|
Генрих өнөөдөр орноосоо анх бостол толгой нь дахин өвдөж нүд нь эрээлжиллээ. Миллер ирсэн нь тун зохимжгүй цагаар таарчээ. Түүнтэй ярилцахаас цаашид зайлсхийгээд байх нь аюултай байж болох юм. Ер нь одоо бүх хэрэг явдлыг нэгд нэгэнгүй мэдэж байх ёстой. Германы командлалын мэдээнд Паулюсийн армийг бүслэсэн цагригийг ямар ч хамаагүй үнээр сэтлэхийг хичээж байгаа Манштейны цохих бүлгийн атакийн тухай дурдсан байна. зөвлөлтийн радио фронтын бусад хэсэг дээр зөвлөлтийн цэрэг давшилтад орж байгаа тухай мэдээлж байна. үйл явдал улам бүр түргэн өрнөж байгаа болохоор ийм цагт хэвтээд байж огт болохгүй.
Миллер сэтгэл хөөрч баярласан царайтай, Генрихийн өрөөнд орж ирээд:
— Генрих ээ, найз минь ... таныг ингэж дуудахыг зөвшөөрнө биз? Би танд халдсан этгээдүүдийг эрсээр бүр хөлгүй болох дөхлөө. Тэднийг олно доо! Заавал олно! Арав, хорин хүн баривчилж, өөрөө байцааж байгаад олно. Үхсэн хүнээс ч үг өчиг авч чадна бий! гээд Гольдрингийн гарыг чанга атгахад нь:
— Танд тийм их төвөг удах явдал гарахгүй гэж лавтай итгэж байна, эрхэм Миллер ээ! гэв.
— Миллер ий? Та намайг гомдоож байна. намайг Ганс гэж дууддаг. Нэгэнт намайг элдэв ёсорхолгүй, таныг зүгээр Генрих гэж дуудахыг зөвшөөрсөн болохоор ...
— Та намайг гялайлгаж байна ... Ганс аа! За тэгээд та хэнийг ч баривчилж, байцаах явдалгүй. Намайг буудсан хүнийг би харсан. Тэр партизануудыг ч гэсэн, галт тэрэг онхолдуулсан партизануудыг ч гэсэн бид хамтаар олж чадна гэж бодож бйана. Энэ сүүлчийнхийг би өөрийн нэр төрийн хэрэг гэж үзэж байгаа болохоор таны эрэлд туслахыг зөвшөөрвөл болохоор таны эрэлд туслахыг зөвшөөрвөл маш их баярлах байна.
— Танд чухам ийм санал тавих гэсэн юм, Генрих ээ! Бас үүний зэрэгцээгээр өөрийн төлөвлөгөө, авсан арга хэмжээг танд ярих гэсэн юм. Нэгдүгээрт: Бонвтль орж байгаа буюу тэр хотоос энд ирж байгаа хүн бүрийг шалгана.
— Хүн бүрийг шалгаж яах юм бэ?
— Бонвиль бол партизаны хөдөлгөөний төв. Чухам тэндээс л зэвсэгтэй галт тэрэгний тухай мэдээ өгсөн нь туйлын тодорхой байна. Манай районд ажиллаж бйагаа партизанууд Бонвильтай байнгын харилцаатай байдаг байж магадгүй. Бид тэр харилцааг нь илрүүлэх ёстой.
— Яах вэ, таны зөв ч юм шиг байна. энэ тухай дараа ярья. Миний толгой өвдөөд хагарах нь ээ гэж Генрих хэлэв.
Генрих ингэж хэлэхдээ Миллерийг санаа алдаад явах болов уу гэж бодтол цаадах нь харин дахиад бүтэн цаг өууж, Генрихийг үхтэл залхаалаа.
Генрих маргааш өглөө нь Моника, Курт хоёрыг хорьсоор байтал штабт очлоо. Лютцийн албан тасалгаанд зөвхөн Генрихтэй нэг штабт ажиллада хүмүүс төдийгүй, дивизийн хамгийн холын хэсгийн салбар ангийг командалдаг офицерүүд цуглараад хөл тавих газар олдохгүй шахуу байжээ. Тэдний дотор Генрихийн анх удаа зүс үзэж байгаа хүн олон байлаа.
— Та бүгдийг Генерал өөр дээрээ урьж байна гэж Лютц хэлэв.
