#AsuultSambar :

ASUULT.NET - ШИНЭ ЖИЛИЙН БАЯРЫН МЭНД ХҮРГЭЕ! 2017-2018
It is currently Jan.18.18 10:50 am

All times are UTC+09:00




Post new topic  Reply to topic  [ 10 posts ] 
Author Message
PostPosted: Mar.07.11 12:52 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: Oct.03.10 4:21 pm
Posts: 3413
Location: Спортын цонх
За энд Хулан туужийг оруулна аа

_________________
:guitarchin:


Top
   
PostPosted: Mar.07.11 12:53 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: Oct.03.10 4:21 pm
Posts: 3413
Location: Спортын цонх
Май хүүхдээ аваарай! гэх дуунаар Хулан хүнд нойрноос сэрлээ.

Түвшинтэй хөтлөлцөн мөсөн хотхонд тоглож байсан нь, нүд нүд рүүгээ ширтэлцэн инээлдэж байсан нь зүгээр л зүүд байжээ. Орон дээрээ арай ядан өндийж уа уа орилсон жижигхэн үрчгэр амьтныг гар дээрээ авлаа. Сувилагч:

-Их бүтэлттэй төрсөн болохоор хүчилтөрөгч залгаж байгаад авчирлаа. Хүүхдээ удаан орилуулж болохгүй шүү, тархиндаа даралттай гээд эргэхдээ "Ээж нь гэж бас хүүхдээрээ амьтан шив дээ" хэмээн үглэх нь чих дэлсэв. Аргагүй ш дээ, Хулан одоо дөнгөж арван наймтай. Мики Маусын зурагтай хөшиг, дэртэй, өрөөгөөр нь дүүрэн Барби хүүхэлдэй, зөөлөн тоглоомтой, бас Бритни Спирсийн фен ээж. Төрөх газрын цонхоор шинэ жилийн гэрлэн чимэглэл гялалзсан дэлгүүрийн цонх харагдана.



Цамцныхаа энгэрийг яран тэр жижигхэн амьтныг амлууллаа. "Яг Ананд дүрээрээ. Ингээд ангиасаа хамгийн түрүүнд ээж болдог байжээ. Дөнгөж гарсан хүүхэд ямар царай муутай байдаг юм бэ? үгүй ээ, гэхдээ хөөрхөн ч юм уу гэж бодон суутал дэрний хажууд тавьсан утас нь жингэнэлээв Анандаас мессеж иржээ. "Aagii bid hoior tsonhnii dor baina, Hurdan tsonhooroo haraach huuteigee shuu" гэжээ. Бүсгүй мээмээ шов шов хийлгэж ховдоглон хөхөх тэр жаахан амьтныг энгэрээсээ салгалгүйгээр цонхоор харлаа. Гадаа идэр есийн хүйтэн тачигнаж байв. Харин Ананд найзыгаа дагуулаад ирчихсэн толгой нүцгэн гар даллан зогсох аж. Тэгснээ гараа амандаа барьж байгаад.

-Хулаан, халуун савтай хоол унталгын хувцас авчирсан шүү гэж хашгирахад амнаас нь бөөн уур дэгдэв. Хулан түүнд хайртай эсэхээ мэдэхгүй. Наймдугаар ангиас нь хойш үргэлж халамжлах болсон энэ хүүг зүгээр л ангийн хүүхэд гэж боддог байсан юм. Мартын наймнаар ангийнх нь хөвгүүд аль охинд бэлэг өгөхөө сугалахад Ананд дандаа Хуланд бэлэг өгч таарна. Бас даалгавар авах нэрээр дандаа утастдаг, шалгалт дээр сайн дураараа Хулангийн вариантын бодлогыг бодож өгнө. Харин Хулан зэргэлдээ орцныхоо Түвшинд хайртай. Бүр хар багаасаа шүү. Тэр Түвшин нь байрандаа бүү хэл тэр хавьдаа нэртэй дүрсгүй амьтан. Бүр цэцэрлэгт байхын л өвөлд нь цасаар нүүрийг нь угаах, зун усан буугаараа шалбайтал нь норгох зэргээр Хуланг илүүтэй шоглоно. Гэтэл наймаа төгсөөд есөд ордог жилээ есөн сарын нэгэнд өнөө дүрсгүй гайхал чинь Хулангийн ангид шилжээд ирчихсэн байв. Тааралдах бүртээ шоглуулдаг мөртөө Хулан бүр жаахан байхаасаа л гадаа гарах бүртээ Түвшинг сэм харуулдаж явдаг. Аавынхаа гадаадаас авчирсан хувцасаар Түвшинд л зориулж гоёдогсон. Хүссэн юм хүзүүгээр гэгчээр ингээд мөрөөдлийн хөвгүүнтэйгээ үргэлж хамт байх болсондоо ямар их баярласан гэх вэ? Дунд зэргийн нуруутай, нүдээрээ инээсэн, өтгөн хөмсөгтэй хэзээ ч ам хуурай байдаггүй хөгжилтэй энэ хүүд ангийн охид их талтай. Харин Түвшин тэдний дундаас Хуланг хэзээ ч онцолж байсангүй. Ай хөөрхий задгай хүрэн үс намируулсан янзаган нүдтэй Хулан гэж хөвгүүдийн харцыг булаасан л охин юмсан даа. Гэгээн валинтены өдрөөр Түвшингээс зүрхэн хэлбэртэй шоколад авахсан, хичээл тараад хөтлөлцөн алхахсан" гэж Хулан битүүхэн мөрөөдсөөр аравдугаар ангид оржээ.

-Хулангийн гэрээс юм ирсэн байна, гэх асрагч авгайн дуу нандин дурсамжийн болор хэлхээг нь тасалчихлаа. Хүү нь үнэгчлэн үрчигнэнэ. Хулан нэг аяга шар будаатай цай уугаад хөлс нь асгарч, хүүгийнхээ хажууд хэвтэн зүүрмэглэв. Нэвсийсэн цастай цав цагаан тал. Байшин ч үгүй гэр ч үгүй. Тэр хоосон тал дундуур Хулан Түвшинтэй зэрэгцэн алхаж, цас чахран дуугарна. Тэгсэн мөртлөө яагаад ч юм, тэр хоёр нэг ч үг дуугарахгүй хаашаа ч юм яваад, яваад л байх юм."

Хажуугийн орон дээр хэвтэж байсан хүүхний хүүхэд часхийн уйлах дуунаар Хулан сэрчихлээ. Харин хүү нь унтсаар. Тийнхүү тайван унтаж байгаад нь баярлан бяцхан улаан нүүр рүү нь харж хэвттэл гэнэт үгээр илэрхийлэмгүй их хайр гарч, нимгэн зөөлөн зулайд нь уруулаа аяархан наав. Аравдугаар ангид орсных нь өвөл охины хайрын бурхан гадаадад сурахаар яваад өгчээ. Ангийнхан нь Түвшинг гаргаж өгөхөөр бөөнөөрөө нисэх рүү явахад Хулан "ханиадтай" гэж шалтаглаад очоогүй. Тэгээд нөгөө Микки хулганы зурагтай том дэрэндээ нүүрээ наагаад асгартал уйлж билээ. Орой нь Ананд шилтэй аньс барьчихсан иржээ. Сарын дараа Хулан Гэгээн валентины өдөр Анандаас ягаан туузаар боосон бэлэг авч хамт шоу үзсэн. Ингээд нэг л мэдэхэд тэр хоёр үерхэж эхлэв. Гэтэл хаврын шалгалт эхлэх үеэр Хулан жирэмсэн болчихсоноо мэдсэн юм. Түвшинг мартах л гэж Анандтай үерхсэн нь ямар том алдаа болсныг гэнэхэн охин дэндүү хожуу ухаарчээ.



((Хотын чинээлэг айлын охин Хулан нэг байр , нэгэн ангийнхаа хөвгүүн Түвшинд унаган хайраа өгчээ. Ухаалаг , бие даасан бодолтой, шударга зантай охин Хулан сургуульдаа хөөрхнөөрөө толгой цохидог тул хөвгүүд хошууран шохоорхдог. Гэвч Түвшин л ганцаараа түүнийг үргэлж тохуурхан шоглосоор байгаад Америк руу явна. Анхны хайр нь бүтсэнгүйд гутарсан Хулан өөрт нь дурласан Анандтай үерхэж жирэмсэн болдог. Гэтэл Хуланг хүү төрүүлээд амаржих газарт байхад Түвшин Америкаас утасдан түүнд хайртай гэдгээ хэлнэ



Харин тэдний ангийн бас нэг охин Золтуяа Анандад хайртай. Хүү төрсний дараа Анандын эцэг эх нь Хуланг бэр болгохоор гуйж гэртээ аваачна. Энэ хооронд Хулан Анандтай амьдрах эсэхээ шийдэж чадахгүй эргэлзсээр байна. Харин Золтуяа тэр хоёрын дундуур орж хайртай залуугаа булаах төлөвлөгөө боловсруулна. Нэг удаа Хулан Түвшингээс ирсэн хайрын захиаг халаасандаа мартсаныг Ананд олж уншаад хэрүүл болдог. Түүнийг Хулантай муудалцсаныг мэдсэн Золтуяа уран аргаар Анандыг өвөртөө оруулна))

