#AsuultSambar :

МОНГОЛ УЛС МАНДАН БАДРАГ!
It is currently Aug.23.17 7:15 pm

All times are UTC+09:00




Post new topic  Reply to topic  [ 173 posts ]  Go to page Previous 1 2 3 4 5 6 7 Next
Author Message
PostPosted: Jan.30.12 1:50 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Нэгэн алдартай уран илтгэгч 200 хүн цугласан том танхимд илтгэлээ тавьж байна. Гэтэл тэрээр гэнэт 20 долларын дэвсгэрт гаргаж ирээд хэн нэгэн үүнийг авахыг хүсч байгаа эсэхийг асуухад хүмүүс бүгд гараа өргөв.



Илтгэгч “Энэ мөнгийг та нарын хэн нэгэнд өгөх болно. Харин тэгэхийн өмнө нэг зүйлийг хийх хэрэгтэй” гэж хэлээд нөгөө 20 доллараа нугалж үрчийлгэн, базаж байснаа дахиад л авахыг хүсч байгаа эсэхийг асуухад хүмүүсийн гар мөн л өргөөтэй байлаа.


Гэтэл илтгэгч маань нөгөө мөнгөө бүр газар шидээд дээрээс нь дэвсэж, үрчийлгэн бүр шороотой хольж хутгаснаа ахиад л нөгөө асуултаа давтав. Гэвч бүх хүн дахиад гараа өргөсөн ба тэр мөнгийг бүгд авахыг хүсч байлаа. Гэтэл тэр хэлсэн нь:


Энэ бүхний эцэст, бид нэг зүйлийг ойлгоно. Энэ бол үнэ цэнэ. Ингэж ярьж байгаагийн гол утга нь би энэ мөнгийг үрчийлгэж, базалж, дэвсэлсэн ч энэ бүхэн түүний үнэ цэнийг алдагдуулахгүй. Тэр одоо ч 20 доллар. Бидний амьдралд хэн нэгэнд гомдох, өөрийгөө хэнд хэрэггүй гэж бодох, сэтгэлээр унах зэрэг янз бүрийн зүйл тохиолддог ч бид тэр бүр өөрийн үнэ цэнийг алдах ёсгүй.


Хамгийн гол нь чамд хайртай хүмүүс үргэлж чиний хэр зэрэг үнэ цэнэтэй болохыг санаж байж болно. Амьдралын үнэ цэнэ гэдэг бол бидний юу хийсэн, хэнийг таньдаг зэргээр хэмжигддэггүй. Харин бидний хэн болохыг тодорхойлдог. Үүнийг хэзээ ч мартаж болохгүй гэв.

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Jan.30.12 1:52 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Чулуучины түүх

Манай нутагт аз жаргалгүй байдлаасаа залхаж, амьдралд өөр байр суурь олж авахыг хүссэн нэг чулуучны түүхийг ярьцгадаг юм. Тэр нэгэн удаа баян худалдаачны гэрт очоод хичнээн их эд баялагтайг нь, мөн хотын иргэдээс хичнээн их хүндэтгэл хүлээж байгааг нь харжээ. Тэгээд чулуучин түүнд атаархаж, яг л тийм болохыг хүсэв.
Жирийн чулуучин байхыг тэр огт хүсэхгүй байлаа. Гайхалтай нь түүний бодол биелэгдэж гэнэт худалдаачин болж хувираад зүүдэндээ ч оромгүй тансаг чамин эд хогшил, эрх мэдэлтэй болчихлоо. Гэтэл ядуус түүнд атаархан, түүнийг үзэн ядаж, гэнэт санаанд оромгүй олон дайсантай болчихжээ. Дараа нь тэр зарц, цэргүүдээр хүрээлүүлсэн нэгэн өндөр дээд язгууртныг олж харлаа. Бүх л хүн улс орондоо хамгийн хүндтэй, эрх мэдэлтэй энэ хүчирхэг ноёны өмнө сөхрөн унаж байв. Худалдаачин болсон чулуучин энэ зэхирагч шиг болж олон зарц, цэргүүдээр хүрээлүүлэн эрх бэдэл эдлэхийг хүсэв. Түүний хүсэл дахиад л биелтэл тэр захирагч нь улс орондоо хамгийн ихээр үзэн ядагдсан хүн нь байлаа. Чухам ийм л учраас түүнийг олон цэргүүд хамгаалдаг байсан аж.
Дээр нь бас нар төөнөн халууцуулсан нь түүнийг аз жаргалгүй, өчүүхэн амьтан болгож орхив. Тэр хурц нар, цэлмэг тэнгэрийг хараад “Ямар хүчирхэг юм бэ? би нар л болмоор байх юм?” гэлээ. Энэ тухай бодож дуусаагүй байтлаа л газрыг илчээрээ тэтгэсэн нар болж хувирлаа. Гэтэл хүчтэй салхи үлээгээд газрыг үүл халхавчихав. Тэгэхээр нар болсон чулуучин маань “би салхи шиг хүчтэй болохсон” гэж хүслээ. Тэр дороо л хүчтэй салхи болж хувираад ойн моддыг үндсээр нь булга татаж, хот тосгоныг сүйтгэж явтал ургаа хадтай тулгараад яаж ч чадсангүй. Том хад хөдөлгөөнгүй зогсож, салхинд огт ажрахгүй байлаа. “Энэ хад яамар хүчирхэг юм бэ? би үүн шиг бат бөх болохсон” гэж хүсэв. Тэр дороо л хамгийн ширүүн салхийг ч тэсэх хад цохио боллоо. Хорвоо дээр хамгийн хүчтэй болж хувираад одоо л нэг юм аз жаргалтай байх шиг санагдана. Гэтэл “Түн...тан....” гэх дуу гарсан нь алх цүүцийг хад руу шигтгэн хэсэг хэсгээр эмтэлж байв. “Надаас хүчтэй хэн байдаг билээ?” гээд хартал том үхэр хадны ёроолд нэгэн ядуу чулуучин эр зогсож байв

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Jan.30.12 1:53 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Жинхэнэ хөгжил

Бямба гарагийн нэг өглөө... Залуу хархүү эхнэрээсээ салаад нэг cap өнгөрсөн байлаа. Тиймээс сэтгэл санаагаар сайнгүй гутранги байдаг байлаа. Тэрээр дэлгүүр орж идэж уух юм цуглуулахаар гарсан байсан юмсанж. Гэвч энэ Бямба гараг бүр хүнд өдер байв. Тушаал дэвшинэ гэдэгтээ бүрэн итгэлтэй байж байтал даргад бялдуучлагч зусарчийг дэвшүүлэв... Машинаа хурд хэтрүүлсэн гэж торгуул төлөв... Дараа нь буруу газар машинаа тавьж дахин торгуулав... Дэлгүүр лүү орохдоо нэг авгайтай мөргелдөж нөгөе авгайгаас элдвийн таагүй үгс сонсов... Дэлгүүр дотор хураалттай баахан барааг унагаж нүүрээ улайлгав... Кассан дээр хүрээд ирсэн чинь маш урт дараалалтай байв... Энэ дарааллыг хүлээвэл өөрийн дэмждэг сагсан бөмбөгийн багийн тэмцээнийг үзэж чадахгүй хоцрох гээд байв... Бүтэн хагас цаг хүлээсний эцэст яг бичээчийн өмнө иртэл мөрен дээр нь хэн нэг нь зөөлөн цохив. Эргээд хартал нэг эмэгтэй маш эелдгээр "Уучлаарай! Зээ дүү минь машинд хүлээж байгаа юм л даа. Түүнд авсан мөхөөлдөс минь хайлчих гээд байна. Таны өмнө ороод бичүүлж болох уу?" гэв. Уг нь залуугийн хувьд нэг их сайн үйлс бүтээгээд баймааргүй едөр байсан ч энэ эелдэг эмэгтэйн гуйлтыг зөвшөерч урдуураа оруулжээ.

Кассны бичээч эмэгтэйн мөхөөлдсийг бичиж байтал кассны машинаас гэнэт хачин сонин дуу чимээ гарч эхлэв. Дараа нь дэлгүүрийн удирдлага камер барьсан телевизийнхэнтэй гарч ирэн эмэгтэйд баяр хүргэж эхлэв. Дэлгүүрийн дарга гартаа мөнгөний чек барьсан харагдана. Тэгээд микрофоныг гартаа аван "Танд баяр хүргэе! Та маш азтай хүн! Яг одоо та манай ХР.Хүнсний дэлгүүрүүдийн сүлжээний нэг сая дахь үйлчлүүлэгч боллоо. Та манай дэлгүүрийн сая дахь үйпчпүүлэгч бопсноор 1 сая доллар хожлоо! Та чекээ гардаж авна уу!" гэж баяр талархалтайгаар гардуулав. Эмэгтэй баярласандаа дуу алдаж мөхөөлдсөө газар унагажээ. Баярлан гарч явахдаа өөрийг нь урдуураа оруулсан залууг таг мартсан байв. Харин залуу жинхэнэ утгаараа шоконд оржээ. Бүсгүй өөрт нь баярлалаа ч гэж хэлсэнгүй. Энэ бүхэн дуусаж залуу кассан дээр ирэхэд бичээч "Уг нь энэ мөнгө таных байсан шүү дээ. Та тэр эмэгтэйг урдуураа оруулсан. Таны авах байсан мөнгийг авчихлаа." гэхэд залуу бараг уйлангаа алджээ. Гэртээ ирээд зурагтаар эмэгтэйг 1 сая доллар авч байгааг нь хараад бүр сэтгэлээр унажээ. Бүсгүй эхлээд еөртөө 200 доллараар нэг сайхан даашинз авчээ. Гэвч нэг л тавгүй байлаа. Энэ мөнгийг уг нь бол өөрөе авах ёсгүй байсныг мэдэж байлаа. Ингээд өмгөөлөгч рүүгээ залган байдлыг хэлсэнд өмгөлөгч нь залууг дэлгүүрт худалдаа хийсэн зээлийн картаар нь олж болохыг зөвлөжээ. Маргааш нь дэлгүүрээс залуугийн зээлийн картны дугаарыг аваад картанд нь мөнгийг нь хийжээ. Дараа нь залуу руу залган 200 зуун доллар дутуу өгснөө, эхний цалингаасаа нөхөж өгөхөө тайлбарлан хэлжээ.
Бүсгүйг ингэж ярихад нь залуу бүсгүйн талаарх бодлоосоо ичжээ. Маргааш нь залуу бүсгүйн ажлыг олж ирэн сайхан сэтгэлд нь талархаад мөнгөнийхөө хагасыг егчээ. Энэ явдлаас хойш уулздаг болсон хоёр залуу нэлээд олон зүйлээр бие биетэйгээ ижилхэн болохыг ойлгоод гэрлэсэн гэнэлээ.

