12-р гавьяа
Геракл ухээрийн ордонд бууж Керберийг ялав
Геракл бух дэлхийг дорно зугээс нар жаргах газар хуртэл туулж, тулалдаж, хеделмерлеж, мангасууд болон хортой хумуустэй дайтаж, уулын орой хуртэл зам гаргаж, нартай хамт далай дундуур хевж, ертенцийн хязгаарт хурээд, ялагч хэвээрээ эргэж иржээ.
тэхэд нь Еврисфей цехрехдее, гераклыг менх бус амьтны дотроос хэнч буцаж ирж байгаагуй ухээрийн орон Аидын газар дорхи оронд явуулахаар шийджээ.
Тартарийн зэс даамангийн дэргэд ухээрийн оронд орох хаалганы дэргэд гуван толгой Кербер гэдэг аймшигт нохой уурлэж байдаг ажээ. тэр нохойны хузуунууд нь усний оронд хар могойнууд цагираглаж, амьд луун суултэй байдаг бегеед ангайсан амнуудаас нь гурван галын дел асч байдаг ажээ.Дааман нээгдээд, хун й зэвхий суг ухээрийн оронд ормогц Кербер баяртайгаар суулээ шарваж, ирсэн хумуунийг галт хэлээрээ долоох гэж догшрон хегжин чармайдаг байв. тэгээд тэндээс буцах гэсэн хун уйлээ уздэг байжээ.
Еврисфей хаан эцэсийн удаа Гераклыг дуудаж аваачаад:
Чи надад Аидын ороноос Керберийг авчирч ег. энэ бол чиний надад зутгэх эцэсийн зутгэл болно гэж туунд хэлжээ.
Геракл юу ч хариулсангуй, замдаа орж явав.
Геракл Тенарийн агуйг эрж олоод, тэндээс газрын дорхи голын сувагаар газрын гунд уруудан орох хэрэгтэй байв.
Амьд хун еерийнхее дур хоригоор ухээрийн оронд очих нь аймигтай байлаа.
Геракл агуйд орох уудний дэргэд зогсоод, цэцглэж байгаа газар, хех тэнгис, бух нарт ертенцийг хархад, туунд аягуй бегеед уйтгартай байлаа.Гэвч Геракл айх, гунихаа тэвчээд, харанхуй дотор зоригтой алхан оров. Тэгээд ард талд хелийн чимээ гарахыг шууд сонсчээ.Энэ бол Гераклыг Аид тийш хургэж ехеер ертенцийн эцэн Зевсийн илгээсн жигуурт Гермес, Гераклыг гуйцэж ирсэн хэрэг байлаа.Гермес манай баатарын гараас хетлеед 2улаа газар дорх. оронд бууж одов.
Удалгуй бурэнхийн дотор ендер хясаа цайрч тууний доогуур енге, унэргуй ендер ногоо урагсан делгеен гол ул мэдэг шорчигнон , намуухан урсаж байв.
Геракл голруу бехийн уухыг завдав.
-Битгий уу. Энэ бол Мартахын гол Лета юм. Уунээс ус уусан хун ертенц дээрх юм бухнтйг мартдаг юм гэж Гермес Гераклыг хориглов.
Тэд цааш явтал,Гераклын дайнд амь урэгдсэн хуучин багш, залуу найз 2оо узэв. Геракл баяртайгаар гараа сарвайн тэдний зуг очсон боловч тэд Гераклыг гелерсен нудээр харж, огт танихгуй, туунийг узээгуй юм шиг, хажуугаар нь суудэр мэт гулган енгерчээ.
-Тэд чамайг танихгуй байна.Тэд мартахын голоос ус уусан учир бугдыг мартсан юм гэж Гермес хэлэв.
Гэтэл нэг суг гэнэт зогсоод ойртож ирэв.Геракл калидоны хаан Мелегар байхийг танив.
-Геракл минь надад тусал.Би арчаагуй залуу дуу охин Десянираг ертенц дээр орхисон юм.Тууний тухай бодол намайг энд зовоож байна. Би чамаас гуйя: чи туунийг гэртээ аваачаад, эхнэр болгож ав. Тэр чамд унэнч эхнэр чинь болно.Тэгвэл би уурб тайвширах юм гэж хааны суг аяархан нэлэв.
Тэгээд Геракл найзынхаа гуйсаныг биелуулье гэж ам егев.
Тэд газарын гун руу улам доошлон бууж явтал газрын дорхи уулын ганга еед том, хунд чулуу турж яваа хунийг гэнэт узцэгээв.Тэр хун, бух бие нь хелс, тоос болоод, бух хучээ гарган, том чулууг бух биеэрээ тулж, газрын еед хоер гараараа чармайн енхруулж байв.Уулын оройд хурэхэд зевхен ганц алхам улдсэн боловч чулуу нь тууний эцсэн гараас гэнэт мултарч газрын уруу тачигнан енхрев.Тэр хун уулын бэлд чулууны хойноос яаралтай бууж очоод хунд ачаагаа дахин чирч эхлэв. Гэтэл бас оройд хурч чадалгуй дахин чулуу нь мултарч, ендер дээрээс енхрехед тэр хун дахин доош бууж, чулууг амралт, зогсолтгуй дээш нь чирч байв.
