байж болно.
Эцгийгээ ингэж хэлнэ гэж Элио үнэндээ бодоогүй байжээ.
- Та үнэнээсээ хэлж байна уу?
- Тэгэлгүй яахав. Ээж чинь ингэхийг хүсэх байсан биз. Үгүй гэж үү?
Элиог толгой дохитол
- Та нарыг гэр орноо цэвэрлэж байх хооронд би идэж уух юм аваад ирье хэмээн эцэг нь нэмж хэлэв.
- Бид одоо хот руу явна. Энэ захиаг арслангийн аманд...
- Наадахыг чинь би та нарын оронд хийчихье.
Элио эргэлзсэн хэдий ч захиаг аавдаа өглөө. Аавынхаа ингэж тусархаг зан гаргаж байхыг тэр олон жил хараагүй ажээ.
- Намайг буцаж иртэл та нар гэрээсээ гарч огт болохгүй.
- Та намайг арай барьж өгөх гээгүй биз дээ? гэж Лена зориглон асуулаа.
- Би яагаад тэгнэ гэж?
- Дөнгөж түрүүхэн та дарс, дукат хоёрын тухай нэг юм хэлээд байсан.
- Тэр бол миний хувьд үнэхээр ухаангүй явдал байсан. Би одоо явлаа. Гэр орноо янзалцгаа.
Элио эцгийнхээ араас хаалга руу дөхөж очлоо.
- Та түүнийг үнэхээр барьж өгөхгүй биз дээ?
- Чи бас юундаа шалгаагаад унав аа?
- Биднийг дэлгүүр лүү явуулчих. Тэгвэл бид хувиргасан зүс царайгаа шалгаж чадна.
- Үгүй.
- Яагаад болохгүй гэж?
Эцэг нь нүдээ зураас болтол нарийсган хүүгээ ажиглан харснаа
- Би эхлээд захиаг чинь хүрэгж өгөх хэрэгтэй...
- Та өөрөө үүнийг хийе гэж хэлсэн.
- Чамд нударганыхаа амтыг үзүүлэх хэрэгтэй юм уу, нусгай жаал минь?
Эл ио арагшаа ухарлаа. Эцэг нь түүнийг дуртай үедээ цохиод авдаг ажээ. Ялангуяа уучихсан үедээ. Лена ч хойшоо ухарлаа.
- Алив чи наашаа хүрээд ир!
Охин хөдөлсөнгүй.
- Чи надад итгэхгүй байгаа юм уу?
Лена толгойгоо сэгсэрсэнд Элиогийн аав
- Чамд надад итгэхгүй байх олон шалтгаан байгаа гэж хэлээд охины шуунаас атган өрөөний буланд байсан хаалга руу чирлээ.
- Аав аа, битгий ингэ! Битгий! хэмээн орилоод Элиог аав руугаа үсэрч очтол эрүүн дээр нь тохойгоороо цохичихов. Элио шүүгээ мөргөн унаж духнаас нь цус гарлаа. Тэр гуйвсаар хөл дээрээ өндийн бослоо. Эцэг нь Ленаг дарсны агуулахад цоожлоод түлхүүрээ халааслав.
- Яагаад ингэж байгаа юм бэ? гэж хүүгээ асуухад тэрбээр
- Би хамарныхаа урд бэлэн байгаа мянган дукатыг зүгээр алдчихаар усан тэнэг биш. Би хагас цагийн дараа эргэж ирнэ гэж хэлчихээд үүд рүү алхлаа.
- Би цоожийг эвдэж түүнийг суллана.
- Толгойгоо ажиллуулаач, Элио. Би чамд шагналынхаа мөнгөнөөс шинэ завь худалдаж авч өгнө.
- Та тэгэхгүй ээ. Найз нартайгаа нийлээд бүгдийг ууж дуусгана биз.
- Юу хэлж байгаагаа анхаарахад яана даа, бяцxан найз минь. Аав нь өөр лүү нь дөхөж ирэхэд Элио ухасxийж гараад завь руугаа үсэрлээ. Тэрбээр бэхэлгээний уяагаа тайлан завиа эрэгнээс холдуулав. Эцэг нь завины хойд үзүүрээс барьж амжсан боловч тэнцвэрээ алдан ус руу унах шахсан учраас гараа татаж авлаа.
- Буцаад ир!
- Таныг явтал хүлээж байгаад Ленаг суллана.
- Хэрвээ тэгдэг л юм бол би чамайг ална.
- Таныг миний эцэг байгаасай гэж хүсдэг гэж арай бодсон юм биш биз? Би эндээс явж ганцаараа амьдарна. Тэгээд сар бүр төлбөр хийх гэрээгээр завь худалдаж авна.
Аав нь эцэг эхийнхээ байшингаас хэзээ ч явахгүй гэдгийг Элио сайн мэддэг ажээ. Аавынх нь ээж буюу түүний эмээ шунаг сэтгэлээсээ болж эндээс зугтсан гэдэг.
- Намайг ганцааранг минь битгий орхиоч, Элио. Би чамд огт санаа тавьдаггүй байсан. Надад бүгдийг залруулах боломж олгооч дээ. Мянган дукатаар бид амьдралаа шинээр эхэлж чадна. Би уухаа больж ажил хийнэ. Тэгээд хоёулаа нэр хүнд сайтай хороололд байшин худалдаж авцгаая. Бас шинэ завьтай болно.
Элиогийн нүдэнд нулимс цийлэгнэв. Тэр эцгийнхээ ярьж байгаад итгэжээ.
- Би архи уухаа болих мөчийг их удаан хүлээсэн. Ээжийг чинь нас барсны дараа би эхэндээ уй гашуугаа тайлах гэж уудаг байлаа. Уушны газар луу явахгүй гэртээ үлдэхээр энэ байшингийн тааз миний дээрээс унаад ирэх шиг санагддаг. Би ганцаардлаа мартах гэж хүмүүстэй нийлж ярилцах хэрэгтэй байсан. Гэвч архи намайг дотроос минь идчихжээ. Согтуу үедээ чамайг хөөж тууж, зодохоос өөр би чамд юу хийсэн билээ? Надад ганцxан удаа боломж өгчих. Хоёулаа охиныг хүргэж өгөөд шагналд авах мянган дукатаар амьдралаа шинээр эхэлцгээе.
Элио эргэлзэж эхэлжээ. Эцэг нь урьд өмнө хүмүүжилтэй, боловсон хүн байсан. Тэрбээр эцгийнхээ тэрхүү цог жавхлантай байсан дүр төрхийг дахин харахаасаа өнгөрсөн гэж боддог байжээ.
- Бид тэгээд Ленаг яах юм бэ? хэмээн тэр асуулаа.
- Тэр буруутай эсэх нь бидэнд ямар хамаатай юм бэ. Алив, завиа нааш нь ойртуул. Охиныг хоёулаа хамт аваачиж өгье.
Ленагаас урвана гэхээс зүрх нь урагдах мэт өвдсөн хэдий ч Элиог амьдралаа аавтайгаа шинээр эхэлж чадна гэсэн бодол эзэмдэв. Тэр завиа эрэгт ойртуулж аавыгаа суулгалаа. Тэгтэл нэг булиа гар хүзүүнээс нь базлаа.
- Намайг уухаа зогсооно гэж чи арай бодсон юм биш биз?
- Энэ чинь шударга биш байна гэж Элио арайxийж хэллээ.
Эцэг нь түүнийг завинаас гуд татан буулгаж дотогшоо чирж оруулав.