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Jan.30.12 1:54 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Ээж нь хүүгийнхээ өрөөгөөр өнгөртөл хүүгийх нь өрөө майр эмх цэгцтэй, ор мороо хураацан цэмбийцэн байна гэнэ.
Тэхээр нь гайхаад орсон чинь дэрэн дээр нь "Ээжид" гэцэн захиа харагджийн.
Айж гайхах зэрэгцээд захиаг дэлгэтэл:

Хайрт ээжээ,
Танд энэхүү захиаг бичиж байгаадаа маш их харамсаж бас өөрийгөө зүхэж байна. Би найз охинтой болсооон, түүнийгээ дагаад гэрээсээ явлаа.
Би Янжиндуламд үнэхээрийн хайртай, тэр маань хамгаас сайхан. Тэхдээ тэрний маань шивээс, цоолтуур, мотоциклийн бариу савхин хувцас болон надаас хамааагүй эгч гэдэг нь танд таалагдахгүй л дээ. Тэхдээ энэ бол жинхэнэ хайр.
Ээжээ тэр маань одоо жирэмсэн. Янжиндулам бас надаа маш их хайртай гэсэн.
Тэр маань ойд нэг вагончикд амьдардаг бөгөөд энэ өвлийг давчих их түлээ нөөцөлчихсөн. Бид 2 дахиаад зөндөө хүүхэдтэй болно гэж мөрөөддөг.
Хар тамхи бол муу зүйл биш гэдгийг Янжилдулам маань надад ойлгуулж чадсан. Бид 2 гэртээ марихуана тарьж түүнийгээ зарж мөнгөтэй болно гэж боджаагаа.
Цаашлаад эрдэмтэд ДОХ өвчинг эдгээдэг эм тариа гаргаасай гэж бид 2 залбирч байгаа, яагаад гэвэл Янжка маань эрүүл болох боломж гарна шүү дээ.
Битгий санаа зовдоо ээжээ, би одоо 15 нас хүрлээ , өөрийгөө аваад явчиж чадахаар боллоо. Хэзээ нэгэн цагт бид 2 тан дээрээ ирж ач зээ нартай чинь танилцуулнаа гэж найдаж байна.

Хайрт хүү Батаа

Note: Ээжээ дээр бичсэн бүх юм худлаа шүү. Би Болдоогийн гэрт байнаа. Зүгээр таньд хичээл дээрээ муу дүн авахаас илүү дорд зүйл амьдралд байдаг юм шүү л гэж сануулах гэсийн. Хайртай шүү. Уураа арилахаар дуудаарай

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Jan.30.12 1:57 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
‎"Кока кола-ийн захирал асан Брайн Дайсоны 30 секундын хүчирхэг илтгэл Амьдралыг агаарт таван бөмбөг жонглиордох тоглоомтой зүйрлэе. Энэ 5 бөмбөг нь ажил, гэр бүл, эрүүл мэнд, найз нөхөд, сэтгэл зүрх бөгөөд чи эдгээрийг бүгдийг нь агаарт тогтоож байгаа. Чи удахгүй "ажил" нь резинэн бөмбөг болохыг мэдэх болно. Хэрэв чи үүнийг унагавал буцаад ойгоод ирнэ. Харин бусад 4 болох ГЭР БҮЛ, ЭРҮҮЛ МЭНД, НАЙЗ НӨХӨД, СЭТГЭЛ ЗҮРХ нь шилэн бөмбөг юм. Хэрэв чи эдний аль нэгийг унагавал тэд дахиж сэргээх боломжгүйгээр эвдэрч, элэгдэж, зүсэгдэж, бүр үйрэн үгүй болох болно. Тэд хэзээ ч өмнөх шигээ байхгүй. Чи үүнийг ухаарч, хичээх хэрэгтэй. Ажлын цагтаа үр бүтээлтэй ажиллаж, цагтаа ажилаасаа гарч бай. Гэр бүл, найз нөхөддөө хангалттай цаг зарцуулж, бас сайн амарч байгаарай."

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Jan.30.12 1:58 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Negen zaluu uuriiguu 1 hen sar amidrahaa medjee. Gevch ter ued zaluu negen busguid durlaj amjsan blaa. Haramsaltai ni ter busguig tanihgui, bur taniltsay ch gej helj bgagu baiv. Mani er uldsn amidraliinhaa turshid ter busguin ajilladag bsn CD nii delguur luu udur bur yawj CD avdag baiv. Tuunii amidraliin suuliin 1 sar ch ungurch udalgui ter zaluu ungurchee. Ter zaluugiin orshuulganii tsaillagand nuguu durlasan busgui ni yagaad ch yum urigdsn baiv. Gert ni ireed tsailj bhada ter zaluugiin uruu ruu orj uzjee, uruuguur duuren CD baiv gevch negiig ni ch taliigaach ongoilgooogui bj gene. Genet nuguu busgui mash iheer uiljee. Uchir ni ter huuhen buh hairiinha zahianuudiig CDnii hairtsagn dotor ni shurguulldag bj. TA HEN NEGEND UNEHEER HAIRTAI bol tsag buu ald gejiina shuu

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Jan.30.12 2:02 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
ohin: bi unuudur hagalgaand orno....bi aij bn...
huvguun: buh zuil saihan bolnoo hongor mine
ohin: za bi ingeed hagalgaand orloo......bi chamd hairtai..
huvguun: uilj ehlev....bi chamdaa buhnees iluu hairtai..
hagalgaa amjilttai bolloo..
ohin: ter haana bainaa
eej: emch chamd hen zurhee ugsniig heleegui yumuu..

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Jan.30.12 2:04 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Хүүхдийн цагаахан сэтгэл

Тэр өдөр цаг агаар их муу байлаа. Цахилгаан цахиж бороо хувингаар цутгах мэт орж байв. Бяцхан охин өглөө ээжийгээ дуудахад нойрноосоо сэрээд өглөөнийхөө цайг уун бусад өглөөний л адил сургууль руугаа алхахаар гарлаа. Цахилгаан хүчтэй цахилж нүргэлдсэн дуу чимээ гарахад охины ээж гэнэт сандран “охин минь замдаа явж байгаад айх вий дээ” гэж бодон машиндаа санд мэнд яаран суугаад охиныхоо араас гарав. Тэгээд охиноо замаар явж байхыг олж харав. Охин ойрхон ойрхон алхлан явж байв. Харин цахилгаан цахихад дороо зогсоод тэнгэр өөд харан инээмсэглэж байв. Ингэхийг ээж нь хараад эхэндээ ойлгосонгүй. Ихэд гайхан машинтайгаа дөхөж очив. Тэгээд “Үр минь энэ аймаар бороонд ганцаараа явахдаа айсангүй юу? Цахилгаан цахихаар яагаад тэнгэр өөд харад байгааг ээждээ хэлээч” гэв. Тэгэхэд охин: “Инээмсэглэсэн юмаа. Яагаад гэвэл бурхан миний зургийг дээрээс авч байна” гэжээ.

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Jan.31.12 5:28 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Нэгэн хүн амьтны хүрээлэнгийн зааны хажуугаар өнгөрч яваад тэр лут том амьтан урд хоёр хөлөө маш хэврэгхэн хүлээсээр аргамжуулан зогсохыг хараад ихэл гайхаж гэнэ. Ямар ч торон хаалт байхгүй... Мэдээжийн хэрэг заан хэзээ л бол хэзээ хөлөө ганцхан огцом татаад авахад хүлээснээсээ хоромхон зуур суларна. Гэвч заанууд тийм оролдлого хийдэггүй нь гайхалтай. Мөнөөх хүн ихэд гайхаж байснаа заан сургагчийг олж очоод: "Энэ заанууд яагаад хөдлөх ч үгүй зогсоод байна? Энэ аргамжаанууд тэдэнд хэтэрхий жул юм биш үү? Тэд ганцхан ухас хийхэд та зогсоож чадахгүй биз дээ?" хэмээн асуухад, заан сургагч ихэд тайвнаар "заануудыг нялх байхад нь хөлөнд нь яг таарсан уяа хийж аргамждаг юм. Нас бие гүйцэн хойноо ч уяанаасаа зугатах оролдого хийждэггүй нь тэд нялх байхаасаа л өөрсдийгөө энэ үяанаасаа салж чадахгүй хэмээн итгэсэнд байдаг юм. Тэд хэзээ ч зугатах оролдлого хийхгүй." хэмээн хариулав. Тиймээ бид яг эдгээр заанууд шиг өөрсдийн үл үзэгдэх хүлээсэнд захирагдсаар энэ ахархан амьдралдаа юу ч хийлгүй өнгөрөөх нь бий. Ганц л удаа зориглож хийсэн үйлдэл магадгүй биднийг эрх чөлөөтөй болгохоос гадна, ер бусын амжилтанд хүргэх байсан ч юм бил үү? Та ямар нэгэн хэврэгхэн хүлээсээр хүлэгдсэн юм биш биз...?

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Jan.31.12 5:30 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
‎"Мангас"

Нэг мангас хүний биеэр котлет хийж идэх хоббитой бөгөөд оргохын аргагүй умгар өрөөнд арван эрийг түгжин хорьно. 7 хоног тутамд нэг хүнийг алж идээд оронд нь шинэ залууг хулгайлан авчрана. "Өнөөдөр би Батыг иднэ, санал нэгтэй байгаа нь гараа өргө" гэхэд Батаас бусад нь бүгд сүрхийтэл алгаа харуулна, зөв байна жинхэнэ шударгаар шийдлээ, Бат bye bye.

