Ишлэл:
Бусад хүмүүст сонин санагдаж магадгүйлдээ гэхдээ цонхоор тэр охинийг хараад сууж байх нь үнэхээр жаргалтай ч юм шиг, нэг л хэлэж чадхааргүй тайлбарлашгүй нэгэн таатай дулаан мэдрэмж төрүүлэх нь Саруулд сайхан санагдана. Эмнэлэгт хэвтэх уйтгартай өдрүүд энэ хоёр хүний ачаар жаргалтай мөчүүд болсон бөгөөд эмнэлгээс гарахыг хүсэхгүй эндээ ингээд суугаад л баймаар. Гэсэн ч цаг хугацаа бүхнийг өөрчлөж орхих юм, хүсэл бүхнийг талаар болгох юм. Өвдөж зовож эмнэлэгт хэвтсэн шигээ өвдөлтөөс салаж эдгэрэх цаг нь ирэх л болно, гэхдээ тэр хүртэл хэсэг хугацаанд ч гэсэн энэ бүхнийг мартаад энэ 2 хүүхдийн хамтаар тайван байя..... Өдөр бүр өглөөнөөс орой болтол Анартай өөрийн бүхий л амьдралаа ярилцана, ярих бүрт түүнтэй улам дотносож бусдад хэлдэггүй нууцуудаа ч сэтгэлийн үгсээ ч хуваалцаж, цонхон доор ирэх хөөрхөн охинийг алсааас горидлого төрүүлсэн харцаар ширтэн сууна. Хэдий хань болох хүнтэй байсан ч өдөр болгон зүрх эмзэглүүлэх хэсэг хугацаа түүнд ирнэ, гайтай ч юм шиг энэ эргэлтийн цаг өдөр бүр давтагдаж өр зүрх өвтгөнө. Эргэж ирдэг хүнгүй ганцаардах агаад эргэлтээр ирэх бусдыг харан атаархана, мөн ялгаагүй Анар хүртэл эргэлтийн цагаар дотны хүн дээр очих нь бүр хэцүү байх юм. Өдөр бүр үргэлж хамт байх ч зөвхөн тэр гол харалмаар хэсэг хугацаанд Саруул ганцаараа байх юм өнөө цонхны цаана байх охин хүртэл энэ үеэр л алга болчихдог, хэн нэгнийг эргэхээр ирдэг гэж итгэх хэдий ч эргэлтийн цаг дуусах үеэр тэр охин яаваад өгдөг учир битүүхэн бухимдана.
Ичимхий амьтан байсым байхдаа..