-Би захиа гэдгийг нь харж байна. Чи намайг битгий мангартуулах гээд бай. Түвшин та хоёр ямар холбоотой юм бэ? Чи эртүүд Түвшингээс хүүд бэлэг ирсэн мирсэн гээд л байсан. Захиагий нь болохоор надаас нуугаад кармандаа хадгалж явдаг байх нээ? Их доромжлох нь ээ энэ чинь. Ананд уурандаа биеэ барьж чадахгүй болсон байлаа. Ядахдаа энэ хэрүүлийн хажуугаар хөгжим чихэнд чийртэй гэгч нь хангинана. Хүү нь сэрэн чарлалаа. Хулан дуугүйхэн шиг хүүгээ очиж авлаа. Хардлага гэдэг хүнийг өөрийн ухаангүй болгодог хойно. Ананд уурандаа тавиур дээрээс хөгжмөө түлхэж унагаад галзуу юм шиг хашгичин: -Яршиг л байна. Би ингэж доромжлуулж чадахгүй гэснээ Хулангийн дэргэд үсрэн очиж мөрнөөс нь угз татаад : -Чи яагаад дуугарахгүй байгаа юм. Энэ ямар учиртай захиа юм бэ гэж амьсгаадан асуулаа.Түрүүнээс хойш ганц ч үг амнаасаа унагаагүй Хулан хачин тайвнаар: -Ямар учиртайгий нь чи өөрөө мэдэж байгаа юм биш үү?гэх нь тэр. Анандад хэлэх үг олдсонгүй. Ам нь хэд хий ангалзсанаа дахин уурлаж: -Чи Түвшингээс ийм захиа авчихаад надад юу ч хэлээгүй. Хэрвээ надад нэг хүүхэн хайрын захиа энэ тэр өгөөд л би нуугаад чамд хэлэхгүй бол чи уурлахгүй юу? Чи... гэтэл Хулан үгийг нь таслан: -Тоож уурлахгүй. Тэгээд ч би чамд далан булчирхайгаа тоочих албагүй гээд нойтон үсээ сэгсэрлээ. Тэр Түвшингээс захиа авсан өдрөө энэ захиаг уншчихаад халатныхаа халаасанд хийгээд таг мартчихжээ. Түүнээс хойш энэ халатыг ч өмссөнгүй. Захианы тухай бодох ч завдал гарсангүй өнөөдрийг хүрчээ. Захианы тухай Анандад хэлэх үү байх уу гэж нэг хэсэг эргэлзээд дуугүй өнгөрье гэж тэр шийдсэн. Учир нь өөрийнхөө сэтгэл зүрхний нууцыг ямар нэг байдлаар хөндөхийг хүссэнгүй. Гэтэл өнөөдөр тэр захиа нь гарч ирж бөөн хэрүүл тарьчихав. Гэхдээ бүсгүй Анандыг битүүхэн өрөвдөж л байлаа. Угийн дөлгөөн зантай, тэгээд ч өөртэй нь хэзээ ч ширүүн дориун харилцах нь битгий хэл муухай ч харж чаддаггүй энэ залууг ийм их уурлан хашгичихыг нь анх удаа л харсан нь тэр. -Юу гэнээ? Чи намайг доромжлоод байгаа юм уу хайшаа юм? Юуны чинь далан булчирхайгаа тоочих. Түвшин чамд хэзээнээс тийм хандтай байсан юм бэ? -Би яаж мэддэг юм. Тэгээд ч би чиний өмч биш. Толгой даасан хүн шүү. -Чи захиагий нь халаасалчихаад яахаараа мэддэггүй юм? Би бол чамаас юугаа ч нууж үзээгүй. Харин чамд надаас нуух юм байдаг юм байна. Одоо л ингэж байгаа юм чинь дараа нь яах хүн бэ. Чи ер нь... -За, за. Би чамтай хэрэлдмээргүй байна. Хүүхэд сэрээчих гээд битгий хашгичаад бай... Yхсэндээ хүн хардаад байгаа юм, чи гэж Хулан тэсэлгүй хэлчихээд өөр өрөө рүү гараад явчихлаа... Энэ бол түүний шазруун зан хөдөлсний шинж. Хулан бол дэндүү шударга зантай. өдий арван ес хүртлээ хүн хуурч ч үзсэнгүй.Эрх танхил өссөний хувьд дургүйгээ хүрэхээр нэлээд шазруун зан гаргачихна. өөр хүн байсан бол яах гэж тэр захиаг хадгалав даа. Ураад хаячихгүй яав гэж харамсан Анандыг аргадах гэж элдэв шалтаг олох гэж мэтгэх байсан биз. Харин Хулан байгаа юм байгаагаараа гэсэн шулуун зантай хүн болохоор "Яадаг юм. Yнэн юмыг хайш нь нуухав." гэсэн шинжтэй байсан нь Анандад дэндүү гомдолтой санагджээ. Хаалга савах чимээнээр угаалгын өрөөнд байсан Цэндээ хаалгаар айсан туулайн нүд гарган болгоомжтой шагайж байна. Ананд: -Миний дүү , ээжийг асуувал намайг оройтно гэсэн гэж хэлээрэй гэчихээд гарах гэснээ орон дээр лагхийн суув. Хуланг сэтгэл тайвшруулах ямар нэг аятайхан үг хэлэх байх гэж хий горьдсондоо түүн шиг хаалга саван гараад явчихаж чадсангүй. Гэтэл өрөөнд салхи татуулан орж ирсэн Хулан хүний урманд түүнрүү ганц аятайхан харц ч шидэлгүй гоёлын ширээндээ суун үсээ сэнсдэж гарлаа. Орон дээр толгойгоо барин суугаад хулгай нүдээр түүн рүү хялам хийн харж байсан Ананд сэнсний шунгинах дуунд тэвчээр алдаж үсрэн босоод "Би өнөө орой ирэх ч үгүй" гэхэд Хулан "Дураараа л болтугай" гэж хэнэггүй дуугарчээ.Уур нь гарахад бэлэн байсан залуугийн сэтгэлрүү энэ үг хувин дүүрэн хүйтэн ус цацчих ши г л санагдав. Ананд хүрмээ шүүрч аваад хаалга саван гарч одлоо. Гадаа хаврын хавсаргатавин улаан шороо шуурч байлаа. Залуу гараашнаас машинаагаргаад хаачихаа ч мэдэхгүй мөртөө ухасхийн хөдлөв. Сэтгэл нь хоосрон цээжин дээр нь нэг юм тээглэчихээд байлаа. "Хайр гээч нь намайгаа бас л дахин зовоохоор.. " гэж нэгэн яруу найрагчийн шүлэг байдагсан. Нээрээ л хайр гэдэг юм хүнд жаргалаас илүү зовлон авчирдаг ажээ. Сарын өмнө Хулангийнд байхад сэтгэлд нь бугшсан тэр шарх сэдэрсэн ч юм уу, амьдрал түүнд даанч утгагүй санагдаж байлаа. "Энэ охин надад үнэхээр сэтгэлгүй юм байна даа. Би л дандаа өмнө хойно нь ороод л доошоо ороод байдгаас биш Хулан хэзээ намайг гэж байлаа. Гэтэл одоо элдвийн юмнуудын захиа махиа ч гарч ирж байх шиг. Би ер нь өөртөө хайргүй хүнийг хичнээн царайчлах юм бэ. "Больё. Больё" гэж бодсоор хотын төв гудамжаар давхиж явлаа. Гэтэл аз болж Батхаан гэдэг найзаас нь мессеж ирэв. "Aagii manaid hureed irj chadah uu?" гэжээ. Хулантайгаа муудалцчихаад юу хийх, хаачихаа мэдэхгүй ёстой л гудамж метрлэж явсан залууд татгалзах юу байхав. Батхааных Их дэлгүүрийн хажууханд дөчин мянгатын нэг хуучны байранд суудаг билээ. Анандыг тэднийд ороход Батхаан өрөөндөө бас нэг найзтайгаа хамт тамхины утаанд живчихсэн сууж байв. -Hy . -Hy .Come on, come on. /Ороод ир / Эр хүн. Авгайтай хүн гэхэд гуравхан минутын дотор ингээд хүрээд ирдэг. За юу уух вэ? гэсээр Батхаан өрөөнөөсөө гарч ирлээ. Ийнхүү монгол англиар хольж ярьдаг нь түүний имиж билээ. -"Cass" байна уу? -Yes гээд Батхаан галт тогооны өрөө рүүгээ алхав. Ананд түүнийг зүгээр л Баагий гэж дуудна. Тэр бол багын найзуудынх нь нэг. Баагий өөртэй нь адилхан сэхээтэн айлын эрх банди нарын нэг билээ. Анандыг Хулантай үерхэхэд хамгийн их дургүйцсэн хүний нэг бол Баагий. "Чам шиг номын хүнд Хулан шиг ихэмсэг охин дэмий дээ. Галтай дөлтэй нээлттэй охин л чамд таарна" гэж тэр хэлж байсан юм. Гэвч хайр гэдэг юм хүнд хэлж ирэх биш дээ. Дараа нь бас түүнийг хүүтэй болоход нь хүн бүр баяр хүргэж байхад Баагйи л ганцаараа "За найз минь чи ингээд өөрөө хүүхдээрээ байж хүүхэдтэй болоод ёстой дөнгөнд орлоо доо" гэж палхийтэл хэлж билээ. Батхаан рок хөгжмийн улаан хорхойтон. Түүнээсээ ч болдог юмуу. Хүмүүсээс дандаа этгээд гажууд зан гаргана. Хүмүүс инээж байвал тэр хөмсөг зангидаад зогсч байна. Амьтны дургүйцэн ярвайхаар юм түүнд болохоор таалагдаж байх жишээтэй. Ямар сайндаа л өрөөнийхөө ханын цаасыг хуулж хаяад улаан будгаар Курт Кобейн, Рок-2000 гэх мэт элдвийн юм сараачин чимэглэж байхав. Тэр Курт Кобейнтэй адил хэдийгээр тийм этгээд зантай ч найзууддаа үнэнч, хүч доройчуудад дээрэлхдэггүй зөөлөн сэтгэлтэй хүн. Энэ чанар нь Анандад их таалагдана. Хэдийгээр эрт хүүхэдтэй болсныг нь шууд буруутгасан ч Хуланг эргэх бүрд нь Анандад хань болж төрөх рүү шогшин, бас хүүг нь гэртээ гарахад хамгийн түрүүнд эргэж очсон хүн Баагий билээ. Хамгийн инээдтэй нь хорьхон хоносон нялзрай хүүд бялтаар бууддаг, бараг дэлэм хэрийн том тоглоомон буу бэлэг болгон өгсөнийг Хулан шоолж, элгээ хөштөл инээжээ. Хөргөгчнөөс цэв хүйтэн пиво авч ирсэн Баагий: -За найз аа. Чиний нөгөө зарах гээд байгаа машиныг миний найз сонирхоод байна. Танилц, Мөөгий гэдэг юм гэхэд түүний найз гэхээргүй цэмцгэр хувцасласан туранхай залуу: -Мөнхжин гээд гар барив. -Ананд -Тэр машинаа хэд гэж байгаа юм? -Хэдхэн хоногийн өмнө зарчихлаа гэхэд нь. Баагий: -өө за за. Би чамд машинаа зарахад чинь туслая гэж бодсон юм. Тэднийг ийнхүү пиво ууж ам халан суух үеэр Золтуяа Анандынх руу утасдав. Цэндээ охин утас авчээ. -Анандтай ярья. -Ах байхгүй. -өө, Золтуяа эгч нь байна. Ах нь хэзээ ирэх бол? -Та гар руу нь залгахгүй юу. Хэзээ ирэхийг нь мэдэхгүй. Уурлаад л гараад явчихсан ш дээ. Бодсон санаснаа нууж сураагүй хөдөөний охин энэ үгээрээ, Золтуяаг ямар их баярлуулснаа мэдсэнгүй. Хүсэн хүлээсэн мөч нь иржээ. "Хулан гуайтай хэрэлдчихэж. Одоо миний хөдөлдөг цаг. Урнаагийн өрөө олдох болов уу." гэж хоромхон зуурт элдвийг гялсхийтэл эргэцүүлээд Золтуяа утсаа шүүрч авлаа.

_________________
:guitarchin:


Top
   
PostPosted: Mar.07.11 12:57 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: Oct.03.10 4:21 pm
Posts: 3413
Location: Спортын цонх
Харамсалтай нь энэ бол мэдээж Хулан биш. Тэр нэг санаа алдаад ууж байсан ундаагаа барин дэргэд нь очив. -Сайн уу? -Сайн. -Сууж болох уу? -Мэдээж . -Яагаад ганцаархнаа ийм уйтгартай сууж байгаа юм бэ? -Манай нэг найз ирнэ гэсэн чинь байдаггүй ээ. -Эрэгтэй юм уу? -Yгүй ээ. Эмэгтэй найз. -Бүжиглэхгүй юм уу? -Yгүй ээ. Надад Сараа таалагддаггүй. -За тэгвэл танилцъя, намайг Түвшин . -Лхагвамаа . Түвшин дотроо “өө, ямар сонин нэртэй юм бэ” гэж бодоод авчээ. Холоос харахад тэр Хулантай яг адилхан юм шиг байсан ч тулаад ирэхээр шал өөр царайтай ажээ. Нүд нь хэтэрхий бүлтгэр, тэгээд их бор царайтай, таруу хөмсөгтэй юм. Гэвч нэг их аалигүй ч биш, яриа хөөрөөтэй, цэмцгэр, боломжийн охин байлаа. Ялангуяа санаагаа шууд илэрхийлдэг нь Түвшинд хамгийн их таалагдав.