Амьд үлдсэн эрчүүд бүгдээрээ өөрийгөө хэдэн өдөр хөл дээрээ тогтох хувьтай юм гэдэгтээ баясаж архидан цэнгэлдэнэ, ядаж долоо хоног амьд явна. Мангас эрчүүдэд архи, гахайн шарсан махтай хамт үлдээгээд сайхан амрахыг хүсээд Батыг чарлуулсаар ганцхан нугасалж алаад мөрөн дээрээ тохон гарна.Мангас алагдсан Батын оронд эмэгтэй хүн авчирч залуусыг баярлуулав. Тэртэй тэргүй үхэхийн хооронд цэнгэлдэе хэмээгээд хүүхнийг хүчээр эдэлцгээв. Хүүхэн тийм гоо үзэсгэлэн биш, мангас зөвхөн зооглохын тулд барьж ацарсан хөх томтой тарган эм аж. Долоо хоног эрчүүдийн зугаа болж зовно. Гэхдээ хүүхэн үхэхийг хүсээгүй.

Мангас дараагийн зоогоо барих гэж орж ирлээ, "Өнөөдөр энэ хүүхнийг би идэх болно, санал нэг байгаа нь гараа өргө" гэж хэлэхэд эрчүүд тээнэгэлзэж ядна. Хүүхнээс салчихмааргүй санагдах эргэлзсэн олон эрчүүдийн дундаас гэнэт нэг нь "Би хүүхнийг өнөөдөртөө амьд байлгамаар санагдана, Болдыг идүүлэх санаатай байгаа нь гараа өргө" гэж шулуухан хэлэв. Мэдээж Болдоос бусад нь сүрхийтэл гараа өргөлөө, хүүхэн ч бас."За яахав та бүхний саналаар болъё" гээд хөөрхий болдыг хэчнээн элдвийн юм ярьж эсэргүүцэл үзүүлэн тийчэлсэнийг үл тоон нугасалж алаад шарж иднэ. Мангас залуустаа хандаж сайхан үг ерөөв. Хэзээ нэгэн цагт үхэх нь үнэн, бас үхтлээ амьд явах нь үнэн. Мангас Болдын оронд дахиад өөр нэгэн эмэгтэйг авчрав, бас л мираалаг. Эрэгтэй эмэгтэйн харьцаа 8:2 болсон.

Эрчүүд шинэ хүүхэн рүү чичрэн дайрахаа яаж мартахав. Энэ өрөөнд бүх хүн амиа бодсон нэг л зорилготой. Мангас дахиад л долоо хоногийн дараа хоригдогсодын нэгийг зооглохоор орж ирлээ. "За хүмүүсээ өнөөдөр хэнийгээ миний ходоодонд оруулах саналтай байна" гэж асуухад сүүлд ирсэн хүүхэн өөрийн саналаар үхэхийг хүсэв. Өмнөх хүүхнийг бодуул доромжлолыг тэсч чадахааргүй, амьд явахыг төдийлөн хүсэхгүй байгаа аж.Ганцхан хүн өөртөө маш итгэлтэйгээр гараа өргөв, нөгөө эмэгтэй нь.Эрчүүдийн хувьд жинхэнэ дилэмма үүсэв. Үнэхээр ч үхье гэсэн хүнийг бүгд гараа өргөж зөвшөөрөөд өөрсдөө дахиад долоо хоног амьд явах боломж бүрдэж байгааг бодохоор үхүүлцэн нь ч дээр юм шиг. Гэтэл бас ганц эмэгтэй хүнтэй үлдэнэ гэж бодохоор тэр хүүхэн хайран ч юм шиг. Гараа өргөж зөвшөөрөхгүй бол энэ удаад чиний идүүлэх магдалал 1/8.

Аажмаар эрчүүдийн амьдрах хүсэл нь минут минутаар нэмэгдэж, нэг нэгээрээ гараа өргөсөөр таван хүн үхэх хүсэлтэй хүүхнийг Мангаст идүүлэх саналыг дэмжив. Мангас өнөө хүүхний толгойг тасдан хөлийг нугалан ганзгалаад гарч одвоо.Мангас хүүхний оронд нэгэн булиа атмаан эрийг шинээр барин оруулж ирлээ. Булиа эр нөгөө найман залууг бүгдийг нь зодов, одоо хүүхнийг ганцаараа эзэмшинэ. Өөрийн эрх дархыг мангасын шоронд тогтоолоо. Олон эрд зэрэг эзэмдүүлсэнээс ганц булиа эрийн тэвэрт байсан нь хүүхэнд ашигтай.Хүүхэн: Хөөе булиа атмаанаа, чи ингэж бүгдийг дээрэлхэж байгаа чинь өөрийгөө мангасын аманд оруулж буйгаас өөрцгүй хэрэг. Долоо хоногийн дараа мангас ирж хэнийг идэх талаар санал асуухад эдгээр эрс бүгд чамайг үзэн ядах тул мангасын ходоод руу очуулхаар гараа өргөх болно

Булиа атмаан үүнийг дуулаад “би ганцхан бүдүүн баараг хүн ч биш, арга зальтай шүү” хэмээгээд нөгөө найман эрийн гурвынх нь мөрийг мултлав, мултархай мөртнүүд гараа өргөж чадахгүй. Тэгээд бусдад нь хандаж ийн хэлэв, “Дараагийн удаа мангас хүрч ирэн хэнийгээ золигт гаргахыг биднээс асуух болно, хэрэв бүтэн мөртэй үлдсэн та нарын хэн нэг нь намайг идүүлэхийн тулд гараа өргөх аваас энэ гурав мэт мултархай мөртэй үлдэнэ шүү. Харин миний хэлсэнээр энэ муу гурвын нэгийг нь идэг гэж санал гаргаваас би ачлан гийгүүлэх болно. Хэн хамгийн түрүүнд гараа өргөж миний санааг дэмжсэн нь энэ хүүхнийг нэг удаа эдэлж болно”.

Хөөрхий мултархай мөртэй гурвын хэн нэг нь золигт гарахаас гарцаагүй болжээ, тэд ямар ч нөлөөгүй, гараа ч өргөж чадахгүй.Мангас долоо хоногийн дараа ирлээ, мултарсан мөртэй гурвын аль нэг нь идүүлэгч кандидат боллоо. Харин нөгөө бүтэн гартай эрчүүд бүгдээрээ хоорондоо уралдан гараа өргөж хөөрхийг золигт гаргаж мангасын ходоодыг тослов. Мангас харин уламжлал ёсоороо үлдсэн хүмүүст тарган хоньны мах, тансаг дарсны хамт үлдээгээд бас нэг том толгойтыг шинээр чирч авчрав.

Том толгойт арай ухаалаг тул “дараагийн долоо хоногт хэнийхээ ч төлөө санал өгөхгүй байцгаая” тэгвэл мангас хоосон ходоодтой үлдэх болно гэсэн мэргэн санааг гаргалаа. Бүгд мэргэн санааг шагшин магтаж, оролдоод үзье хэмээн дэмжлээ.Уламжлал ёсоор долоо хоногийн дараа мангас ирээд “хэнийг нь идэх талаар саналаа хэлцгээ гэв”. Энэ удаад бүгд чимээгүй, хэн нь ч хэнийхээ мууг үзэх гэж гараа өргөсөнгүй. Мангас гомдон дахин дахин асуусан ч бүгд чимээгүй байсанд юу ч дуугарсангүй гарч одлоо. Бүгдээрээ амьд гарсандаа баярлалдаж цэнгэн наадна. Том толгойтод бүгд талархал илэрхийлнэ, тэр бол баатар.

1 хоног өнгөрөв, жаргалтай, 2 хоног өнгөрөв бодолхийлнэ, 3 хоног өнгөрөв бүгд цангана өлбөрч үхэх шахав .... “мангасаа мангасаа бид чамд хайртай, буцаад ирээч дээ гуйя, энэ муу том толгойт хөгийн юм сэдэж биднийг мунхруулжээ түүнийг идвэл таарна” гэж бүгд чарлалдана. Бүгдээрээ үхсэнээс нэг нь л үхсэн нь дээ.Муусайн амьтад мангасыгаа хоолгүй явуулчихлаа. Одоо тэгээд яахуу?Магадгүй мангас өлбөрөөд үхчихсэн байх, тэгээд юугаа идэх вээ?Хөөе мултархай мөртнүүдээ, та хоёрын гар хэрэггүй юм чинь идчихье тэгэх үү, тэгэх үү ч гэж дээ тэг за, ... ням ням ням ннххмм найзуудаа бүгдээрээ зооглоцгооё. Мултархай мөртүүд зөрж нэгнийхээ гарыг зооглоно. Гэхдээ аль амттай гэдэг дээр бас маргаан гархаа яаж мартхав.

Эцсийн эцэст хоёр мултархай мөртийг бүгдээрээ хувааж идээд долоо хоног цатгалан. Гэхдээ тэдгээр хүмүүс аз жаргал гэж мартагнаад, үхэр гахайн махыг умартаж эхэлнэ. Өлсгөлөн бол аймар явдал шүү дээ, эрэгтэй хүний төмсөгийг ч үлдээхгүй идэцгээнэ, ууцгаана, хүний биеийн наян хувь нь ус болохоор гуяны арьсыг зажилхад цангасан үед гаазтай кола."Бид чинь араатан биш шүү дээ, нэгнийгээ хөнөөхөө больцгооё л доо, хэн тэсвэргүй нь үхэнгүүт түүнийгээ идэцгээе". Эцсийн ХҮН ЧАНАР байлаа.

"Чи үхэж байна, би амьд байна, чи үхэж байна, би амьд байна" сэтгэхүйн дайралтыг үзүүлнэ. Хат муутайнууд нь нүдээ аниад дахиж нээхгүй, сүнс нь төөрөлдсөн, хүмүүсийн ходоодонд орсон цогцосных нь хэсэг болгонд бичилхэн сүнснүүд хорогдох. Үс, хумс, ясаар үлдсэн хүмүүс ёолкны мод хийн чимэглээд тойрч зогсон хайрын дуу аялна. Тэдний эцсийн Холидэй.HolyDay, Holy Day, Ариун өдөр тийм ч ариун байгаагүй, эцсийн эцэст ариун гэж юу гэсэн ч үгийн бөө мэд зусс.