Геракл зогсоод, энэ ургуй хунд хеделмерийг харав.
Энэ бол ховдог шунхай байсан, бусдын херенгийг ашигласан, хеделмер хийхгуй амьдарч байсан учраас энэ хунд чулууг уурд чирч байх залхаалт хулээсэн Коринф нутгийн Сизиф гэбэг хун байжээ.
Геракл замын хань Герместей хамт цааш яваад, тунгалаг цэвэр гол дотор зогсч байгаа хунийг узэв. Ус, тэр хуний меренд тулж ирэх боловч туунийг амныхаа цангааг гаргах, хатсан хар уруулаа норгох гээд бехийхтэй нь зэрэг ус нь агшин зуур доошилж алга болоод, газарт шингэж байв.Эрэг дээрээс болсон ур жимсээр дуурэн мечир тэр хуний зуг унжиж, усан узэмийн хуван нахиа нуурий нь шургэж алдаж байлаа.Гэтэл туунийг ягаахан алим буюу шууслэг чанарыг тасалж авах гээд гараа сарвайхтай нь зэрэг мечрууд тэр хунээс зайлж, маш ендер хеерех учир тэр елссен хун туунд хурч чадахгуй болж байв.
Ийм хунд залхаалт авсан хунийг Геракл таньжээ.Энэ бол урьд бурхдад айрлагдаж, эгэл хумуусийн дотороос хамгийн жаргалтай нь байсан бегеед бурхдыг хууран мэхэлсэн, итгэл эвдсэн, хэмжээ хязгааргуй атаархсаны улмаас ертенцийн эзэн Зевсэд уурд шийтгэгдсэн Сипилийн хаан Тантал байжээ.
Геракл газар доорх орны аймшигт узэгдлуудийн хажуугаар гархад зурх нь шимширч байв. Эцэст нь тэд газрын доорх Ахеронт голын эрэгт хурч очив.Эргийн дэргэд хар завь хулээж байлаа. Уг дуугардаггуй баргар цариатай завьчин Харон Гитгэ дээр сэлуурээ барин зогсч байх бегеед ухсэн хумуусийн суг тэднийг оршуулах уед нь терел садангийн хумуусээс тэдний аманд хийж хаясан зоосыг Харонд зориг муутайхан сарвайж байлаа.
Хегшин Харон, ухээрийн оронд амьд хун узээд гайхсан боловч, Гермес Гераклыг завинд оруул гэж туунд тушаажээ. Завь, хеделгеенгуй хар голоор хендлен гатлав. Ухсэн хумуусийн суг, дэхий дээр орхисон юмаа эцэсийн удаа харахыг хуссэнм шиг шийдэмгий буцаж харцгаав. Завь, Ахеронт голоор хевеед, удалгуй эл хуль эрэгт ойртон ирэв.Геракл Гермесийн хамт хамгийн урьдаар эрэг дээр гараад, беен сугийн хамтаар Аидын орны зэс дааман тийш авжээ. Бахим даамангууд ерген нээгдсэн байх бегеед тууний дэргэд Геракл Керберийг узэв. Тэр нохой аймшигт суулээ залхуу байдалтай шарвалзуулан зайлж, баатарыг оруулав.
-Чамайг энд ямар учиртай ирсэнийг энэ нохой хараахан мэдээгуй байна.Туунээс биш энэ нохой чамайг ондоогоор угтах байсан юм гэж Гермес Гераклд хэлжээ.
Ухсэн хумуусийн суг ерген даамангаар еревднлтэй гаслан орцгоож, газрын доорх хааны ордон тийш явцгаав.
Тэнд уудам, харанхуй танхимд Аидын тушигт ширээний емне ухээрийн орны шударга шируун шуугчид: Радамант, Эак, Минос нар сууж байлаа. Тэд хун бурийг дэлхий дээр амьдарч байсан байдалаар нь шууж, эсвэл шийтгэж ,эсвэл шагнаж байв. Тэгээд шуусэнийхээ дараа зарим нь гун Тартарт доош орж зарим нь Есилейн делгеен талд явж, зарим нь агаарын завиар Жаргалын саруул арал тийш хевж оддог байв.
Аидын шуугч болон зарц нар, ухээрийн эзний оронд амьд хун ирсэнийг узээд гайхжээ. Гэтэл геракл газрын дорхи орны хааны ширээний емне арслангийн...
үргэлжлэлийн дараа оруулий
Бүртгүүлэх
Нэвтрэх
Түгээмэл асуултууд
Хайх