Ийнхүү хоёулаа болонгуут тэр охин дорхноо хөгжчихлөө. Хэдийгээр Сараа таалагддаггүй гэсэн ч тэр Түвшинтэй бүжиглэн тэр оройг мартахын аргагүй хөгжилтэй өнгөрөөжээ. Хамгийн гол нь Лхагвамаа boyfreind-гүй, Түвшин ч найз охингүй байсанд хэн хэн нь олзуурхаж байлаа. Золтуяатай хоносноос хойш Ананд тэр шөнийг мартах гэж тарчилсаар байлаа. Хэдийгээр тэр Хуланд үнэхээр хайртай ч сэтгэлд нь орсон сэв гүнзгийрсээр. Эзэндээ захирагддаггүй хайр гэгч тайлагдашгүй оньсого нэг л өдөр хариу нэхэн гансарч эхэлдэг. Хуланг л хайрлаад байх юм бол надад хайртай болчихно гэж өөрийгөө хуурсаар өдий хүрсэн Ананд түүний сэтгэлийг өөртөө татна гэдэгтээ эргэлзэх болов. Ялангуяа Золтуяатай өнгөрөөсөн тэр гал халуун шөнө сэтгэлээс нь гарахгүй зовооно. Тэгээд ч Хулан өөрөөс нь нэг л юм нуугаад байх шиг санагдаад болохоо байжээ. Ядаж тэр Түвшингийн захиаг хадгалаад байхдаа яахав дээ. «Чамд сайхан байсан уу? Гоё байж чадсан биз дээ? Би чамд ёстой жинхэнэ массаж хийгээд өгөх үү? Чи ямар цэвэрхэн арьстай юм бэ. Яг торго шиг. Yс чинь ямар зөөлхөн юм бэ..« Тэр шөнө Золоо Анандад энэ насандаа ч сонсоогүй энхрий үгс шивнэн хайлж байсан. Хулан сексийг тэгэс ингэсхийн өнгөрөөчихөөд л цаашаа хараад унтаад өгдөг. Сүүлийн үед түүнийг ойртуулах ч дургүй болоод байгаа. Тэгээд ч Хулангийн амнаас хэзээ ч “Чамд гоё байсан уу” гэсэн үг унаж байсангүй. Юм л бол нэг шилэн тоглоом барьчихаад зүүлэг юм шиг гөлрөөд суучихна. Эсвэл хүүхдээ асарч байна, илтгэл бичиж байна, ном уншиж байна гэнэ. Энэ бүхний дараа Анандад ядарлаа гээд л цаашаа хараад хэвтчихнэ. “Тэр эрх охин чамд хань болохгүй ээ.” гэсэн аавынх нь үг, “Хулан шиг ихэмсэг охин чамд тохирохгүй” гэсэн найз Батхааны сануулга одоо л орой руу нь орох шиг. Энэ үгс сэтгэлд сэв орсон энэ үед зүрхийг нь өргөс шиг хатгана. Урьд нь Хулангийн хойноос гүйж байхад эрхэмсэг, хөөрхөн энэ охин дэргэд нь л байх юм бол өөр юу ч хэрэггүй мэт санагддаг сан. Хариу нэхдэггүй хайр гэж байдаггүй юм болов уу. Ямар ч гэсэн Ананд аргадаж амьдрахаас залхжээ. Зүрх сэтгэлийнх нь гүнд Хуланг хайрлах их хайрынх нь зул бөхөөгүй ч гал дөл болон дүрэлзэхээ болио юу даа. “Арван есөн насанд амьдрал эхэлдэггүй юм. Чи дэлхийд алдартай хүмүүсийг хар. Дөчин насанд л амьдрал дөнгөж эхэлдэг байхгүй юу.” гээд л найз Батхаан найзынх нь хэлж байсан үг үнэн байж дээ. Түүнийг машинаа гараашт тавиад хаалгыг нь цоожилж зогстол гар утас нь дуугарлаа. Клипэн дээр Золтуяагийн дугаар гараад ирэв
Анандыг өвөртөө оруулсан тэр өдрийг Золтуяа тэмдэглэлийн дэвтэр, орныхоо ард хадсан хуанлид улаанаар тэмдэглэж авчээ. 4 дүгээр сарын 10. Энэ бол түүний хувьд баярын өдөр гэсэн үг. Түүнээс хойшхи долоон хоногийг Золоо аз жаргалаар бялхаж өнгөрүүлэв. Ананд руу утасдмаар, дуугий нь сонсмоор байсан ч түүнд нойтон хамуу шиг санагдахаас болгоомжлон тэссээр байжээ. Эр хүнийг хүсээгүй байхад