Хүмүүс нэг нэгээрээ үхсээр, эцэст нь ганц хүн үлдэнэ. Толинд хэн нь ч өөрийгөө хараагүй, ямар аймшигтай төрхтэй болсоноо, харин бусдыгаа харсан, тиймээс ч өөрийгөө хир байдалтайг ухаарах нь тийм хэцүү биш.Үлдсэн ганц нь үхлээ хүлээн хэвтэнэ, идэх юу ч үлдээгүй.Гэнэт хаалга нээгдэв. Үл таних хүн дүрстэн түүнийг дагуулж гарлаа. - Эндээс гаргасанд баярлалаа, чи хэн бэ?- Миний хэн байх нь асуудал бишээ чи хэн гэдэг нь л чухал- Тэгээд би хэн юм

- Мангас. Одоо чи хүнээр хооллодог болсон шүү дээ. Өлсөж байгаа биз, би чамд шинэ өрөөг чинь зааж өгье, тэнд хэдэн хүмүүс байгаа долоо хоногтоо нэгийг нь идэж байна биз. Харин ямар дүрмээр хэнийг нь идэхээ чи надтай гэрээ байгуулж тохирох хэрэгтэй.- Биднийг иддэг байсан шиг үү- Та нарыг иддэг байсан мангас өөрийнхөө гэрээний дагуу яаж азгүй үхсэнийг чи мэдэж л байгаа биз. Одоо чиний дүрэм тогтоох ээлж.- Ингэхэд чи өөрөө хэн бэ- Юу гэж дуудхаа өөрөө шийд, гэхдээ намайг ихэвчлэн Бурхан л гэдэг юм даа

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.05.12 4:46 pm 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
ЭХ АМЬТАН

Хотын нэгэн орон сууцны гурван өрөөний хамгийн жижиг тасалгааны буланд цав цагаан сагсгар үстэй хав нохой их л гуниглангуй хэвтэнэ.
Жерри одоогоос 15 жилийн өмнө энэ айлд амар, амгалан амьдралын билэг тэмдэг болон ирж байсан бол эдүгээ өтөлж, өмнөх замаа ч харахгүй шахам харалган, нэг үгээр хэлбэл насны наран хэлбийсэн үүлгэр хөгшин нэгэн болжээ. Хоёр сар гарны өмнө гөлөглөж яг өөртэйгөө адилхан цорын ганц охин гөлөг төрүүлжээ. Үхэх нь дөхсөн эм нохой ганц гөлөг гаргадаг гэсэн яриа байх. Жерри бүх л амьдралынхаа туршид гурван удаа гөлөглөсөн бөгөөд хамгийн анх дутуу төрөн амьгүй дөрвөн гөлөг гаргах үедээ идэр залуу байж. Амьгүй төрсөн тэдгээр бяцхан амьтдыг харж эх нь болсон хойно нулимсаа урсган урсган гашуудахад эзэд нь ихэд өрөвдөн түүнийг огт загнахаа больж билээ. Хаа очиж зан сайтай айл таарсных өлсөх цангах, загнаж зодуулахыг барагтай үзээгүй гэхэд болно. Балчир насандаа туршлагагүйтэж хэд хэдэн удаа гэр дотор жогорхойгоо гаргаснаас болж хэдэн удаа шавхуурдуулж түүнээс хойш гэрт болохгүй гадаа, цагтай нартай юм байна гэдгийг ухаарсан юм. Гэрт нь тэр үед бага насны хүүхэд байгаагүй болохоор тэр айлыг хөгжөөгч ганц амьтан нь Жерри. Жаахан гөлөг байх тэр үед хүн бүхэн түүнийг булаацалдан өхөөрдөж их л эрхлүүлнэ. Жаргалтай цаг байж дээ. Гэрийнхээ бүх хүмүүсийг өөрийн эзэн гэж боддог ч ахлах ангид сурдаг хүүд нь арай илүү хандаж түүнийг л дагаж гүйнэ. Магадгүй түүнтэй хамгийн их тоглож зав гаргадаг хүн нь тэр хүү байсан биз. Харин хүү сургуулиа төгсөөд гадаадад дээд сургуульд явахад эзэн хүнээ хүлээхийн хэцүүг анх үзжээ. Удтал хүлээлгэсэн эзэн нь ирэхдээ эхнэр хүүхэдтэй болоод ирэв. Тэр л цагаас эхлэн түүнийг эрхлүүлэн тоглохоо бараг больсон юм. Энэ шинэ, хүйтэн гэмээр харьцаанд гайхан гомдовч түүнийг хэн ч үл анзаарна. Хаа нэгтээ эздийгээ илэн эрхлүүлэхэд ихэд хөөрөх авч аяндаа л энэ бүхэнтэй эвлрэхээс өөр аргагүйг бас л ухаарсан хэрэг. Харин өөрөө эзнийхээ бяцхан хүүхдийг саатуулан баясгах ажилтай болсон ба үүндээ ч өөрөө дуртай. Одоогоос таван жилийн өмнө Жерри гөлөглөж дөрвөн хөөрхөн цагаан гөлөгнүүд гаргав. Нүдээ нээгээгүй ч хэнхдэгт нь зүүгдээстэй тэр бяцхан амьтдыг хараад ямар хичнээн жаргалтай байсан юм бэ дээ? Арьс яс үсийг нь салгах шахан өвтгөж, гасалж гийнэн тэлчилж тэлчилж энэ хэдэн өхөөрдөм хөөрхөн амьтдыг өөрөөсөө унагаажээ. Гөлөгнүүд нь хэдхэн хоногийн дотор торнин нүдээ нээцгээн өрөө өрөө дамжин паацганан гүйлдэх болов. Нялх амьтад болохоор цагаар салхилахдаа хөнгөрнө гэж мэдэхгүй болохоор хаа яваа газраа л илүүдлээ гаргачихна. Үүнээс болж эзэд уурлах вий гэхээс Жеррийн ёстой л яс нь хавталзана. Тиймийн учир гөлөгнүүдээ нүд салгалгүй ажиж, дуслын төдий шээсийг нь эздээ харахаас өмнө нүд ирмэхийн зуургүй харайн очиж хэлээрээ долоон цэвэрлэнэ. Өтгөнийг ч ялгааагүй.
Гөлөгнүүд нь сар хүрсэн өдрөөсөө нэг нэгээрээ цувран алга болж эхлэв. Үнэрлээд үнэрлээд, хайгаад хайгаад олдсонгүй. Хаалгаар л гараад явчихаж. Хаана очсон юм бүү мэд. Нэг л мэдэхэд тэрээр ганц охин гөлөгтэй л үлдсэн байлаа. Хэзээ л үүнийг минь аваад явчих бол гэхээс маш их зовж, хүн л ойртвол ярдаглан архирч эздэдээ зэмлүүлэх нь олшров. Хэд хоног нам тайван өнгөрлөө. Арав, хорь, сар боллоо. Ямар ч болов бусад гөлөгнүүд шигээ алга болохгүй нь хэмээн ойлгосон Жерри ч муухай аашлахаа больж тайвшраад байж байтал үлдсэн ганц гөлгийг нь өршөөлгүйгээр түүнээс аваад явчихав. Түүнийг эзэнтэйгээ дэлгүүр орж салхилаад орж ирэх хооронд л тэр шүү дээ. Дээшээ тэнгэр хол гэгч болж дэндүү их сэтгэлээр унасан Жерри гурав хоног хоол ч идсэнгүй, ган ч хийж хуцсангүй. Эзэд нь сандран хоол унд өмнө нь тавьж өгөн, илж таалан эрхлүүлсэн ч удтал тайвширч чадахгүй байв. Шөнө унтаж байгаад гөлөг нь хөхийг нь хөхөж байх шиг санагдан, бяцхан гөлгөө үнэрлэн долоож, эрхлэн тоглож байна гэж зүүдлээд сэрчихнэ. Сэрмэгцээ хий хоосон зайд арга нь барагдан шаналсаар… Уйлан гасалж гангинаж болохгүйг мэдэх болохоор энэ их зовлонг ганцхан биеэрээ цээжиндээ л зүрхээ сэмэртэл гашуудан өнгөрөөсөн юм.
Тэгэхэд тэр ганц юмыг л сайн ойлгож, амьдралын хатуу хуулийг сөрж чадахгүй юм гэдгийг мэдэж авчээ. Нэг айлд нэг нохой байхаас, дөрөв, тав тэр ч бүү хэл хоёр ч нохой байх учиргүй. Ерөөсөө хувь тавилан нь л тийм байж. Яая гэх вэ дээ?
Тэр цагаас хойш бас л таван жил өнгөрөхөд Жерри гөлөглөсөнгүй. Эзэд нь ч түүнийг дахин зовоохоос эмээн гөлөглүүлье ч гэсэнгүй. Ер нь түүний хувь заяаг эзэд л мэднэ. Тэсвэр тэвчээрийг нь шалгасан он жилүүдийг үдэж. Нэгэнт байгалийн хуулийг байнга зөрчөөд байх аргагүй нэг шалтгааны улмаас дөрвөн сарын өмнө төрж цорын ганц охин гөлөгтэй болов.
Насны наран хэвийж яваа үед нь олдсон ганц гөлгөө Жерри бүх юмнаас, өөрийнхөө сүүдрээс хүртэл харамлан урд хожид үзэгдээгүй ааш авирыг гаргах болжээ. Урьдын хагацлыг мартаагүй байгаа болохоор үүнийг минь хэзээ л аваад явах бол хэмээн өдөр шөнийн алинд ч унтаж чадахыг байв. Эцсийн амьсгалаа тасартал энэ л гөлгөө харж байхын тулд орон гэрээсээ оргож босоод, орчлон хорвоогоор гэрээ хийсэн золбин нохойн амьдралыг сонгохоос ч буцмааргүй санагдана. Хоёр сар өнгөрлөө. Эрхлэн тоглох гөлөгнийхөө гишгэдлийг гүйцэхгүй ганц шарвалтанд нь бүдчин биеэ татаж амжилгүй уначихна. Үр нь болсон бяцхан гөлөгнийх нь шүд ургаж, эхийнхээ сүүг хөхөхөөргүй хоолонд орсон ч туж хамт байсан юм болохоор юм л бол хөхөх гэж зүтгэлнэ. Хөгширч сульдсан биен дээр нь өдрөөс өдөрт өсөн чангарч буй гөлөгнийх нь хөхөлт гэж арьс махыг нь өм өм зулгааж байх шиг. Цагтаа дөрөв таван гөлөг хөхүүлээд ажирдаггүй хөх дэлэн нь одоо ганц гөлөгний ая даахгүй хага хага үсрэн хавдан бэлцийжээ. Заримдаа энэхэн амьдралынх нь утга учир болсон ганц гөлгөө хөхөх гээд ирэхээр өөрийн эрхгүй эмзэглэн түлхэж хаячихаад төдөлгүй өөрөө урд нь гараад дээшээ харж хэвтээд, шүд зуун байж хөхүүлнэ. Тэвчихгүй гээд яах вэ дээ? Тэр үүний төлөө л амьд яваа юм чинь.
Өнөөдөр ийнхүү гуниглан хэвтэхийн учир урд шөнө түүнийг гөлөгнөөс салгахыг оролдов. Гадагш нь авч яваагүй гэртээ байгааг нь мэдсэн хэр нь одоо л үрээс минь салгах нь гэхээс эздэдээ загнуулж цохиулахаас ч эмээлгүй шөнөжин гөлөгнийхөө байгаа өрөөний үүдэнд уйлан гасалж хоножээ. Аргаа барсан эзэд нь хар үүрээр шахам гөлгийг нь өмнө авчирч тавихад баярлаж бахардсандаа золтой л амь тавиагүй билээ.
Амьтны зөн совингоор өөрийгөө удаан амьдрахгүй гэдгээ мэдэж байгаа болохоор үлдсэн мөч бүхнээ өөрийн бяцхан гөлөгтэйгөө л өнгөрөөж чадвал түүнд энэ ертөнцөөс хүсэх юм даанч үгүй. Ил учраа өөрийн бүхий л үйл хөдлөл, ааш авираараа энэ хүслээ илэрхийлж байв.
Нялх балчир цагтаа том болсон хүүхдүүдийнх нь, өтөл насандаа үр ачийнх нь амьд тоглоом зугаа нь болж явсныг минь ойлгож, хөгшин эх намайг ганц гөлөгнөөс минь битгий салгаач хэмээн мянгантаа залбиран гуйж байх шиг байлаа.
Үлдэж буй тоотой хэдхэн насных нь гэрэл гэгээ бяцхан үрээсээ салан хагацах тэр өдөр аргагүй л ирэх нь тэр. Энэ удаа Жерри амьдралын хатуу хуулийг хүлцэж өнгөрөөх биш, сөрж тэмцэхээр сэтгэл шулуудсан байлаа. Гэрт нь ирсэн хоёр зочин жижигхэн хөөрхөн гөлгийг өхөөрдөн энхрийлэн авч явах болж эхийг нь өөр өрөөнд оруулан хаалгыг нь хаав. Тэрээр өчүүхэн дуу чимээг ч алдалгүй сонсохыг хичээн хаалганы дэргэдээс алхам ч холдсонгүй. Ингэхдээ ганц ч ган хийсэнгүй. Өрөөний хаалга онгойхыг л тэвчээртэй хүлээнэ. Гадаа хаалга дуугаран ирсэн зочид мэдээж үрийг нь аваад явав бололтой. Төдөлгүй өрөөний хаалга онгойход Жерри үүд рүү очиж нэг үнэрлээд хар хурдараа гал тогооны өрөөнд гүйн орж ганц үсрэн цонхны тавцан дээр гараад бүхийл хүчээрээ цүнхыг хага зүсэн гурван давхрын өндрөөс үсрэх нь тэр! Тэвдэж сандарсан эздээ гүйн хүрэхэд Жеррийн цээжинд төө хэртэй шил зоогдоостой хэдийнэ амь тавьсан байлаа.