_________________
Sakura

- Намайг тавь! гэж Элио орилох зуураа хамаг чадлаараа тонгочин аавыгаа өшиглөхийг оролдоно. Эцэг нь дарсны агуулахыг онгойлгон дотогш нь түлхэж оруулахад сульдаж ядарсан хүү урагшаа харуулдан уналаа. Лена хүүг өндийж босоход нь туслав.
- Бүх юм өнгөрлөө хэмээн хэлээд Элио нударгаа зангидан хаалгаа нүдэж
- Муу новш оо! гэж орилов. Лена толгойг нь илэн
- Тайвшир! гэж хэллээ. Элиод охины нүүрийг харна гэхээс маш их ичгүүртэй санагджээ.
- Би чамаас урвачихлаа. Би чамайг тэдэнд барьж өгөхийг хүссэн.
Толгойг нь мянган дукатаар үнэлснийг мэдсэн Элио өөрт нь туслах бодлоо өөрчлөөгүйд Лена харин их гайхаж байжээ. Эцгийнхээ ятгалганд орсон хүүг охин уучлахыг хүсжээ.
- Бид эндээс гарах хэрэгтэй гэж Элио зориг шийдэмгий хэллээ.
Жижигхэн өрөөнд маш олон төрлийн дарсыг эгнээ болгон давхарлан өрсөн харагдана. Дарснуудыг нөөцлөн хадгалдаг эцэг нь нэг удаа ганцxан орой бүгдийг нь ууж дуусгана хэмээн хэлсэн ажээ. Тэр хэрвээ бүх дарсаа уувал үхчих байлгүй. Элио энэ агуулахын өрөөг маш их үзэн яддаг. Тэр нэг дарс авч хаалга руу чулуудтал шил хагарч эргэн тойронд дарс цацагдлаа.
- Чамайг хэрвээ тайван байж чадахгүй бол би дотогшоо ороод та хоёрыг хүлчихнэ шүү хэмээн эцэг нь заналхийллээ. Элиог дахиад нэг дарс шүүрч автал Лена хориглон зогсоогоод
- Одоохондоо бид чимээгүй тайван байсан нь дээр. Ингэлээ гээд бидэнд тус болохгүй гэлээ.
Лена даашинзан дээр цацагдсан дарсны толбоо арчсан боловч арилсангүй. Тэгээд хаалган чихээ наан чагналаа.
- Тэр юу хийж байна? гэж Элио асуув.
- Мэдэх юм алга.
Элио бас чихээ хаалганд наалаа.
- Минийхээр бол тэр өчигдрийн үлдээсэн дарсаа ууж байх шиг байна.
Тэд арваад минут хаалганд чихээ наасан хэвээрээ зогслоо. Одоо зөөлөн хурхирах дуу агуулахад хүртэл сонсогдоно. Элио
- Тэр унтчихлаа гэснээ
- Шөнөжингөө уусан юм чинь гайхаад байх юм алга хэмээн батлан хэлэв.