нь утасдвал залхаачихна гэдгийг түүнд урьдын туршлага нь бэлхнээ хэлээд байлаа. Тэр хоёрын хоносны маргааш Анандын ээжийн тухай сонссон тул бүсгүй бүр ч их болгоомжилж байлаа. Золоотой л хоносноос болоод ээжийгээ эмнэлэгт хэвтсэн шөнө гэртээ байсангүй гэж Ананд зайлшгүй гэмшиж байгаа нь мэдээж. Тэгэхээр хүлээсэн нь дээр гэж тэр бодсон нь оножээ. Хэрэв тэр шөнийн явдал таалагдсан л бол залуу эргээд утасдаж л таараа. Гэвч өдөр хоног өнгөрсөөр Ананд чимээгүй л байлаа. Хайртай хүнээ хүлээнэ гэдэг яасан тэвчээр шалгасан хэцүү бөгөөд шаналгаатай аз жаргал байдаг юм бэ? Одоо тэр Хуланг тэврээд хэвтэж байгаа шүү дээ гэхээр л тэсэхийн аргагүй хардах сэтгэл төрөвч Анандыг харамлаад харамлаад очоод дагуулаад ирэх эрх байхгүйгээ санахаар тэвчихээс аргагүй. Сүүлдээ сэтгэлийн энэ хямрал дунд шүлгийн мөрүүд ч санаанд нь бууж байх шиг. Уг нь Золоо хэзээ ч шүлэг зохиол сонирхдоггүй билээ. Түүний сонирхож цуглуулдаг, хэрэг болгон уншдаг юм нь яавал эрчүүдийг өөртөө татах вэ, хаврын улиралд нүүрээ хэрхэн арчлах вэ, та жинхэнэ хатагтай болохын тулд юу мэдэх ёстой вэ гэсэн элдэв зөвлөгөө, эсвэл эдийн засгийн мэргэжлийн хэдэн номууд л байдаг билээ. Ядаж хайртай залуугаа бодооод хэвтэх гэхээр ээж, аав хоёр нь талхны мөнгө, мах дууссан ч гэх шиг ядуу хүмүүсийн дунд л болдог явган хэрүүл хийх нь яршигтай. Шөнө орондоо ороод бодолд автан мөрөөдөж хэвтэх шиг жаргал ховорхон. Даанч Золтуяа өөрийн гэсэн өрөө битгий булантай ч байж үзсэнгүй нэг мэдэхэд хорь хүрч байгаадаа ихэд гомддог билээ. Найзуудаа авчран уулзаж, дуртай хөгжмөө сонсон, хүнээс нуугдалгүйгээр хувцсаа сольж болдог, бас хаашаа ч харан хөлбөрч болох өргөн ор, хөөрхөн том том зөөлөн тоглоомуудаар дүүрэн өрөөтэй байх мөрөөдөл нь биелсэнгүй ингээд том хүн болдог байжээ. Анандын тухай сайхан бодолд нь саад болохгүй юм гэж үгүй. Хоёр дүүгийнх нь шуугиан, аав нь согтуу ирчихээд ээжтэй нь хийдэг хэрүүл . -Алив Цээгий, наад муу солонгос киногоо боль. Би сумо үзэх гэж байна. -Би тэгвэл кино үзмээр байна. -Чи эр хүн бөх үзэх гэж байхад битгий олон юм яриад бай. Миний хоёр хүү сумо үзэх үү? -Ганц кино үзүүлчихгүй . Чи хэзээ бөх мөх үздэг байлаа. -Битгий хуцаад бай. Мэдэв үү. Энэ муу ямбий зурагтыг хэн авсан юм. Би мэдэв үү. Алив тэр удирдлага аваад ир. Орон дээрээ цаашаа харан хэвтсэн Золтуяа ухасхийн босч аавынхаа гараас удирдлагыг нь булаан авч “Та нар одоо болиоч. Хүмүүс яаж амьдарч байгааг харахгүй байна уу? Би та нарын өмнөөс ичиж байна. Мэдэв үү? Ганц өрөө умгар оромжиндоо хэрүүлгүй байхад яадаг юм бэ? Энд ч хэрүүл, тэнд ч хэрүүл. Өөрсдөө дүүрсэн улс юм бол энэ хүүхдүүдээ бодооч хэмээн хашгираад зурагтыг нь унтраачихав. Удирдлага булаалдан хэрэлдэж байсан ээж, аав хоёр нь таг болов. Гал тогооны өрөөнд боорцогны хэрүүл хийж байсан хоёр дүү нь ч бас энэ чимээнээр нам болж, нэг нь аяга угаан, нөгөө нь хичээлээ хийхээр нусаа татан суув. Энэ даржин амьдрал, энэ давчуу орон гэр, энэ ухамсар дорой, ядуу эцэг эх хоёр. Дэндүү бухимдмаар. Тэгэхэд Хулан ямар нөхцөлд амьдардаг билээ. Тэдний таван өрөө цэлийсэн байр, өнгө зохицуулан тохижуулсан цэлгэр өрөөнүүдийг санахаар боож үхмээр санагдана. Ялангуяа Хуланг төрөхөөс гарч ирэхэд нь тэднийд очсоноо саналаа. Хулангийн өрөө ямар билээ? Микки Маустай хөшиг, өөрийнх нь мөрөөддөг том том чихмэл тоглоомууд. Хананаас шал хүрсэн Бритни Спирсийн аварга том хулдаасан зураг. Интернетэд залгаатай компьютер, дэндүү хорхой хүргэм шив шинэ систем “Sony” хөгжим. Дэлхийн болон Монголын хит цомгууд, англи, монгол ном зайгүй өрсөн аварга том ханын шүүгээ. Дүүгийнх нь өрөөнөөс эгшиглэх төгөлдөр хуурын намуухан аялгуу. Ай хөөрхий, тэр хоёрын ахуй амьдралын хооронд ямар харьцуулшгүй том ялгаа байнаа. Дандаа айлын хүүхдийн компьютер тоглоом, DҮD тоглуулагч, унадаг дугуй, “орги” пүүз зэргийг нь шохоорхон нүд нь уначих шахаж явдаг хоёр дүүгээ тэр өрөвдөвч энэ бүх хэрэгцээг ганцаараа яахин хангаж дийлэх билээ. Бүсгүй Анандын зургийг гарган харснаа санаа алдаад ухасхийн бослоо. ”Одоо ээжийнх нь биеийг асуудаг хэрэг ээ. Золоо ямар ч байсан сэтгэлээр унахгүй шүү. Ингэж нэг ярьчихаад дараагийн уулзалтаа зохион байгуулна даа. Цаашдаа Анандтай чөлөөтэй уулзаж байхын тулд халаасны ч хамаагүй өрөө хөлслөе байз.“ гэж тэр бодлоо.Удаан гиеүрэх нь түүний зан биш. Аз болоход ховор тарчиг амьдрал, бусдаас дутахгүй сэн гэсэн хор шар нь эмэгтэйчүүдэд ховорхон байдаг шийдэмгий занд түүнийг сургажээ. 9191… гээд гэрийнхээ утсаар залгах гэснээ болив. Ананд тэдний гэрийн утас клипэнд нь гараад ирвэл авахгүй ч юм бил үү. Танихгүй дугаартай яриад байдаг хүн биш гэдгийг гэнэт санав. Тэр ямар ч үед нэгжтэй явдаг болохоор Ананд руу “дохих”-оор шийдлээ. Хэрэв тэр гайхамшигт шөнө таалагдсан л бол өөрийнх нь дугаарыг хараад эргүүлж залгах л учиртай. Ананд руу залгаад дийд... дийд … гэсэн дуудлага сонсонгуутаа тэр утсаа салгалаа. Хэдэн мөчийн дараа гар утасных нь сулхан жингэнэх дуу түүнийг ухаангүй баярлуулав. Гэвч тэр утасныхаа дэлгэцнээс клипээ харахаас зүрхшээн зүрхнийхээ догдлолыг хоромхон зуур намжаагаад харвал Анандын дугаар гараад иржээ. -Байна уу? Сайн уу, Золоо чи залгасан уу? -Байна. Бүсгүй хоолойнхоо чичирхийлэхийг намдаах гэж түр азнаад шүлсээ залгин уруулаа хазлаад: -Ээжийн чинь биеийг асуух гээд л залгасан юм . Чи жолоо барьж яваа юм биш биз дээ. Тэгвэл дараа нь залгахгүй юу гэж хачин энхрий бас санаа зовнисон янзтай хэллээ. Цаана нь гудамжны шуугиан гарахыг сонсоод түүнийг лав л гэрээсээ өөр газар байгаа юм байна гэж дотроо их л уужирчээ. Харин Анандын хувьд түүний энэ яриа сэтгэлийг нь нэлээд хөндөөд авав. Золтуяа ямагт цагаа олж утасддаг нь мань хүнд үнэхээрийн их таалагджээ. Одоо л гэхэд ээжийгээ эргэчихээд яг өөрийнх нь тухай бодож явтал ийнхүү залгасан нь юутай тааламжтай хэрэг вэ. Ангийнх нь энэ охиныг өөрт нь хайртайг ам султай охид шивэр авир хийхийг сонсч байсан ч өөрөө Хуланг гэж гүйгээд сохор юм шиг явсан билээ. Гэтэл өөртөө тэмүүлсэн Золоогийн тэр их хайрыг одоо түлхмээргүй санагдах нь юу билээ. -Өө, баярлалаа. Манай ээж овоо гайгүй ээ. Би яг одоо машинаа тавьж байна. Чамаар сонин юутай вэ? -Надаар уу? Юу байхав дээ. Хичээл , гэр гээд л өдөр өнгөрөх юм. Хүү чинь сайн уу? Урьд нь Золоо худлаа ч гэсэн “Танай хоёр сайн уу” гэж асуудаг байсан бол энэ удаа ганцхан хүүг нь асуусан учиртай билээ. Анандаас тэр дургүй хүргэм Хулангийн тухай сонсох гэдэг ямар муухай зэвүүн санагддаг байлаа даа. Ананд утасны цаана инээд алдаад: -Миний хүү дажгүй ээ. Чи төрснөөс нь хойш хараагүй бил үү ? Одоо үс нь ургаад том залуу болсон. Миний хүү ээж , аав, гэрийнхнээ таниад инээдэг болсон ш дээ. Түүний санаандгүй хэлсэн “ээж” гэдэг үг Хуланг хэлж байгаа болохоор Золтуяагийн зүрх рүү нь хатгаад авах шиг санагдсан ч тэсээд анзаараагүй мэт өнгөрөөлөө. -Өө, мартах шахлаа. Би бас чамаас Фридманы “Хувь заяагаа сонгосон нь “ гэдэг ном байна уу гэж асуух гэж бодож байснаа мартчих шахлаа. Чамтай ярихаараа ингээд ертөнцийг тэр чигээр нь мартчихсан байдаг юм аа гэхдээ тэр сүүлчийнх нь өгүүлбэрийг үнэн сэтгэлээсээ хэлчихлээ. Ананд үүнийг нь ялгаж ойлгосон эсэхийг бүү мэд . -Байгаа ш дээ . Тэгэхдээ англиар л бий . -Болно , болно. -За байз, тэр номыг чамд яаж өгдөг юм билээ? гэж Анандыг их л уриалгахан гэгч нь хэлэхэд ухаангүй баярласан Золтуяа : -Би өөрөө чам руу залгая. За by. Гадаа шороогоор шуурч байна. Чи ор доо . Хамаг юм чинь шороо болчихно гэж халамжлахаа мартсангүй. Анандад түүний энэ халамж таатай байсан нь мэдээж. -За by. Орж мэдээгээ үзье гэлээ. Бүсгүй утсаа тавиад бослоо. Тэр ном мом гэдэг бол үнэндээ Анандтай уулзах гэж түүний зохиосон заль билээ. Түүнээс биш Золоо Фридманыг унших хэмжээнд англи хэл мэдэх биш. Харин Хулан бол арван жилдээ хоёр удаагийнхаа зуны амралтаар Шотландад амарсан тул англиар ёстой л “ус цас “ гэсэн үг . Золоо Хулангийн тухай санаад уур нь дахиад хүрчих шахав. Түүнийг орондоо очиж хэвтэхэд аав, ээж хоёр нь эвлэрчихсэн “Зүрхэнд шингэсэн намар “-ын энэ хүүхэн чинь “Зочид буудлын эзэн”-д бас тогло луу, Золоо ? гэчихсэн сууж байв Ээ , хөөрхий ийм улстай чинь юу ч ярих юм билээ дээ. Ананд одоо гэртээ орчихсон ВВС -гийн мэдээ англиар үзээд сууж байгаа биз.Золтуяа өдөрт 10 англи үг цээжлэх гэж орныхоо ард хаддаг билээ. Түүнийг .. гэсэн хэдэн үг харж хэвттэл гар утас нь дуугарлаа. Клипээ харвал нууц амраг Бадралынх нь дугаар гараад ирэв. “Авгайтайгаа муудалцчихаад л муу Золоо хэрэгтэй болоо биз дээ. Анандын хажууд Бадрал юу юм бэ гэж “ бодоод салгах гэснээ гэнэт нөгөө өрөө хөлслөх тухайгаа санажээ… * * * Хулангийн аав , ээж хоёр эмнэлэгт хэвтсэн худыгаа эргээд харьж явлаа. Жолоо барьж бодолд дарагдан яваа Батболд : -Охин маань нэлээд ядарсан царайтай харагдах юм . Хэд хоногийн өмнө бүр орой залгасан чинь Ананд ирээгүй байсан. Хар нялхаар нь хадмынх руу нь явуулчихсан нь буруудсан юм биш байгаа гэж авгайдаа хэлэв. Цэцэгмаа суудлынхаа түшлэгийг налан нүүрнийхээ энгэсгийг сэргээж явснаа: -Хуланка эмнэлэг рүү гүйгээд хичээлдээ яваад жоохон ядарч байгаа байх .Гэхдээ надад юм хэлэхгүй л байна лээ ш дээ. Цэрэнханд охингүй болохоор Хуланкад сайн байдаг ш дээ гэв. Дөчин хоёр хүрсэн гэхэд гучтай юм шиг л харагддаг Цэцэгмаа ёстой л амьдралд эрхэлсээр өдий хүрсэн хүүхэн билээ. Хотын төвийн сэхээтэнайлын ганц охин бага насаа хайранд умбаж өнгөрөөгөөд Эрхүүд бэлтгэлд явсан . Тэнд очоод л энэ Батболдын асрамжинд орсон. Сурлагадаа сайн, аминдаа арчаатай сайн нөхөр таарч эцэг , эхээс нь байнга мөнгө , тарваган малгай, нэхий дээл явуулах тул Эрхүүгийн бэлтгэлийн хамгийн тансаг охидын нэг нь Цэцэгмаа л байлаа. Москвад очоод хоёрдугаар курстээ тэр Хуланг төрүүлж хадам эхдээ орхиод л сургуульдаа явсан. Их сургуульд нэртэй эрдэмтэн ээж нь сурлагаар тийм ч гоц биш сонирхсон мэргэжил ч үгүй охиноо Москвагийн Плехановын академид оруулж дөнгөсөн билээ. Сургуулиа төгсч ирээд тэр аавынхаа хаалгаар Гадаад худалдааны яаманд хуваарилагдсан. Орон байргүй хоёр залуу нэг хэсэг Цэцэгмаагийн аавынд сууж байгаад тэднийхийг шинэ байр авахад нь 50 мянгатын гурван өрөөнд эзэн суусан ажээ. Зах зээл эхлэхэд Батболд Ардчилсан холбоог дэмжээд гүйж явсных Эвсэл ялахад агентлагийн захирал болсон. Түүнээс ч өмнө мань эр эхнэртээ европ хувцасны дэлгүүр нээж өгсөн . Тэднийх гурван жилийн өмнө шинэ байр авч аавынхаа байрнаас нүүсэн билээ. Хэн ч тааралдсан эргээд харалгүй өнгөрдөггүй нуруу туруу тэгш, ааш зан хөнгөн энэ бүсгүйд бурхан юу ч харамласангүй. Анх бэр болоод ирэхэд нь хэрсүү ухаантай хадам эх нь их л баярлаж “ Миний хүүг яаж тоосон юм бол доо, энэ эрвээхэй нүдэн охин “ гэсээр угтаж одоо ч “Миний охин “ гэхээс өөрөөр дууддаггүй. Амьдралын хатуу хүтүүгээс түүнийг Батболд гэдэг бат бөх цайз хамгаалчихдаг тул Цэцэгмаа юунд ч санаа зовохгүй амьдраад сурчихжээ. Хулан хүртэл Анандынд ирчихээд нэг удаа ээждээ их л атаархаж билээ. Ээж нь түүн шиг сэтгэлгүй хүнтэй сууж шанална гэдгийг мэдэхгүй . Арван наймтайдаа л дурласан хүнийхээ хайранд умбаж яваа тул хайртай хүнээ санаж сэтгэлгүй залуутай амьдарч яваа Хулан үзсэн зовлонгоороо ээжээсээ илүү хөгшин ч юм шиг санагдан бяцхан атаархаад авсан нь тэр. Тэр “Кристиан Диор”-ын энгэсгээ далд хийгээд -Дөрөвдүгээр сарын 20 гэж ямар өдөр билээ ? Мартаагүй биз ? хэмээн нөхрөөсөө эрхлэнгүй асуулаа. Энэ бол Батболд түүнийг эхнэрээ болохыг гуйж сүйн бөгж бэлэглэсэн өдөр билээ. -Яалаа гэж дээ. Хөгшин чинь харин яаж тэмдэглэх билээ гээд л бодоод байгаа гэхэд -Хоёулаа Эрхүү явъя . Тэгэх үү? “Эрхүүгийн хавар “ гэж дуу гарснаас хойш тийшээ нэг очих юм сан гэж би мөрөөдөөд л байгаа юм . Эрхүүд очилгүй хорин гурван жил болчихжээ гэж Цэцэгмаа хэлэв. -Худын бие ингээд гайгүй бол явдаг ч юм бил үү. Зээгээ л санах байх даа. Би өвөл Герман яваад Очирыг их санасан шүү гэж Батболд яриад : -Ингээд л өвөө , эмээ хоёр болчих ч гэж гээд инээмсэглэлээ.. * * * Ээж аавхоёроо ийнхүү арван наймтууд шиг эрхлэн явахад Хулан хүүгээ хөхүүлэн бодолд автан сууж байлаа. Дөрвөн сартай бяцхан хүү нь өвөр дээр дэгэж дэрвэн хоолой татан хөхөрч ид өхөөрдөм дээрээ байлаа. Дэгдээхэй шиг өрвийн ургаж байгаа даахинаас нь, нугалаа татсан хөөрхөн хүзүүнээс нь нялх хүүхдээс л үнэртдэг сүүний өхөөрдөм хонгор үнэр ханхална. Хэрэв Цэрэнхандын бие муу биш сэн бол Анандтай учраа ярилцаад гэртээ харимаар санагдана. Гэтэл хэнд ч гэм хийгээгүй бяцхан хүүгээ яах билээ? Ээж болоод Хулан амьдралаас ухаараагүй явсан олон ч юмыг ойлгож их ч юм боддог болж дээ. Ганцхан жилийн өмнө Бритнигийн дууг чихний хэнгэрэг хагартал чанга тавиад л, найз охидоо эцэг эхээсээ дээгүүр тавихаа дөхдөг байсан гэхэд инээд хүрмээр. Ээж нь түүнд Англиас хэрэг болгон Бритни Спирсийн биеийн өндөртэй тэнцүү асар том хулдаасан плакат авчирч өгснийг найзууд нь их л шохоорхоно. Одоо тэр том хулдаасан Бритни аавынд нь түүний өрөөнд “ганцаараа” үлдсэн билээ. Тэр хүү гаргачихаад Барби хүүхэлдэйн цуглуулгаа дүүдээ тэр чигээр нь өгөхөд Бөртэ бөөн баяр болон дэвхцэж байсан сан. Одоо түүний тэр олон Барбинаас аав, ээж хоёр нь Англид амраад ирэхдээ авчирч өгсөн Мэрилин Монрогийн дүртэй ганц гоё хүүхэлдэй л өрөөнд нь бий. Хулан хааяа аавындаа очихоороо тэр хүүхэлдэйгээ харах дуртай . Одоо бол найзуудын төрсөн өдөр , ч юмуу , тэдний хэн нэг нь найз залуутайгаа муудалцжээ гэдэг урьдынх шиг том асуудал биш болжээ. Хичээлээ тараад л хүүдээ яаран ирнэ гэдэг түүнд жаргал. Тэр бас аав, ээждээ санаа тавих нь ихэссэн.. Ялангуяа төрснийхөө дараа ээжийгээ хачин их өрөвдөж билээ. Аавынх нь дүү нар “Цэцэгээ эгч ямархуу эмээ болох болоо? Жийнс мийнс өмсчихсөн үсээ задгай тавьсан ийм танхил хүн байж “гэцгээн жаахан “явуулж” тоглоом хийцгээж байсан. Гэтэл бүх насаараа нөхөртөө эрхэлсэн ээж нь хар үүрээр мөөгтэй шөл бариад төрөх дээр ирснийг хараад л Хулангийн хамар шархирч билээ. Тэгээд ч тэр тэсэхийн аргагүй өвдөлтийг давж өөрийг нь бас дүү Бөртэг нь гаргасан гэж бодохоор ээжийгээ урьд нь жижиг сажиг юмаар гомдоож байсандаа зүйрлэшгүй их гэмшсэн сэн. Хүү нь гангар гунгар хийн шүлсээ гоожуулах нь өхөөрдмөөр. Одоо ингээд Анандад учраа хэлээд харьдаг юмаа гэхэд ээж, аавдаа юу гэж тайлбарлах вэ гэдэг л бүсгүйг зовоож байлаа. Уг нь хүүгээ жаахан торниулчихаад Түвшингийн хойноос Америк явчих юм сан гэсэн бодол түүнд тэр нэг өдөр амаржих газарт байхад нь төрөөд байх болсон билээ. Бас өөрт нь үнэхээр дотно байдаг хадам Цэрэнхандыг яах билээ. Тэр Куба хүүгийнхээ тухай эмнэлгээс гараад нөхөр, хүү хоёртоо яаж хэлэх юм бол ? Хулан үүнд бас санаа зовохгүй байж чадахгүй байлаа. Гэтэл гар утас нь дуугарч нэгэн танихгүй хүүхний дуу гаран” Хүүе чи 4 дүгээр сарын 10 -нд нөхрөө хаана хоносныг мэдмээр байна уу “ гэж тун доогтой гэгч нь асуух нь тэр… Yргэлжлэл дараачийн дугаарт
Золтуяагийн хагацашгүй сайн найз Урнаа Хулан руу залгасан нь энэ байлаа. Анандыг өвөртөө оруулчихсан шүү гэж тэр нэгэн өглөө Золоог баяртай гэгч нь ярихад нь л Урнаа “Тэгвэл энэ хөзрөө Хуланд яаж шуухан барих вэ “ гэж найзынхаа өмнөөс бодож эхэлсэн. Гэтэл Хулангийн занг дэндүү сайн мэддэг Золоо л одоохондоо чимээгүй байя гээд байгаа билээ.