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.05.12 4:47 pm 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Саятан

Нью-Йорк хотын банкинд нэгэн эрхэм орж ирээд, зээл хариуцсан мэргэжилтэнтэй уулзахыг хүссэн байна. Хүссэн ёсоороо тэр зээлийн мэргэжилтэнтэй уулзаад, Филиппин руу хоёр долоо хоногийн хугацаатай албан аяллаар явах гэж байгаа учир 5000 ам.доллар зээлэх хүсэлтэй байгаагаа хэлсэн байна. Мэдээж, зээлийн ажилтан түүнд бэлэн мөнгө гаргаж өгөхийн тулд зайлшгүй барьцаа хэрэгтэй гэдгийг тайлбарлахад өнөөх эрхэм бакны барилгын урд талын зогсоолд тавьсан Ferrari-г заагаад, “Энэ болно биз дээ?” гээд түлхүүрийг нь өгчээ. Банкны ажилтан үнэтэй машины бичиг баримтыг шалгаж үзэхэд ямар ч асуудалгүй байсан учир банкны зээлийн мэргэжилтэн машиныг барьцаанд авч, 5000 ам.доллар зээлүүлэхийг зөвшөөрсөн байна. Мань эр ч шаардлагатай бичиг баримтад гарын үсэг зураад, мөнгөө аваад яваад өгчээ. Харин банкны ажилчид төдийгүй захирал нь хүртэл ердөө 5000 ам.долларын барьцаанд 250 мянган ам.долларын үнэтэй машин орхидог яадаг мулгуу толгойт вэ гээд их л баярлалдсан аж. Тэгээд л банкны ажилчин Ferrari-г гаднах зогсоолоос хөдөлгөж, банкны барилгын доор байрлах гаражт оруулж тавьсан байна.
Хоёр долоо хоногийн хугацаа өнгөрөхөд өнөөх эр буцаж ирээд, 5000 ам.доллар, дээр нь хүүний мөнгө гэж 15,41 ам.доллар төлсөн аж. Тэгэхэд нь зээлийн мэргэжилтэн түүнээс “Эрхэм ээ, бид сайн тохиролцож, хамтран ажилласандаа сэтгэл хангалуун байна. Гэхдээ бид жаахан гайхаж байна л даа. Юу гэхээр, таныг байхгүй хооронд бид судалж үзээд таныг саятан гэдгийг чинь олж мэдлээ. Харин хамгийн хачирхалтай нь та яагаад тавхан мянган доллар зээлсэн юм бэ” хэмээн асуухад саятан хариулж гэнэ. “Нью-Йоркт 15 доллараар танайхаас өөр ямар газар машиныг минь найдвартай, нэг газарт нь хадгалж чадах вэ дээ” гэж саятан хэлжээ.

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.06.12 1:57 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
''Миний худалдаж авсан нөхөр"

Би энэ өггvллэгийг бичих учиргvй байсан юм...
Зөвхөн чив чимээгvй байснаараа л би энэ бvхнийг даван туулсан. Өөрийгөө дуугvй байлгахийн тулд магадгvй энэ хорвоо дээрхи ямар ч бvсгvй туулж гараагvй тэр их зовлонг би тэссэн юм. Харин одоо- Би яриж эхлэхээр шийдсэн. Yнэндээ одоо нууцаа дэлгэх нь ямар ч утгагvй ч гэсэн надад итгэл найдвар байсаар байгаагаа би саяхан мэдсэн юм. Миний эцсийн ганцхан найдвар. Надад одоо их цаг vлдээгvй байгаа. Амьдрал хов хоосорч, эрлэгийн vvдэн дээр оччихоод байхад хамгийн эцсийнхээ боломжийг ашигласныг минь буруутгах хvн гарахгvй гэж би найднам. Бvх юм дуусахын өмнөх ганцхан боломж... Тийм учраас би энэхvv нууцаа бичэхээр шийдсэн юм.

Би Гэнрид хайртай байсаан. одоо ч хайртай. Өөрийнхөө тухай өнгvрсvн амидралийнхаа тухай хэлж чадах ганцхан юм маань гэвэл юрдөө л энэ. Миний амьдрал гэвэл юрдөө л Гэнри. Энэ хорвоо дээр хайрлаж дурлаж vзээгvй хун нэгээхэн ч vгvй биз ээ! Гэхдээ хайр гэгч чиний ухаан санаа, зvрх сэтгэл гээд бvхэл хил хязгаарыг төвөггvй давж чаддаг юм билээ.