Офицерүүд генералын тасалгаанд уван цуван ороход хамгийн сүүлд Генрих, Лютц хоёр орлоо. Эверс онцгой даалгавар гүйцэтгэх офицер хараад найрсгаар мэхийн ёслох завсар штабын дарга Кунст, Миллер, бас дэд хурандаагийн погонтой СС-ийн офицер нэг хүнтэй үргэлжлэн ярилцсаар байв. Бүгдээр суудал эзэлсний дараа Эверс өгүүлрүүн:
— Ноёд оо! Бидэнд маш чухал үүрэг гүйцэтгэх даалгавар өгсөн. Нууц заводаас франц үндэсний Поль Шенье гэдэг маш аюултай гэмт хэрэгтэн оргож зугтсан нь өчигдөр оройн зургаан цагт тодорхой болсон байна. чухам ямар нөхцөл байдлаар оргоо вэ, гэмт этгээдэд хэн туслаа вэ гэдгийг олж тогтоож чадаагүй байна. Сен-Мишелээс нэг цагийн өмнө хүлээж авсан цахилгаан утсанд сонирхолтой зүйл байгаа нь: тэр заводын бүтээгдэхүүн байсан нэг вагоны шалыг хөрөөдөж цоолсон нүх, нэг эвдэрхий хоосон хайрцаг байсан байна. герман орны дайсан мэдээгүй байгаа, мэдэх ч ёсгүй маш нууц заводаас тэр гэмт этгээд зугтсаныг харгалзах хэрэгтэй. Тэр этгээдийг үхсэн амьд алин боловч баривчлах нь манай нэн чухал даалгавар мөн гээд генерал дуугүй болж, хэлсэн үгнийхээ чухал ач холбогдлыг онцлон тэмдэглэх гэсэн мэт бүгдийг тойруулан ширүүхэн хараад маш албан ёсны дуугаар үргэлжлэн ярьсан нь:
— Дивизийн салбар анги бүр штабын дарга Кунтээс нэг өдрийн дотор ганц ч байшин, цэцэрлэг үлдээлгүй нэгд нэгэнгүй нарийн нягт самнан нэгжвэл зохих тодорхой хэсэг газар заалгаж авна. Алыгн чинээ газар ч үлдээж болохгүй. Манай энэ зөвлөлгөөнд суулцаж байгаа дэд хурандаа Кейзнерийн (гээд Эверс тэр СС-ийн офицерийн зүг мэхийн ёсолж) анги өнөө шөнө уулын бүх жим, гарц, давааг хаасан. Гэмт этгээд ууланд партизанууд дээр очиж чадахгүй, манай районд тийм тохьтой цагийг хүлээх болно. Энэ зөвлөлгөөнд суулцсан отрядын дарга бүр өөрсдийн үзэмжээр автоматчдыг томилон гаргаж, салбартаа өөрийн орлогчдоо үлдээгээд зам харгуй, суурин тосгонд хийх эрлийг өөрийн биеэр удирдах ёстой. Гэмт этгээдийг барих аз таарсан офицер түүнийг магадлан танихын тулд энд авчрах ёстой. Баривчилсны шанд нэн даруй таван мянган маркийн шан өгнө гээд СС-ийн дэд хурандаа өөд эргэж харсанд цаадах нь зөвшөөрсний тэмдэг болгож толгойгоо дохив.
— Эрлийг хөнгөвчлөхийн тулд та бүхэнд Поль Шеньегийн хажуугаас, урдаас авсан нэг нэг гэрэл зураг өгнө гэж генерал төгсгөлд нь хэлэв. СС-ийн нөгөө офицер суудлаасаа босч:
— Ноёд оо! Та бүхэнд өгч байгаа даалгавар бол төрийн маш их ач холбогдолтой даалгавар юм гэдгийг би өөрийн зүгээс сануулах хэрэгтэй байна. Та бүхэнд өгсөн даалгавар, гэмт этгээдийн гэрэл зураг, мөн түүний овог нэр, ажиллаж бйасан газар энэ бүгд маш нууц учраас бид зөвхөн шилмэл офицеруудад итгэмжлэн мэдэгдэж байгаа юм гэхэд нь
— Гэрэл зургийг аваад оногдсон хэсгээ мэдэж ав гэж генерал тушаагаад зөвлөлгөөн дууссаныг мэдэгдэж суудлаасаа босов. Офицеруудыг тарж явсан хойно генерал, Генрихийг дэргэдээ дудаж аваачаад:
— Барон таны бие ямар байна?
— Анхаарал тавьсанд баярлалаа, эрхэм генерал аа! Бие засарч байна.
— Ийм үед таны бие муу байгаа нь тун харамсалтай байна.
— Би үүрэгт ажилдаа орж чадах байна. эрхэс генерал танд нэг хүсэлт тавихыг зөвшөөрнө үү.
— Болно.
— Намайг гэмт этгээдийг эрэх ажилд оролцох зөвшөөрөл өгөхийг хүсье, эрхэм генерал аа!
|