Хэдий хуримаа хийгээгүй ч гэсэн нөхрөө өөр хүүхний өвөрт орчихоод байхад юу ч болоогүй юм шиг ихэмсэг царайлаад байгаа энэ амьтныг нэг хатгаад үзье гэж Урнаа гэнэт шийдээд залгасан нь тэр.Гэтэл утасны цаанаас Хулан:
-Өө тийм үү.Мэдээлэл өгөх гэсэн явдалд баярлалаа.Би даанч завгүй байна гэж эелдэгхэн хэлээд утсаа тасалчихлаа.
-Yгүй ер. Айхтар соёлтой хатагтай байх нь ээ гээд Урнаа тамхиа гарган ууртай асаажээ. Тэр тийм нэг “номын “, эсвэл ухаантай царайлсан , соёлтой “юмнуудад” ясны дургүй билээ. Тэр Ананд, Золоо хоёрт найр тавьж өгсөн хөлсний байрандаа ганцаараа сууж байлаа. Бүсгүй Хулантай ярьчихаад “This” хэмээх солонгос тамхины хоосон хайрцгийг тас базан хогийн сав руу чулуудаад бөөн бөөн утаа үлээн сууснаа Золоо найз руугаа залгав. Өнөөдөр тэр нууц амрагтайгаа муудалцчихсан тул тун ч завтай, хэн нэгэнтэй шавайгаа ханатал чалчмаар эсвэл хэн нэгэнд уураа гаргамаар ч юм уу сэтгэл нь үнэхээр тавгүй байжээ.
-Hi. Золоо, найз нь нөгөө ихэмсэг хатагтайг чинь утсаар нэг хатгаад авсан шүү. Тэгсэн чинь “Баярлалаа. Би завгүй байна.” гэнгүүтээ утсаа таслаад намайг ёстой нэг “байдалд” оруулдаг байна ш дээ.
-Hi. Хүүеэ чи тэгээд Хуланд яг юу гэж хэлсэн юм бэ?
-За юу гэхэв дээ. “Чи нөхрөө 4 дүгээр сарын 10 -нд хаана хоносныг мэдмээр байна уу?” гэж л асуусан байхгүй юу. Ер нь яах нь вэ янзыг нь үзсэн байхгүй юу.
-Цаадхитай чинь утас мутсаар яриад нэмэргүй ээ. Ёстой явган хэрүүл тоодоггүй элит амьтан байхгүй юу. Тэгж л байг. Тэртэй тэргүй Ананд минийх болох юм чинь гээд Золоо жингэнүүлэн хөхөрчээ.
-За яасан? Дуу хоолой чинь Сараагийн нөгөө “Би жаргалтай” гэдэг шиг их жаргалтай сонсогдоод байх чинь?
-Яахав. Би сая Аагийтай ярьсан. Надад аймаар хандтай байсан гээд л бодчих. Хүүш ээ, Урнаа чи наад байраа хэдээр хөлсөлсөн бэ?
-Yнэтэй ш дээ. Гэхдээ хавар өдийд бол намраас гайгүй байх аа. Жилээр нь төлөх юм бол найман зуун мянгаас наашгүй дэг. Яахнав? Түүний энэ хэрэгт дурласан өнгө яагаад ч юм Золоог нэлээд бухимдуулчихав.
-Юу яахнав гэж. Би бас байр хөлсөлдөг юм бил үү.
-Мөнгийг нь Бадрал агаа чинь төлнө биз дээ?
-Мэдээж.
-Тэгээд тэнд чинь чиний Ананд Бадрал гуйтай мөргөлдчих юм биш биз дээ? гээд Урнаа доогтой инээжээ.
-За чамд инээдэм надад ханиад мэдэв үү гээд Золтуяа утсаа тасалчихав.
Тэр ямар ч байсан Бадралаас мөнгө салгаж байр хөлслөхөөр хатуу шийдсэн байлаа. Бадралын мөнгөөр байр хөлсөлчихөөд Анандтай тэнд жаргана гэдэг… Бүсгүй сэтгэлийнхээ гүнд Бадралыг бяцхан өрөвдөж байвч “За яадаг юм. Өөрөө яах гэж авгайтай мөртөө арван естэй охин эргүүлдэг юм бэ? Хохь нь. “ гэж бодон гэмшлээ цайруулж байв. Цохны цаана хаврын шөнийн тэнгэрт гялалзах хүйтэн одод түүний энэ зэвэргэн бодлыг нь дэмжих мэт аальгүйтэн жирвэгнэх ажээ.