_________________
Sakura

Тохиролцсон ёсоороо ашгийн талыг өгөхийн оронд мөнгөний дөрөвний гурвыг өгөхөд Элио авахаас татгалзаад байсныг Лена саналаа. Одоо харин тэр бүх учрыг ойлгожээ. Хүү бүх орлогоо эцэгтээ өгчихвөл нөгөөх нь бүх мөнгөө дуустал шөнөжингөө архидчихдаг ажээ. Тэгэхээр мэдээж мөнгөө хий дэмий үрсэнтэй ялгаагүй гэсэн үг.
- Надад нэг санаа төрлөө гэж Элио хэлээд
- Энэ хэдийгээр аз туршсан хэрэг ч оролдоод үзэхээс өөр аргагүй гэлээ.
- Алив хэлээч,
- Намайг хаалганы ард зогсож болохоор зай гаргах хэрэгтэй. Чи аавыг уурлаж наашаа орж ирэх хүртэл дарснуудыг хагална. Тэгэхэд нь би түүнийг цохиод унагаачихъя.
- Тэр чамаас хоёр толгойгоор өндөр.
- Би дарсны хайрцагнууд давхарлаад дээр нь зогсчихно.
Лена энэ саналыг түүнд хэзээ ч хэлж зүрхлэхгүй байжээ.
- Чи ингэж чадна гэдэгтээ итгэлтэй байна уу?
Элио толгой дохиод хаалганы ардахь дарсны тавиурыг чирж холдуулахад Лена туслахаар гараа сунгав. Чөлөөлөгдсөн талбайд тэд хоёр хайрцаг давхарлан тавьсны дараа Элио гартаа нэг шилтэй дарс аван дээр нь гарч зогслоо.
- Бэлэн үү?
- Бэлэн.
Элиог дуулж эхлэхэд Лена шилтэй дарснуудыг шалан дээр шидлэн хагалав. Асгарсан дарс хаалган доогуур урслаа. Хүсэж байснаар нь
- Та нар чинь галзуурчихаагүй биз? Миний нөөцийг сүйтгэчихлээ! хэмээн Элиогийн эцэг хаалганы ард ориллоо.

_________________
Sakura

Цоож онгойлгох дуулдсанаа хаалга хүчтэй саван дэлгэгдэхдээ давхарлаж тавьсан хайрцагнуудыг ганхуулав. Элио тэнцвэрээ алдах үедээ гартаа барьсан дарсаа алдаад унагачихлаа. Лена цохихоор далайсан нударганаас амжиж зайлаад өөрийгөө хамгаалахаар гараа урагш нь сунгав. Түүнийг хоёр шуунаас нь атгаж аваад тавиур луу хүчтэй түлхэхэд дээр нь байсан дарснууд Элиогийн эцгийн толгой дээр уналаа. Тэрбээр хараал хэлэн арагшаа ухрахдаа дахиад нэг шилтэй дарс авч, хайрцган дээрээ гарч амжсан Элиогийн чанх доор хүрч ирэв.Толгой дээр нь шил бут үсэрлээ. Эцэг нь биеэрээ алгуурхан эргэсний тавиур мөргөж гараа алдлан уналаа. Түүний хүнд жинд ганхсан тавиур дээрээс нь дарж унав. Тэр шилтэй дарснуудад дарагджээ.
- Хурдлаач! хэмээн Лена орилсноо захиаг бүрх малгайн хамт шүүрэн авч Элиог завь руу чирлээ.
- Би түүнийг дэндүү чанга цохичихлоо гэж Элио хэлэв.
Лена бэхэлгээний уяаг тайлж завиа хөвүүллээ. Хүү хөдлөхгүй суугаад байсан болохоор Лена сэлүүрдэж эхлэв. Суваг руу орсон завь чиглэлээ олохгүй нааш цааш дайвалзана.
- Би түүнийг дэндүү чанга цохичихсон хэмээн Элио давтан хэллээ. Лена хүүд зоригжуулсан үг хэлмээр байсан ч түүний цохилтоос болж эцэг нь үхэж ч магадгүй гэж айж байв. Элио хэдэн хором дуугаа хураан сууж байснаа
- Миний малгайг захиатай хамт надад өг дөө гэлээ. Охинд түүнд хоёуланг нь өгөв.
- Хоёулаа Сан Марко руу явах уу?
- Яах гэж?
- Захиагаа хүргэж өгнө биз дээ. Өөр яана гэж?
Элио арай өөрийг нь барьж өгөх гэж байгаа юм биш биз хэмээн Лена эргэлзлээ.
- Чи ингэлээ гээд нэмэргүй гэж Элио хэлэв.

_________________
Sakura