Би тvvнтэй хэрхэн танилцаж байснаа огт боддоггvй юм. Надад угаасаа чухал ч биш. Би тvvнтэйгээ уулзах учиртай л байсан, тэгээд л бид учирсан. Хэзээ, яж ягаад тvvнйиг хайрлаж эхэлсэн, хэрхэн тvvнйиг хайрладагаа ухаарсаныгаа бол бvvр ч мэдэхгvй. Миний мэдэх юм гэвэл амьдрал маань 2хон vгнээс бvрдэж байсан: "Гэнри Стаффорд". тэр өндөр туранхай, бас хэтэрхий vзэсгэлэнтэй хvн байсан юм. Тэр маань асар их хvсэл тэмvлэлтэй байсан ч тэрийгээ хэзээ нэг цагт анзаарч байсан гэж боддоггvй. Байгалиас л тэр чигээрээ төрсөн хун байсан. Yргэлжилсэн их хvсэл мөрөөдөл тvvнд бурхнаас заясан байсан юм. Гэнри миний л мэдэх хамгийн тогс төгөлдөр, ухаалаг эр. Бvхэл хамт олон даяраа тvvнйиг гайхан бишэрдэг байхад тэр бусад хvмvvсйиг шоглон хөхөрч чаддаг байлаа. Бага зэрэг залхуу, бас няхуур. Гэхдээ тvvнйиг юу ч цочроож чадахгvй. Өөртөө шvvмлжлэлтэй бас итгэлтэй ханддаг ч бусадтай тохуурхангуй ихэмсэг байдлаар харьцдаг байсан юм.
Мэдээж манай жижиэгхэн хотын охин бvр тvvн рvv хошуурдаг байлаа. Тэр хvн бvртэй нээлттэй сээтгэнэдэг байсан ниь охидийг галзууруулах дөхдөг байв. Гэнри-н аав нь тvvнд томоохон бизнюс орхисоныг Гэнри зовлон төвөг багатай ч хангалттай мөнгө олж чадахуйцаар зохицуулан эрхэлдэг байжээ. Тэр нийгэм хамт олонтойгоо харьцахдаа, хатагтай нартай сээтэгнэхдээ, ном сонин уншихдаа гаргадаг эелдэг байдал, төгс тоомжиргvй байдлаараа бизнюсээ эрхэлдэг байсан.
Ноён Барнс- бас ахисан хуульч, хуучин анд маань нэг удаа "Тэр боломжгvй залуу... Би тvvнйи хайрлах бvсгvйд атаархана... харин тvvнтэй гэрлэх бvсгvйг өрөвдөнө." гэж их л бодлогоширонгуй дуугаар надад хэлж байсан юм. Тухайн уедээ бол би ганц нён Барнсын ч биш олон хvний атаархалыг төрvvлсэн: Гэнри Стаффорд намайг хайрласан. тэгэхэд би дөнгөж 21 настай, хамгийн сайн их сургуулиудын нэгийг төгсчихөөд байсан юм. Би эцэг эхийнхээ vлдээсэн vзэсгэлэнтэй эдлэн газарт, уугуул хотдоо ирж амьдрахаар шийдсэн маань ямар ч учиртай байсан юм бэ дээ. Ойрын ямар ч хамаатангvй надад vлдсэн тэр эдлэн газар том, тансаг, бас сайхан том цэцэрлэгтэй байлаа. Би тэндээ өөөрөө өөөрийнхөөрөө амидарсаар бvvр дасчихсан байв.
Энэ өггvллэгтээ би хамаг л vнэнийг хэлж байгаа учраас би өөөрийгөө vзэсгэлэнтэй сайхан байсан гэдгээ ч хэлэх хэрэгтэй болов уу! Бас бусдаас илvv цэцэн цэлмэг гэдгээ ч би мэддэг байсан юм. Ер нь ухаалаг хvн өөрийнхөө ухалагийг яж ч байсан мэддэг шvv дээ. Хvмvvс бvгд л намайг "Дэндvv сайхан ухаалаг охин" "асар их ирээдvйтэй бvсгvй" гэлцдэг байсан ч гэсэн миний өөрийнхөөрөө зан-д маань нэг их дуртай байгаагvй ши сангддаг.
Би Гэнри Стаффорд-д хайртай байлаа. Миний насныхаа эцэст ойлгож авсан зvйл бол ердөө л энэ. Тэр миний амьдрал байсан юм. Хэзээ нэгэн цагт өөр хvнийг хайрлаж чадахгvй гэдгээ би vргэлж мэддэг байсан. Тэр маань ч vнэн байжээ. Магадгvй хvн хvнээ тэгж их хайрлаж болохгvй, дэмий байдаг байх. Гэхдээ одоо хэнбэ гуайи ч надад тэгж хэлээд нэмэргvй болжээ: тэр миний амьдрал байсан юм байж.
Стаффорд ч надад хайртай байсаан. Бvvр чин сэтгэлээсээ. Энэ бол тvvнйи амиьдралдаа анх удаа инээлгvйгээр харсан зvйл нь байсан юм. "Би өөрийгөө хайрын өмнө ийм хvчин мөхөс амьтан болчихно гэж хэзээ ч боддоггvй байжээ" гэж тэр маань заримдаа зөөлхөн хэлдэг байв. "Чи минийх байх учиртай, Иринэ. ягад гэвэл би өөрийнхөө хvссэн бvгдийг авах гэж хорвоод төрсөн хvн. Харин чи бол миний хорвоогоос хvсэх цорын ганц зvйл." гээд гарын маань хурууны өндөгнөөс мөр хvртэл маань vнсэж байсныг нь би мартдаггvй юм.
Би бол тvvн рvv харахдаа энэ хорвоо дээр өөр юг ч мэдэрч чадахаа больдог байлаа. Тvvнйи хөдлөж байгаа нь, ааш аяг нь дуу хоолой нь гээд бvгд л намайг чичрvvлж орхидог... Yvн шиг их сэтгэлийн хөдлөл, хvсэл биед чин нэг орчихвол хэзээ ч гардаггvй юм билээ. Сvvлчийн чин амисгал л vvнйи төгсгөл болно. Энэ мэдрэмж чиний биеийг чин шатаж дуустал оршино. Дахин шатах юу ч vлдээгvй байхад ч тэр мэдрэмж бадамлан ассаар л байх болно. Тэгээд л аз жаргал эхлэнэ дээ. Дэндvv их жаргал...
Би нэг өдрийг бvvр аягуй тод санаж байна. Yер усаар ямар баян байдаг билээ дээ... Яг л тийм их нартай нэгэн өдөр байсан юм. Тэр бид 2 дvvжйн даажин дээр тоглож байлаа. Бид 2 цав цагаан хувцастай, урт нарийн тавцангийн 2 талд нь зогсчихсон, олсноос гараараа чанга гэгч нь атгачихсан нэг талас нөгөө тал руу нисэх мэт савлуурдаж байлаа. Бид маш хурдан савлаж байснаас болоод олс хачин этгээд дуу гаргаж, би бvvр амьсгалж ч чадахгvй болчихсон байсан юм. Дээшээ... Дооошоо... Дээшээ... Дооошоо... Дэрэвгэр банзал маань өвдөгнөөс ч дээш гарч нисэн байхад тэр маань "илvv хурдан, илvv хурдан" хэмээн хашигарч байлаа. "Дээшээ... Гэнри дээшээ..." гэж би хариулсан. ТСамц нь цээж онгорхой, ханцуйгаа тохой хvртлээ шуучихсан тэр мааньи ямар ч vзэсгэлэнтэй харагдаж байгаав дээ...Гараараа олсноос барьчихсан тvvнйи хөнгөн шингэн хөдөлгөөн, хvчтэй уян бие нь савлуурыг дор нь л хөдөлгөчихөж байлаа. Yс н; салхинд намираад л...