*** ** * * * *
Ананд Золтуяатай утсаар яльгүй сээтгэнэчихээд их л хөгжилтэй амьтан гэртээ орж ирлээ. Тэднийд Хулангийн дүү охин Бөртэ ирчихсэн бөөн дуу шуу болчихсон байв. Түүнийг ороход дүүтэйгээ инээлдчихсэн сууж байсан Хулан Анандын бараанаар царай нь хувьсхийгээд угаалгын өрөө рүү орчихов. Харин Бөртэ охин хүүг нь тэвэрчихсэн ирж:
-За миний дүү аав нь ирлээ. Ананд ах аа Очироо танд очих гээд байна гээд тэврүүлчихэв. “Найз хүүхэд авсаар байгаад гар нь чилчихээд л салахын түүс болоо биз “ гэж бодоод Анандын инээд хүрэв. Тэр Цэндээг дуудан хүүгээ өгөөд гараа угаах гэтэл угаалгын өрөөнд байсан Хулан бас л үгийн солиогүй хажуугаар нь зөрөн гарчээ. “За ямар тахил нь буруу өрөгдчихөө вэ? Өдөр ярихад л зүгээр байсан ш дээ” гэж бодсоор Ананд хүүгээ авлаа. Хулан өрөөндөө ороод дүүтэйгээ юуг ч юм их л аминчлан ярьж байгаа дуулдана.
Ананд аль багын л дүүтэй болохыг хачин их мөрөөддөг сөн. Нэг эцэг эхээс зулай зулайгаа гишгэн төрсөн ах дүүс гэж ямархан амь нэгтэй улс байдгийг хараад атаархан “Ээж ээ, та надад хэзээ эрэгтэй, эмэгтэй хоёр дүү гаргаж өгөх юм бэ? ” хэмээн ээжийгээ мөн их шалдаг сан. Даанч ээжид нь дахиад хүүхэд гаргах зав болоогүй .
Тэр Хулантай анх үерхэж эхлэхдээ түүний дүү Бөртэг хараад багын мөрөөдлөө эрхгүй эргэн санаж билээ.
Аав нь хормогч зүүчихсэн гал тогооноос шагайж :
-Миний хүү ирээ юу?Цайгаа уу. Удахгүй хол болно гэж халамжлав. Түүнийг хүүгээ тэврэн гал тогоондоо ороход :
-Энэ Хулан дүүтэйгээ нялуураад л нөхөртөө аяга цай хийгээд өгөхгүй хүн юм аа гэж үглэсээр угтжээ. Ананд өөрөө Хулантай хичнээн ч муудсан бусдаас өмөөрөх сэтгэл нь арилдаггүй нь хайртайнх л байх даа.
-Хулан завгүй байх шиг байнаа. Ер нь ээж ч танд цай хийж өгдөггүй биз дээ гээд инээв.
-За, за. Ээж чинь дандаа завгүй байдаг хүн. Чи өнөөдөр ээж дээрээ очсон уу? Би өдөр тахианы шөл аваачиж өгөөд ирсэн . Нээрээ маргааш эмнэлгээс гарна гэсэн гэх зуураа аав нь бяслаг, талх, гахайн утсан мах нимгэн нимгэн хэрчин таваглаж өмнө нь тавилаа.Ананд талхан дээр утсан мах бяслаг тавингаа зурагтаа асааж:
-Би сая эмнэлгээр ороод ирлээ. Ээж бүр дажгүй болчихсон байна лээ. Аав энэ хараач SARS-тай хүнийг эмчилж байсан канадын эмч нас барчихаж. Аймаар юм. Нөгө тракточдын жагсаалыг бас SARS-аас болоод тараачихсан биз дээ. Энэ Ху намынхан ёстой далимдуулах юм аа хэмээн ярьж суутал Хулан хүүхдийн аяга авчран ширээн дээр тавиад бас л хар цагаан дуугүй шуртхийн гарлаа. “Арай Золоо Хуланд элдэв юм ярьчихаагүй байгаа даа” гэж Ананд түгшүүртэйеэ бодлоо. Аавынхаа өвөр дээр шүлсээ гоожуулан дэгэж дэрвэх нялх хүү л баясгалантай гэгч нь ганганан маасайх аж.
Харин Хулангийн хувьд түрүүний хүүхний хэлэх гээд байгаа юм үнэний хувьтай гэдгийг мэдрээд байсан болохоор өөртөө , Анандад дургүй нь хүрсэндээ тийнхүү уурлаад байжээ..
* * * * * *
Цэрэнханд гар утсаараа дөнгөж Москва руу ярьчихаад сэтгэл уужран дэрээ наллаа. Мэс заслын дараахь бүх аюул ард хоцорч Родриго буюу Оргил хүүгийнх нь амь нас баттаай аврагдсаныг сонсоод тэр ганцаараа инээмсэглэв. Ой гаруйхантай дөнгөж хөл дээрээ унага шиг тэнцэж ядан байхаас нь хойш гар дээрээ энхрийлэн өсгөж чадаагүй амьдралын эрхээр хоёр газар холдчихсон алдрайхан үр минь. Ээж нь гуравхан жил болоод очно хэмээн бодсоор зүрхэндээ амласаар очиж чадаагүй.
Анандыг төрүүлчихээд тэвэрч суухдаа ч тэр таван ой хүрч байсан Оргилыгоо бодон бодон сэтгэлдээ “Ээжийгээ уучлаарай” хэмээн шивнэн суусан сан.
Гэтэл хүү нь дөнгөж саяхан утсаар “Ээж ээ, баярлалаа” гэж монголоор цэвэрхэн гэгч нь хэлсэн билээ. Энэ үг хорин жил гэмшиж явсан эхийн сэтгэлийг бага ч гэсэн тайвшруулжээ. Хэдий өөрөө буруугүй ч гэсэн бусдын үүрэнд өндгөө орхидог хөхөө шиг алаг үрээ төрсөн эхийн хайр амсалгүй алсад өссөнд түүний сэтгэдл хэзээ ч тайван байж чадаагүй билээ.
-Чи хагалгааны төлбөрийг нь өгөөгүй бол бид хэцүүдэх байлаа. Чамд маш их баярлалаа гэж Хосе хэлсэн.
Цэрэнханд дэвтрээсээ Оргилын таван настайдаа авахуулсан зургийг гарган “Ээж нь ямар ч байсан хүүгийнхээ аминд орж чадлаа. Одоо миний хүү алзахгүй ээ “ хэмээн шивнэв.
“Одоо харин Ганхуяг, Ананд хоёрт хэлэх цаг нь боллоо. Маргааш эмнэлгээс гараад л шууд хэлчихье “ гэж тэр сэтгэл шулуудан бодлоо. Одоо ингээд бодоход яаж ийм юмыг сэтгэлдээ өдий олон жил хадгалж чадаа вэ гэж гайхмаар. “Анх суухдаа л Ганхуягт энэ тухай хэлчихдэг байж” гэж Цэрэнханд хожим их харамсч билээ. Уг нь тэд бараг гуч шахчихсан хойноо хайр дурлал гэхээсээ илүү хоёр биенээ ойлголцоод суусан хоёр. Тэр нэгэн өдрийг хүртэл хэн хэнд нь нэгээр тогтохгүй учрал байсан нь тодорхой. Тэгээд юунд ханилсан ханиасаа төрсөн үрээ нуусан юм бол? Өнөөдөр энэ асуултад шууд хариулчих үг Цэрэнхандад олдохгүй л байлаа.
Өөрийгөө газар дээр ганцаараа хэмээн их л гунигладаг Ананд эх нэгтэй ахтай гэдгээ мэдээд баярлах л байх. Харин нөхөр нь? Жаахан үглээ, олон зантайгаас биш Ганхуяг эмэгтэй хүнийг хүндэлдэг, халамжтай сайн хань билээ. Өөрөө ээжгүй өссөндөө бүсгүй хүнийг дээдэлдэг хүмүүжилтэй, бас түүний мэргэжил, чадварыг нь үнэлдэг ийм хүнтэй учраагүй сэн бол Цэрэнханд өдий зэрэгт хүрээ ч үү, үгүй ч үү.
Хүний урманд хиртэй цамц , оймсоо угаалгаж үзээгүй ханиасаа ингэж өнгөрсөн амьдралаа нууж явах ч гэж дээ.”Эргэлзэх цаг алга. Айвал бүү хий, Хийвэл бүү ай “ гэж тэр бат шийджээ.
Yргэлжлэл дараагийн дугаарт
Цонхны цаана болжмор жиргэн , модны мөчирт нялх ногоон нахиа соёолсон хаврын өглөө. Хүүгийнхээ часхийн уйлах дуугаар Ананд сэрлээ. Хулан тэр хоёр нэгэн зэрэг сэрж дэргэдэх сараалжин ор руу зэрэг ухасхийхдээ мөргөлдчихөв. Тэгээд тэсэлгүй инээлдчихлээ. Нойрмог нүдлэн үс гэзэг нь өрвийж, арзайсан хоёр хэн хэндээ инээдтэй харагдсан биз. Хаврын тунгалаг энэ өглөө хайр сэтгэл нь дахин цэцэглэв үү гэлтэй. Ананд:
-Уучлаарай хайрт минь.Дух чинь их өвдөж байна уу? гэхэд инээмсэглэсэн Хулан:



-Зүгээр ээ. Чиний дух харин зүгээр үү? гэхэд Ананд түүний мөрөө даван намирсан зөөлөн үсийг нь илж нүдэн дээр нь үнслээ. Эр хүн хайртай бүсгүйнхээ нүдэн дээр нь л үнсдэг гэж Хулан хэзээ ч юм уншиж байснаа энэхэн мөчид санажээ. Хүү нүд нь тас аниатай, нэг мээмээ хөхөн, нөгөөг нь булцгар гараараа барьжээ. Тэр бяцхан амьтан хоёр хацар нь бувар бувар хийн сүүгээ залгилан нүцгэн хөлөө тарвалзуулах нь дэндүү эгдүүтэй.
-Хулаан, чи өчигдөр яагаад тийм ууртай байсан бэ?
-Харин чи юундаа тэгж баясчихсан байсан юм бэ? гэхэд нь Ананд түүний дуунд илэрч буй гоморхсон өнгийг анзаарахдаа сэтгэл нь сэмрээд явчих шиг л болжээ. Залуу түүний өмнө явган суун нүүр рүү нь асгаран орж ирээд нүдийг нь хаачихаад байгаа үсийг нь энхрийлэн илж нүд рүү нь эгцлэн ширтээд :
-Миний буруу их бий. Хоёулаа яагаад ийм хөндий харилцаатай болчихов оо. Би уг нь чамд ямар их хайртайг чи мэднэ ш дээ. Тэр нэг … Түвшингийн захиа гарч ирснээс хойш л бид хоёр …/ санаа алдсанаа / Yгүй ээ , Хулаан, одоо хоёулаа урьдынх шигээ , яг л үерхэж эхэлж байсан тэр үе шигээ гоё байя л даа. Тэгэх үү? гээд гарнаас нь барилаа.
Хулан хэдийгээр түүнд хайргүй ч жил гаруй үерхэж, нандин бүхнээ зориулсан болохоор энэ залууд хачин их дассанаа тэрхэн мөчид ойлгожээ. Хүүгийнхээ нүцгэн хөөрхөн хөлийг илэн доошоо харж суусан Хулангийн нүднээс ганц том нулимс тасран Анандын гар дээр бүв бүлээнээрээ буужээ. Тэгэхэд нь сэтгэл уярсан Ананд түүнийг хүүтэйгээ хаман тэвэрч :
Би дахиад чамайг гомдоохгүй. Дахиад гэрээсээ гадуур хонохгүй. Хулаан, би чамд хайртай. Чи ч гэсэн намайг хайрлаач дээ. Бас шөнө намайг битгий хажиглаж бай л даа. Тэгэх үү ? гэж аргаж гуйсан, хязгааргүй их хайр шингэсэн дуугаар хэллээ.
Хулан ч түүний цээжинд наалдан нүдээ аниад сэтгэл зүрхний гүнд нь жаазтай зураг мэт тодхон байдаг Түвшинг энэ л агшинд ор тас мартаад амьдралаа бүр шинээр эхлэх сэн. Дэргэд нь байгаа , хүүгий нь эцэг , өөрт нь сэтгэл зүрхээ бүхлээр нь өгөхөд бэлэн энэ Анандад хамаг хайр дурлалаа шавхан бэлэглэх сэн гэж бурхнаас гуймаар байлаа. Зөн совин гэж байдаг бол хэдэн мянган бээрийн алсад Түвшин бас л хайрынхаа гүнж , хэзээ ч өөрийнх нь болохоосоо өнгөрсөн Хуланг мартах гэж шаналахдаа Лхагвамаа бүсгүйг тас тэврэн унтаж буйг Хулан мэдэрсэн ч юм болов уу.
Хүү мээмээ хөхөж цадаад таатай гэгч нь суниагаад нүдээ нээж мишээв.
-Хараач, хүүгээ суниахыг. Эрүүл хүүхэд заавал суниадаг юм гэсэн. Хоёулаа маргааш хамт эмнэлэг орж хүүгийнхээ вакциныг хийлгэнэ шүү гэж Хулан хэлээд Анандын нүд рүү харлаа. Золтуяатай хонож түүнийгээ хуурсандаа энэхэн мөчид түмэнтээ гэмшиж суусан Ананд хүүгээ авч:
-Тэгэлгүй яахав. Ээж нь эмэгтэй хүн юм чинь нүүр амаа янзал гээд босч Цэндээг дуудав. Хөдөөний хүний эртэч зангаар аль эрт босчихсон байсан Цэндээ охин хаалгаар шагайн манай хоёрыг дуу шуутай “Нуур нугас шиг” л байхыг хараад инээсээр орж ирээд хүүг нь авчээ.Энэ үеэр Ганхуяг орж ирэн:
-Алив ач хүүгээ үнэрлээдэхье гэснээ залгуулан:
-За хүүхдүүд минь, өнөө орой ээж чинь эмнэлгээс гарна. Эртхэн ирцгээгээрэй. Хоёрын үед Ананд очоод гаргаад авчихна биз. . Өнөөдөр гадаа 14 градус гэсэн шүү. Нимгэн хувцсаа өмсөөрэй хэмээн баахан заавар өгөөд гарч одов. Түүнийг гармагц Ананд , Хулан хоёр нүд ирмэлцэн инээлдэв.
Тэр хоёрыг хичээлдээ явсны дараа Цэндээ бяцхан Очирыг тэврэн цонх түшин зогссоор хоцорчээ. Арван зургаатай жаахан охин хотын ахуйд дасах гэсээр нэг л мэдэхэд хоёр сар өнгөрчихжээ.
-Одоо мал ид төллөөд муу ижий минь ядарч байгаа даа. Бөндөөлэйгээ нэг өвөртөлж унтах юм сан. Миний халзан хонь энэ жил бас ихэрлэнэ дээ. Одоо манайхан юу хийж байгаа бол? Бодвол ижий уураг буцалгаад л Доржоо , Хандаа , Бөндөөлэй гурав маань тогоо руу өндөлзөөд ижийд загнуулж суугаа даа. Гочоо хацар нь сайртчихаад хонио хариулж яваа биз. Мэнд эгч хаахнуур хаваржиж байгаа бол доо .Хоёр муу жаалаа харах, малаа эргүүлэх гээд хаврын хавсарганаар хэцүү л байгаа даа . Болдог сон бол гэртээ ганц харьчихаад ирэхсэн хэмээн санааширч зогслоо.
Охин дөнгөж хотод ирээд авга ах Батболдынд буухдаа энэ хотын харь орчин, тэр гял цал амьдралаас сүрдэн тээврийн товчооноос нэг унаанд суугаад гэрээдээ гүйчихмээр санагддаг сан. Тэр цагаан сарын дараахан аавыгаа даган аймаг орж , тэндээсээ микро автобусанд суун хотод иржээ. Цэцэгтэй ягаан торгон өнгө татсан хурган дотортой дээл, үнэгэн лоовууз өмсч, ээжийнхээ алтан ээмгийг зүүн хэрдээ л гангалсан охин Батболдынд хөл тавиад цэвэр цэмцгэр, тохилог сайханд нь балмагдан хамаг хөлс нь цувж билээ. Харин аз болоход авгай нь хачин сайхан ааштай, хачин гоё эгч байв. Цэцэгмаа арваад жилийн өмнө Цэндээг бүр жаахан, сургуульд ороогүй байхад нэг зун нөхөртэйгээ тэднийд очиж байснаасаа огтхон ч өөрчлөгдөөгүй, харин ч улам залуу болчихсон мэт харагдахуйд нь өнгөрсөн арван жилд бүр эмгэн шиг болчихсон ээжтэйгээ харьцуулан бодож ихэд өрөвдсөн сөн. Аав нь түүнийг хүргэж ирээд захаар нэг өдөр дагуулан явж ээжийнх нь захисан элдэв юмсыг цуглуулаад өглөө нь:
-За , миний охин, ах эгч нарынхаа үгэнд орж ажил сайн сурдаг юм шүү гэж захин духан дээр нь ганц үнэрлэчихээд л явчихсан.
Түүнийг эрхбиш авга ахындаа овоо дасах гэж байтал Хулангийн хадмынд очих ёстой болов. Ганхуягийнх гэж бас л ахынх шиг нь олон өрөө байртай , хачин гоё айл.
Энэ насандаа аймгийн төвийг ч тоотойхон үзсэн охинд Хулан , Ананд хоёр дуучин Минжээгийн тоглолтыг үзүүлсэн нь ёстой л бишрүүлжээ. Дараа нь Хулан түүнд өвлийн хувцас, солонгос косметик авч өгөн улаан хацрыг нь гоё цагаан болгов.
Тэднийх хүхэддээ долоо хоног бүр зургаан мянгаар живх, өдөртөө мянгаар жимстэй тараг, нухаш авч, Хулан дөчин мянгаар “Jador” үнэртэй ус, зуун мянгаар “Lac үert “ аваад ганцхан сар хэрэглээд дуусгадаг нь охинд дэндүү үрэлгэн юм шиг санагдана.
Эд нар тэр их мөнгийг хаанаас олдог байнаа. Манайх хамаг ноос, ноолуур, мал махны мөнгөө авахад л дөнгөж хоёр гурван сая төгрөг болдог шүү дээ. Ижий тэрнийг нь хүргэх гэж хуруу хумсаа хуйхлах шахдаг. Муу ижий минь.
Тэр жил ээж нь гучин мянгаар ганц нарийхан алтан гархи авчихаад гурван шуудай гурилын мөнгөө дэмий ч юманд үрчихэв үү дээ гээд гар руугаа харан харан суусан сан. Гэтэл Батболдын авгай сая төгрөгийн үнэтэй үнэг, булган дээл өнгө өнгөөр нь сольж, ганц гутлыг гурван зуун мянгаар авч өмсдөг байх гэж.
-Хотын хүмүүс ийм их мөнгийг хаанаас олдог юм бэ? гэж түүнийг Хулангаас асуухад тэр инээмсэглээд:
-Миний дүү Очироогоо сайн хараад гурван нас хүргэчихвэл сургуульд орно. Төгсөөд зөндөө их цалинтай ажилд орно. Хотынхон чинь хөдөөгийнхнөөс их баялаг бүтээдэг байхгүй юу гэснээ:
-Харин ч монголчууд дэндүү ядуу байна. Энэ дуучин хүүхэн л гэхэд надтай үеийн мөртөө хөрөнгөөрөө манай Монголыг бүтэн жил тэжээчихэж чадна гээд л бодчих гээд нөгөө Бритни Спийрсийн зургийг зааж билээ.
Өдийд манай нутагт хонин зэрэглээ мяралзаад яргуй нүдэлж байгаа даа. Сугаа гуайн Мандах намайг хот явчихсан гэж дуулаад санаж байгаа болов уу гэж бодохдоо охины хацар улайжээ.
Аавынхаа үгэнд орж хот руу авга ахынхаа зээг харах гэж ирсэндээ Цэндээ одоо их л баярладаг юм. Тэгээгүй бол хөгжлөөс хоцорч хөдөө газар хамаг залуу насаа өнгөрөөх байж . Аягүй бол энэ зун өнөөх Сугаа өвгөнийх хадаг тавьж гуйгаад Мандахын авгай болчихсон ээж шигээ галын захад хөлсөө урсган тогоо нэрж , боорцог хайрч суух байсан биз.
Мандах гэж тэдний саахалт айлын сагсуу шар банди. Сумын сургуульд Цэндээгийн дээд ангид байснаа зургадугаар ангиасаа гарчихсан юм. Дотуур байранд хүүхэд дээрэлхэх юм бол Мандах түүнийг их өмөөрдөг сөн.
Уг нь Цэндээ тоондоо л муу болохоос хэлний хичээлүүддээ хачин сайн байсан. Алсдаа англи хэлний багш болохыг мөрөөддөг байв. Гэтэл өнгөрсөн жилийн их зуднаар тэднийх гурван зуугаад малаа үхүүлэн модоо барих шахсан эцэгт нь охиноо аймгийн төвд есдүгээр ангид суулгах бэл байсангүй. Тэднийх тэгэхэд дөчөөд хонь, чөдрийн гурван морьтой л үлдэж билээ. Хөөрхий ээж нь гурил хууран :
Муу охиноо сургууль бараадуулж чадсангүй. Над шиг олон хүүхэдтэй навсгар авгай болох нь дээ гээд шуг шуг хийн уйлж суухад нь аав нь гаансаа нэрэн гал ширтэн суусан сан. Гэтэл тэднийхийг малгүй болсныг дуулсан Батболд аавыг нь хот ороход сая төгрөг гарган өгч, түүгээр нь хэдэн мал авч билээ.
Сураг дуулах нээ авга ахынх нь охин хүү төрүүлж гэнэ. Хуримаа зун хийх гэнэ гэж байснаа аав нь нэг л өдөр сумаас ирэхдээ:
-За Дэжид минь .Дүү маань зээгээ харуулах хүнгүй хэцүүдэж байгаа гэнэ. Цэндээг хот явуулчихъя гэж түс тас хэлжээ. Цай самарч суусан авгай нь :
-Пээ энэ нялх амьтныг тэр хол айлд… Өнөө кинонд гардаг Ошин шиг… гэхэд :
-Ча гэх малгүй болохдоо өгсөн мөнгийг нь гар тосч авчихаад одоо хүүхэд хараач гэхэд нь чадахгүй гэх нь үү . Битгтй хуншгүй загна. Манай бэр хөөрхөн ааштай. Охин алзахгүй ээ гэснээр Цэндээ хот руу явахаар болжээ.
Охиныг ийнхүү бодолд автан зогстол жаалын тараг идэх цаг нь болчихов. Дараа нь живхийг нь солин, хооллож унтуулсаар нэг л мэдэхэд үд дунд болчихов. Хонх жингэнэн Ананд, Хулан хоёр ээжийгээ эмнэлгээс гаргаж ирэв. Бяцхан хүү эмээгээ танихгүй бишүүрхэн орилж бөөн дуу шуу болцгоов. Орой нь Ганхуяг ажлаасаа их л эрт ирж бор мах татан битүү шөл хийн:
Чи хэвт, хэвт. Наад зүрх чинь одоо их хэврэг болсон шүү хэмээн эхнэрээ сүрхий халамжилж байлаа. Хоолны дараа Ананд, Хулан хоёр өрөөндөө Сэрчмаагийн “Хаа ч цуг”-ийг хангинуулан, Ганхуяг интернетэд холбогдчихоод сууж байтал Цэндээ тэднийг дуудав. Цэрэнханд гэрийнхнээ зочны өрөөнд байхад нөгөө юмаа хэлье гэтэл болсонгүй бүгд өрөө өрөөндөө орчихжээ. Тэгээд л Цэндээгээр дуудуулсан нь тэр байлаа. Гэргийнх нь хэлэх үг ямар том цохилт болохыг мэдсэн юм шиг Ганхуяг хамгийн сүүлд “Яасан бэ? Хөгшөөн” гэсээр хамгийн сүүлд орж ирлээ.
-Би та хоёрт нэг юм хэлэх ёстой юм аа . Өдий олон жил хэлээгүй дуугүй явсныг минь уучлаарай. Тэр зузаан алчуур нөмрөн явган ширээн дээрх цэцэг рүү ширтэн байж энэ өгүүлбэрийг хэлчихээд гүнзгий санаа алдав. Тэгснээ толгойгоо өндийлгөн нөхөр, хүү хоёроо ээлжлэн хараад шийдсэн хоолойгоор:
-Би Москвад оюутан байхдаа нэг хүнтэй сууж байсан юм. Монгол биш, куба хүн л дээ. ...