Амьсгалж ч чадахгvй, тэр хурц наранд байхдаа би өмнөөө байгаа залуугаас өөр юуг ч мэдрэхгvй байж билээ. ДАраа нь хэн хэндээ юу ч хэлэгvйгээр савлуурын хамгийн өндөр цэгээс хамаг хурдаараа vсрэн буусан. Газарт унахдаа бид 2 гар хөлөө бяцхан шалбалцгаасан боловч тэр тухай хэн маань ч бодох сөхөө байсангvй. Тэр намайг тэвэрч савлуур дээр байхад ч мэдрэгдээгvй тэр их галзууралтайгаар vнссэн юм. Энэ нь бидний анхны удаа vнсэлцэж байсан явдал биш боловч, би тэр vнсэлтийг хэзээ ч мартахгvй. Тvvнйи гарт байгаагаа бодохоор би бараг ухаан алдчихаж байлаа. Би тvvнйи мөрийг чанга гэгч нь базаж (урт хумс маань цусийг нь гартал хvчтэй базсан байлаа.) тvvнйигээ vнссэн. Дараа нь хvзvvг нь... цамцных нь онгорхой заханд хуртэл унссэн...
Тэр уед бидний бие биэндээ хэлсэн ганц л vг нь тvvнээс гарсан байлаа... Зөөлхөн шивнээ... "Yyрд ийм байна гэж хэлээч... Иринэ... Yvрд".
Дараагийнх өдөр тэр ирсэнгvй. Yдэш хvртэл сэтгэлээ чилээн хvлээлээ. Байхгvй. Дарагийн өдөр нь ч бас тэр узэгдсэнгvй. Харин миний зvгээс жаахан ч болов анхаарал татахыг хvсэн явдаг, өөртөө итгэлтэй нэгэн залуу дарах өдөр нь намайг дуудаж янзан бvрийн юмны тухай эцэс төгсгөлгvй мэт юмс ярисаар байснаа сvйлд нь “Нээрээ сониноос, Гэнри Стаффордын бизнес аюлд учирсан гэнэ лээ. Их л чухал хэцvv юм болсон гэж хvмvvс ярилцацгаах юм билээ.” гэж хэллээ. Маргааш нь би тэр муухай мэдээг бvхнээр нь сонсож билээ: Гэнри бvvр зvйрч дууссан байлаа. Тэр өөрөө юу ч vгvй хоосроод зогсоогvЙ, маш олон хvнд хувь заяа, асар их мөнгө төлөх учиртай vлдсэн байлаа. Гэхдээ энэ нь тvvнйи буруу биш байжээ… Зvгээр л болчихсон юм байж. Хvн бvр тэрийг нь мэдэж байсан хэрнээ бvгд л тvvнйиг буруутгаж байв. Тэр дампууралтай хамт тvvнйи нэр төр, ажил хэрэг, ирээдvЙ бvгд нь шалбаагт унасан юм.
Тvvнйи кимпань сvйрсэн нь маниа хотынхныг хэсэгтээ л баясгаж байв. Зарим нэг нь Гэнри-г өрөвдөх боловч, ихэнх нь баяртай байлаа. ХYмvvс Гэнри-г хvндэлдэгийнхээ зэрэгцээгээр атаархдаг байж… эсвэл тэд тvvнйиг хvндэлдэг болохоороо ч атаархдаг байсан биз. Би нэг хvн “ Одоо тэрнийг ямар нvvр гаргахыг нь харах юмсан” гэж байхыг сонсож байлаа. Бас өөр нэг нь “Ха ха шившигтэй юм” гэнэ...
Маш олон хvмvvс намайг ч бас зvгээр байлгасангvй. “Гэнри тэр Ирэнэ Вилмэрын юунд нь болдог байнаа.” Паци Тиллинс гэгч алдартай сээтэн хvvхэн олон хvний санал бодлыг нэг өгvvлбэрээр хэлчихэж байсан юм. Харин одоо Хатагтай Хью— маниа нийгмийн тэргvvн хvмvvсйин нэг (гэм нь хvнтэй гэрлvvлэх 3 охинтой) надад “Чи цагаа олж зугацан нь болсон юм. Угаасаа би тэр залууг нэг л бvтэхгvЙ амьтан гэж мэдээд байсан юмаа” гэж хэлж байна. Паци нvvрээ будангаа хажуугаас нь “Тэхээр хонгор минь дараагинх нь хэн бэ?” гэх нь дуулдана…
Эдгээрийн аль нь ч надад ямар ч нөлөө vзvvлэлгvЙ байж чадсан юм. Би ямар ч гэсэн нөхцөл байдалыг ойлгож, энэ сvйрэл vнэхээр Гэнри-г дахиж босч ирэхгvЙ болгож уу vгvй юу гэдгийг мэдэхийг л хvсч байсан. Миний хvндэлдэг нэгэн бизнесмен санамсаргvйгээр миний бух асуултад хариулчихав. “Гэнри уг нь vнэнч шударга сайхан залуу байгаа юм” гэж тэр нэг найздаа яриж байсныг нь би санамсаргvЙ сонсчихсон юм. “Гэхдээ одоо аль болох хурдан өөөрийгөө буудах л тvvнйи нэр төрийг аварч чадах биз… ”. Тэгээд л би бvхнийг ойлгов. Би удаан ч бодсонгvЙ, мөрөн дээрээ нэг юм авч хаячихаад л тэднийх рvv хамаг хурдаараа гvйж билээ. ТYvнйигээ харсан даруйдаа би өөрийн эрхгvЙ айн чичэрсэн. Би тvvнйигээ бараг л танисангvЙ: ширээн дээр сууж байгаа чулуун нvvр хөдөлгөөнгvЙ нvд тvvнйих минь гэхэд итгэмээргvй байлаа. Сандалных нь хажуугаар тvvнйи нэг гар нь амь;гvЙ юм шиг унжиж хурууных нь өндөг нь vл мэдэг чичэрнэ.
Намайг орж ирэхийг ч тэр мэдсэнгvй. Би тvvн рvv очоод толгойгоо өвдөгнийх нь завсар хийн сөхрөн унав. Тэр хэсэг дагжин байснаа гарыг минь хvчтэй татаж намайг босгоод “Гэртээ хари Ирэнэ.” Гэж хvйтэн утгагvЙ өнгөөр хэллээ. “Тэгээд дахиад хэзээ ч битгий эргэж ирээрэй!”
“Чи надад хайргvЙ юм гэж vv? Гэнри” гэж би өөрөө ч мэдэлгvЙ шивнэв.
“Одоо бидний хооронд юу ч болохоосоо өнгөрсөн гэдгийг чи ойлгохгvй байна гэж vv? ”гэж хэлэхэд тvvнйи дуунаас нь; зовлон шаналал, уур уцаар ханхалж байсан. Би ойлгож байлаа. Гэхдээ би ойлгонгуутаа инээмсэглэсэн юм: энэ бvгд тvvнйи хэлсэн vнэн байх ямар ч учир байхгvй. Мөнгө одоо бидний хайрыг сатааруулах гэж оролдож байна. “Мөнгө надаас Гэнри-г булаах гэнээ? Шог юм.” Би чанга гэгчээр инээж эхэллээ… Гэхдээ айдас дvvрэн инээдээр… Хэрвээ чиний бvхэл амьдрал, утга учир, чамд байгаа ганцхан бурханыг чин зөвхөн мөнгөгvЙ болсных нь төлөө орхи гавэл инээд чин хvрэхгvЙ гэж vv?
Тэр маань намайг сонсохыг хvсээгvЙ ч би сонсуулж чадсан юм. Хэр зэрэг удаан хэдэн цаг гуйснаа ч би мэдэхгvй байна. Тэр vгvйсгэсээр л байлаа. Тэр заримдаа зөөлхнөөр намайг орхихыг гуйж, заримдаа хvйтэн өнгөөр яв гэж хашгирч байв… Гэсэн ч би тvvнйи нvдэнд нь байсан асар хvчтэй хайр хэвээрээ байсныг олж харсан. Тийм учраас явах тухай бодсон ч vгvй. Би тvvнйи хөлд нь сууж “Гэнри Гэнри… Би чамгvйгээр амьдарч чадахгvЙ шvv дээ…чадахгvй” гээд уйьлж байлаа. Гэхдээ л тvvнйиг намайг сонстол нь бас л зөндөө удсан… Гэхдээ цөхрөл ямагт залаа олдог юм билээ… Эцсийн эцэст тэр бууж өгсөн юм: тэр гэнэт намайг тэвэрч нvvрйиг минь нулимс vнсэлт 2оороо будаад “Тэгнээ… Ирэнэ.. тэгнэ” гэж хэлээд чичэрч билээ. Тvvнйи их хайр нь бvдийг нь дуусашгvЙ их сэтгэл хөдлөлөөр дvvргэсэн байлаа.
Манай бяцхан хотынхны гайхширал Гэнригийн дампууралаар дууссангvЙ: тэд бид 2ын тухай дуулахдаа ёстой нэг дэлбэрэх шиг болж байлаа. Эхлээд тvvнд хэн ч итгэсэнгvй. Итгэх ч аргагvЙ байсан юм чин… Тэд бvгд намайг галзуу солиотой мэтээр бодож байв… Гэхдээ vнээн би хайрандаа галзуурчихсан байсан юм… Хатагтай Хью хvртэл над дээр гvйж ирээд “Чи чин галзуураа юу? Чи тvvнтэй гэрлэж болохгvЙ, Ирэнэ… Энэ чин тэнэг хэрэг… тэнэг…” гэж vнэн сэтгэлээсээ хэлж байсан. Тэр бvvр хэлэх vгээ ч олохгу;И байв. Тvvнйи найз, өөрийгөө нэг их илэрхийлээд байдаагvЙ Ноён Броганхvртэл “Наадах чин солиорчихож” гэж хэлж байсан юм даг
Ноён Дэвис- манай эцэг эх 2ын хуучин анд надтай ярихаар ирлээ. Тэр намайг дахин энэ шийдвэрээ бодож vзэхийг хvсэв. Би өөрийнхөө ирээдvйг нөхрийнхөө өрийг төлөхдөө зарцуулах юм бол юу ч vгvй vлдэж хамраараа газар хатгана гэнэ. ха ха ха. Би vvнйиг сонсоод инээхээс өөр юу ч хэлсэнгvй. БИ дэндvv их жаргалтай байлаа.

Хамгийн холын хараатай vгийг Ноён Барнэс хэлсэн юм. Тэр над руу бодлогоширсон нvдээр удаан ширцэж амьдрал таньснийх нь ул мөр болж ульдсэн уйтгартай зөөлөн инээмсэглэлэээр мишээж "Чамайг дандаа ийм их баяртай байхгvй л болов уу гэж би айж байна, Ирэнэ... Ийм их хvсэл мөрөөдөл, дэврvvн тэмvvлэл сайн юм авчирдаггvй юм шvv!" гэж хэлсэн юм. Дараагаар нь тэр ГЭнри руу эргэж "Стаффорд! чи өөрийнхөө алхах гишгэхийг мэдэж л яваарай даа..." гэж хvйтэн өнгөөр хэллээ. "Надад тэгж хэлэх тань илvvц биз дээ!" гэж Стаффорд тvvнээс дутахгvй хvйтэн өнгөөр хариулсан юм.
Ингээд бид гэрлэлээ. ЗАрим хvмvvс төгс аз жаргал хэзээ ч байдаггvй гэж хэлэх нь бий. Гэхдээ би тэр төгс аз жаргалыг амссан юм. МИний мэдэрч байсан тэр эмдрэмжийг аз жаргал гэхэд ч багадна... Би Гэнригийн эхнэр нь боллоо... Би одоо Ирэнэ Вилмэр биш Ирэнэ Стаффорд. Би гэрлэчихээд яг яжк байснаа санадаггvй юм. Ер нь юу ч санадаггvй юм. ХЭрвээ хэн нэг нь ирээд надаас гэрлэчихээд яж байсан ямар байсныг маань асуувал би ганцхан л vг хэлж чадна: "Гэнри". Тэр vргэлж тэнд байсан, надад өөр юу хэрэгтэй байх билээ дээ. Би өөртөө байсан бvхнийгээ зарж тvvнйи өрийг дарж нэг ёсондоо тvvнйиг аварлаа. Бид одоо зөвхөн 2 биенийхээ төлөө амьдрах л vлдлээ: өөр хэн ч биднийг ядраахгvй, зөвхөн бид 2... 2 хvнь хамтдаа туулж болох хамгийн агуу амьдрал.
Гэхдээ нэг их удалгvй ирээдvйнхээ тухай бодохоос өөр аргагvй болсон юм. Бид нэгэнт надад байсан хамаг мөнгийг vрж, миний байшин сав, vнэт эдлэлийг бvгдийг нь зарчихсан байсан учраас, өөр орлогын эх vvсвэр олох шаардлагатай болов. ГЭнри их сургуулиа инженер мэргэжлээр төгссөн учраас энэ чиглэлээрээ ажиллах болов. ХЭдий нэг их сvртэй ажил биш байсан ч урьд нь мэргэжлээрээ ажиллаж байгаагvй тvvнд дажгvй л эхлэл байлаа.
Манайх гэдэг айл нэгэн бяцхан сууцанд амь зогоох болов. Тэгээд л амьдрал эхэлсэн дээ. Тvvнйиг зохих ёсоор ам;друулах гэж би өөртөө байдаг хамаг хvчээ шавхаж байв. Гэнри маань заримдаа эрч хvчээ хуваарьлаж чаддагvй учир, бИ тvvнйи ажилд нь ч хvртрэл туслаж байсан. Маш чухал ажлынхаа тэг дунд нь явж байж, буйдан дээр хэвтэж сонирхолтой ном уншин тамхи баагиулан хэвтэх нь тvvнйи хувид байнга тохиолддог байв. ГЭсэн ч би тvvнйи ажлыг нь хийлгэх аргуудыг vргэлж олж чаддаг байсан бөгөөд тэр маань улам л илvv амжилттай ажилласаар байлаа.
Би тvvнйи энгийн нэгэн найз нь юм уу зарц нь болж хувьрахгvйг хичээж байв. Би тvvнйи эхнэр нь бас амраг нь байж чадсан гэж итгэдэг. Би өөртөө тодорхой бус жихvvн байдлыг бий болгоcoн нь намайг тvvнээс vл мэдэг холдуулж, тvvнйи сонирхолыг нь улам хөдөлгөж чаддаг байсан. Гэрийн бvх ажлыг чухам хэзээдээ хийгээд байгааг минь тэр хэзээ ч анзаарч байгаагvй. Би тvvнйи хувьд баталгаат бараа биш гэрийнхээ хатан хаан, нэгэн нууцлаг оршин тогтногч болж чадаж байлаа. Бид 2 гэрийн амьдралыг хэзээ ч анзаарч байгаагvй гэж би итгэл дvvрэн хэлнe. Бид асар хvчтэй сэтгэлээр жигvvрлэсэн амрагууд байлаа... Тэгээд л болоо...