_________________
:guitarchin:


Top
   
PostPosted: Apr.23.11 5:56 pm 
Offline
Гялалзагч Гишvvн
Гялалзагч Гишvvн
User avatar

Joined: Aug.29.09 3:38 pm
Posts: 43
eniig buur unshmar bsiin bayarla.
ugeljleliig n huleej bn shuu :angel:

_________________
I'm yours...


Top
   
PostPosted: Dec.11.12 6:28 pm 
Offline
Нутаг Нугын Шvтээн Гишvvн
Нутаг Нугын Шvтээн Гишvvн
User avatar

Joined: Feb.25.06 10:02 pm
Posts: 754
Location: шувуудын одох зүгт...
Ц.Хулангийн тухай юм байх гэсэн биш бна.... Шvvдэрцэцэг нэг тийм commerical талдаа зохиолч огт уншиж бгаагvй бна

_________________
ШҮҮМЖЛЭЛД мэдрэг бай!


Top
   
PostPosted: Dec.11.12 6:49 pm 
Offline
Асуулт Самбарын Хvндэт Харуул
User avatar

Joined: Jun.29.10 4:14 pm
Posts: 6535
тэмдэг

_________________
Амьдрах сайййхааан :)


Top
   
PostPosted: Dec.25.12 8:09 am 
Offline
foRuMer
<font color=#000099>foRuMer</font>
User avatar

Joined: Oct.25.05 2:21 pm
Posts: 7447
Location: Wherever
...нэг найз нь золоод чи ч нөгөө ажилдаа хэнийг ч дагуулахгүй юм чн нэг өвөртөө оруулчуул ч тас
биздээ. гэсэн чн золоо гаднаа уурласнаа дотроо нээрээ ч тийм шүү гэж боддын. тэгээд нөгөө хэнтэй хонохдоо хамаг авъяасаа гаргаж жаргаанаа бас.. тэхдээ зүгээргүй баахан фото аваад сүүлд нь авгайлуу нь явуулна тэгээд тэр 2 сална.. сална ч гэждээ угаасаа дотроо салцан шаналж явдаг багаасаа харж явдаг байсан бандиас нь захиа ирснээр бүр салцан байсан гэсэн утгатай.

гол санаа нь: сэтгэлгүй бол охидууд битгий годогнож бай, банди нар өөртөө хайргүй охины араас битгий далдагнаж бай.. өөрийгөө ч өрөөлийг зовоогоод.. нэг иймэрхүү насаараа худлаа инээж дотроо уйлж амьдардаг хүмүүсийн тухай л гэх юмуудаа..

_________________
full


Top
   
PostPosted: Dec.27.12 8:40 pm 
Offline
Хайр Булаасан Гишvvн
Хайр Булаасан Гишvvн
User avatar

Joined: Oct.16.09 8:30 pm
Posts: 317
Location: Бодлууд дотроо...
дэмий дэмий Ану хатан нь арай дээр.

_________________
smile for you


Top
   
PostPosted: Jan.23.13 12:29 am 
Offline
foRuMer
<font color=#000099>foRuMer</font>
User avatar

Joined: Oct.25.05 2:21 pm
Posts: 7447
Location: Wherever
Ану хатан чн түүхэн роман гэхэд гайгүй л дээ. номын тухайд нэг иймэрхүү юм урьд нь бичиж байж

Номын тухай товч: Монгол туургатан дотроосоо хагаран бутарваас гаднаас ирэх дайралтыг хамгаалах хүчгүй болж ялан дийлддэгийг учирлан тайлбарлаж,
Романд гардаг Доржравдан хатны дүрээр Монгол хатдын зовлон жаргал, атаа жөтөө, шунаг харам сэтгэл, зан ааль чухамдаа тухайн үеийн хатад тиймэрхүү байсануудаа гэмээр тод томруун дүрслэн гаргаж өгсөн байна.

Манжын хорт могой бүдүүн Энх-Амгаланы найруулсан хоронд орсон халх, ойрадууд тэмцэлдэн эцэст нь халхчууд ялагдаад манжид дагаар орохоор болж, Галдан Бошигт хаанаар тэргүүлсэн ойрадууд халхчуудыг ялсан ч хүчин багассан үест бас нэг манж хороор буюу Төвдийн Далай ламын нэрийн өмнөөс нэг буруу гарын этгээдээс ирсэн зааварын дагуу тулаанд орсноор нэг мөсөн мөхөсдөж дутааж жаахан амсхийгээд дахин манжтай халз тулахад 6-7 дахин их цэргийн өөдөөс Галдан Бошигт хаан тулахад бут цохигдох нь тодорхой болж романы гол дүр Ану хатан хэдхэн цэрэгтэйгээ уухайлан дайрч бошигтыг дутаах нүх гаргаж өгч өөрийхөө амийг эрэлхэгээр золих нь (яг тэр хэсгийг унших үест 2 нүднээ нулимс торойсонч бөмбөрсөнгүй/) энэ романы гол учир бөлгөө

Тэгээд гол дүр Ану хатан бол яахав эрх танхил ч ухаант эцгийн буянаар эрдэм номтой, бас дээр нь эршүүд эрэлхэг дайчин бүсгүй байж гэвч 6-хан настайдаа төвдөд очоод лам байсан Галданг хараад бараг л сэтгэл алдран дурлах юм.
Сүүлд манай сахил санваартай эрдэм номтой Галдан лам ч хараад дажгүй сэвгэр болжшүү гээд л дурладгийн. Сахил хүртсэн хүнд дурласандаа бас Галдангийн ахтай нь сүй тавиад шаналанаа хөөрхий Ану, сахил хүртсэн болохоор яаж ч болохгүйдээ шаналнаа Галдан гэхдээ тэр 2 бүтнээ бүтнэ.

Ах Сэнгэ нь хорлогдож үхэхэд Галдан сахил сахиусаасаа татгалзаж улс гэрийн ажилд ахынхаа оронд орон улмаар “Асрахуй Ёс”-ны дагуу ахын сүйлсэн байсан Хатан Анутай угаас учиртай багын романстай байсан 2 дуртай, нижгэр хурим хийнэ. Цаашид Ану хатан нөхөртөө үнэнч түшиг тулгуур зөвлөх туслагч, үрдээ элбэрэлт эх нь байж зохиолын оргил хэсэгт ханьдаа, зүүн гарын хаандаа амиа зориулна, Галдан бошигт хаан тэр үеэр дутаан амь хэлтрэвч 1 жилийн дараа өвчний улмаас гэгдэх шалтгаанаар өөд болохдоо: - “Миний нутгийн газар шорооноос бурхан гуйсан ч бүү өг!” хэмээн захьсан бөлгөө.

_________________
full


Top
   
PostPosted: Jan.23.13 12:47 am 
Offline
foRuMer
<font color=#000099>foRuMer</font>
User avatar

Joined: Oct.25.05 2:21 pm
Posts: 7447
Location: Wherever
За харин энэ романаас сэдэвлэсэн киноны нээлт нь саяхан болсон юм байна. Үзээгүй боловч ерөнхий прогнозы нь бол бараг харчлаа

Тэхээр уншигч хүн бүр ямар нэгэн ном зохиол уншчаад "дотроо кино төсөөлөл" бий болгодог.
Тэгээд өөр хэдэн хүмүүсийн төсөөллөөр бий болсон кино нь ер нь хүн бүрийн урьд нь бий болгосон төсөөллөөс өөр, таалагдах эсэх нь эргэлзээтэй байдаг л даа.

Харин энэ киноны дүрийн сонголт хэр оновчтой байсанд үнэхээр эргэлзэж байна.
Зохиолын бүхэл бүтэн тэн хагасд Доржравдан хатны тухай, анугын бага насны үе гардаг. Тэр дүр бол анугаас илүү сэтгэгдэл үлдээж чадсан л даа миний хувьд. Тэхээр мөнхийн залуу тодотголтой гэмээр тэр гоё дүрт энэ киноны найруулагч Алтантуяа тоглож.. Минийхээр бол энэ дүрт илүү ажиллаж цэмбийсэн хүүхэн тоглуулах байсымуу гэж бодлоо. Сериалдаа л тоглож явку нөгөө сүлдийн ээж юу хийж яваам дээ.
Тэр нум сум агсдаг дайчин эршүүд Анугын дүрт дуучин хүнийг тоглуулсан байхын? Тэгээд тэр дуучин хүүхнээс хэр л жүжиглэлт гарах болдоо. муу л төсөөлөлтэй байна. Харин галдан лам, хааны дүр бол болжээ болж гэж үзлээ.

_________________
full


Top
   
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic  Reply to topic  [ 10 posts ] 

All times are UTC+09:00


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 2 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  

Copyright Asuult.NET © 2000-2015.
Administrative Contact: Khundaga Khurelbaatar [hundaga@hotmail.com]
Tel: 1-888-303-4927, Fax: 1-888-406-2264.
Powered by phpBB © 2000-2015 phpBB Group. Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Limited