Би тvvнйи амьдралыг нь романс болгож чадсан. Би амьдралын өдөр хором бvрийг өөр өөр, сэтгэл хөдлөм болгож чадсан. ГЭр маань амарч, идэж унтдаг газар бус, тэр маань тэмцэж, хожиж, эзлэн авах тоглоомыг тоглодог сэтгэл хөдөлгөсөн ордон байлаа.
"Чам шиг бvсгvйг бvтээх гэж хэн бодож олдог байна аа, Ирэнэ." гэж тэр маань заримдаа хэлдэг байв. "Миний амьдарч байгаа нь зөвхөн чиний хvчээр юм шvv дээ" гэж хэлээд миний мөр хvзvvг маань гал халуун vнсэлтээр төөнөдөг байлаа. Би юу ч хэлсэнгvй. БИ ер нь тvvнд хэзээ ч сэтгэлээ бvхлээр нь vзvvлж байгаагvй юм. Эр хvн өөрийгөө бvсгvй хvний бvх амьдрал гэдгийг мэдээд хэрэггvй байдаг юм. ГЭхдээ л ГЭнри vvнйиг мэдэрдэг байсныг нь би мэднэ.
Хэсэг хугацаа өнгөрсний дараа биднийг vл ойшоосон өнгөөр угцан хотынхон маань арай эелдэгээр хандаж эхлэв. Гэхдээ тэмцэл, хөдөлмөр, ганцаардалаас өөр зvйлгvй байсан эхний хэдэн жилvvдэд би ганцаарахнаа л; Гэнриг хөтөлж явсан юм. Тэр жилvvдэд тvvнд надаас өөр хэн ч хэрээгvй байсан гэдгийгээ би ам бардам хэлнэ. Манай гэрээр байнга ирдэг зоцдын нэг нь миний сайн анд ноён Барнс бөгөөд тэр бидний амьдралыг анхааралтай ажиглаж, бидний vл бvтэх аз жаргалыг гайхдаг байв. Нэг удаа тэр "Ирэнэ, хэрвээ тэр чамд хайртай байхаа больчихвол ях вэ?" гэж асуусан юм. Би хамаг хvчээ гарган байж "ДАхиж наад тухайгаа битгий дурс, зарим юмнуудыг ярих ч хэрэггvй дэндvv муухай байдаг юм" гэж хэлж билээ. ТСАг хугацаа урссаар... гэвч бидний хайр хол хөндий болохын оронд улам бvр агуу болсоор байлаа. Бид одоо 2 биенийхээ харц, хөдөлгөөн, vйл хөдлөл бvхнийг уншиж чаддаг болсон байв. Тvvнйи ажлын өрөөний камин зуухны өмнө бид 2 vдшийг өнгөрөөх дуртайсан. Би дэрэн дээр сууж, хивсэн дээр хэвтэж байгаа тvvнйи толгойг өвдөг дээрээ тавиад дvрэлзэх галын элчинд удаан гэгч нь vнсэлцдэгсэн. "2 хvн яж ингэж нэг нэгтээ тохирдог байнаа гэж би хааяа боддог юмаа, Ирэнэ" гэж тэр заримдаа хэлнэ.
Бид ингэж 4 жил амьдарсан юм. Бvтэн 4 жил төгс аз жаргал, ухаангvй дурлал. Тийм их аз жаргал хvн болгоны амьдралд тохиолддог ч юм уу мэдэхгvй. Тэгээд бодохноо одоо би өөрийгөө зовж байна гэж хэлэх эрхтэй эсэхээ бас сайн мэддэггvй юмаа. Би амьдралд асар өндөр vнэ төлсөн нь vнэн ч, амьдрал надад бас агуу их аз жаргалыг бэлэглэж байсныг би мартдаггvй ээ! Миний туулж өнгөрсөн зовлон жаргал 2 ер нь л яг тэнцэх байх....
Бид 2 нийгмийн амьдралд дахин орж эхэллээ. хvмvvс бид 2ын жигтэй дурлалыг vзээд магадгvй ур;дынхаасаа илvvтэйгээр хvндэлж харьцдаг байсан байх. Гэнри-г хvн болгон л хvндэлж байдаг, хаа сайгvй урьж залдаг болов. Тvvнйи ажлын амжилт ч ахиж, ямартай ч хамгийн сайн инженерvvдйин тоонд зvй ёсоор багтдаг болсон байлаа. Тvvн шиг хөгжилтэй сонирхолтой хvнийг зөвхөн мөнгө төгрөггvйгээс нь болоод нийгэм тvлхдэггvй юм билээ





Ийнхvv өөдөр хоног аз жаргалтай өнгөрч байтал тэр явдал болсон юм... Энэ бvхнийг би амьдарч туулсан юм чин бичэж чадах зориг надаас гарнаа...
Манай хотод нэгэн шинэ бvсгvй vзэгдэх болов. Тvvнйи нэр нь Клэйр Ван Дален. Тэр нөхрөөсөө салсан Нью-Ёрк-д амьдардаг нэгэн байсан бөгөөд Еврөпе-с буцаж явахдаа манай хотод байдаг холын хамаатныдаа зочлохоор ирсэн байлаа. Би хамгийн анх удаа тvvнйиг бvжгийн vдэшлэг дээр харж билээ. Тэр яг эртний уран баримал шиг уран гоо биетэй, алтан шаргал арьс гал улаан уруултай бvсгvй байж билээ. Хав хар vсээ голуур нь хувааж шулуухнаар самнасан бас урт ээмгийг эвтэйхэн нь аргагvй зvvсэн байлаа. Тvvнйи уян намуухан хөдөлгөөн нь биеийг нь ясгvй мэт харагдуулж, гар нь яг л урт тууз шиг намбалзан харагдж байв. Тэр маш энгийн хувцасласан боловч тэр л энгийн байдал нь мянган ногооноор ч vнэлэмгvй өвөрмөц байлаа... Тэр vнэхээр гайхалтай vзэсгэлэнтэй бvсгvй байсан юм. Манай хотынхон нөгөө бvсгvйн хөлд гайхал бахархалаа харамгvй шидэлцгээж байв. Аргагvй дээ, бид vнэхээр тvvн шиг бvсгvйг урьд хожид харж байсангvй. Тэр бvх хvмvvстэй эелдэг даруухнаар харьцаж байсан ч нvvрэнд дээрхь хуурамч инээмсэглэл нь бусдын хайр хvндлэлд хэдийнээ дасч бvvр залхах болсныг нь бэлхэнээ харуулна.
ГЭнри тvvн рvv харав... удаан гэгч нь тогтууханаар... Урьд нь тvvнээс гарч байгаагvй тийм их бишрэл Клэйрийн хөдөлгөөн бvрийг ажиглах тvvнйи харцнаас нь тодхон байсан юм... Тэр 2 хэдэн удаа бvжиглэв.
Yдэшлэг төгсөхөд нилээд олон залуус тvvнйиг гэрт нь хvргэж өгөхөөр яран сандралдан тvvн рvv очив. "За байз би сонгоноо" гэж Клэйр сэтгэл булаам инээмсэглэн хэлэхэд тvvнйи шинэ фенvvдйин нэг нь "Байгаа бvх хvнээс сонго" гэж хашхирав.
"БАйгаа бvх хvнээс ээ?" гэж тэр давтан хэлээд жаахан бодолхийлснээ:
"Тэгвэл би Ноён Стаффордыг сонголоо." гэв. Хэдийгээр ГЭнри тvvнйиг хvргэж өгий гэж хэлээгvй боловч тэр бяцхан гайхав. Гэхдээ ямар vгvй гэлтэй биш... Ноён Барнс намайг гэрт хvргэж ирэв.
Би Гэнри-г буцаж ирэхэд нь Клэйр-н тухай юу бодож байгааг нь асуулаа Тэр товч бөгөөд тодорхойгоор "Харин тийм. Сонирхолтой л юм" гэж хариулав. Би тvvнйиг энэ хариултнаас хамаагvй илvvгээр сэтгэл нь хөдөлсөн байсныг харсан боловч нэг их юм бодсонгvй.
ДАраагийн удаа бид vдэшлэгт уригдахад, Гэнри явах ямарч хvсэлгvй байлаа. Тэр ядарчихсан бас нилээд ажилтай байсан юм.
"ЭЭ, Гэнри яваы л даа. Биднийг хvлээж байгаа шvv дээ. Тэгээд ч тэнд олон хvмvvс байна Харвингс-нхан, Хатагтай Хью, хатагтай Брvvкс, Клэйр, Ноён Барнс гээд л" гэж намайг хэлэхэд тэр гэнэт бодлоо өөрчилж
"Ерөөсөө яв'я" гэв.

Тэр орой Клэйр Гэнри 2 хэнээс ч илvvтэгээр бvжиглэв. Клэйр нуруу нь ил гарсан даашинз өмссөн байсан бөгөөд би Гэнригийн гар тvvнйи торгон зөөлөн арьсанд уе уе хvрээд байгааг ажигалж байв. Гэнригийн нvд рvv ямар ч саадгvй ширтэх тэр хар сормууст нvд намайг гайхшруулж билээ. Ширээн дээр хvртэл тэр 2ыг нэг нэгэнд нь ойрхон суулгажээ. Yдэшлэгийг зохион байгуулагчид Клэйрийг баярлуулахийг хvссэн нь тэр байлаа.
Yvнйи дараагаар Гэнри Клэйр-н очсон нэг ч vдэшлэгийг алгасангvй. Тэр тvvнйиг машинаар дагуулан явж, тvvнйи амьдардаг хамаатных руу нь хvртэл утасддаг байв. Хичнээн ажилтай байсан ч хамаагvй тэр Клэйр-н театрт очих орой бvр тэнд очиж амждаг байлаа. Тvvнйи нvдэнд нь догдлолоор дvvрсэн сонин харц байхыг би анзаарсан юм. харин тэр гэртээ байхдаа ухаан зулаггvй ажиллаж, хаашаа ч юм яараад байдаг байв.
Би бvгдийг алган дээрээ тавьсан юм шиг харж байв. Тэгээд vхтлээ гайхсанаас биш янзан бvрийн сэжиг төрж байсангvй. Yнэндээ тэр бодол миний толгойд яагаад ч орж ирэхгvй байлаа. Тэгээд л болоо. Тэгснээ Гэнри гэнэт л Клэйр-с хамаг холбоогоо таслав. Тэр гадагш гарахыг ч хvсэхээ байж , бvх урилгануудыг vгvйсгэдэг байв. тэр гэртээ бvрзийн суух болов... харин тэр бvрзгэр харанхуйн цаана юу байснийг би харж байлаа-- Айдас.
Тэгэхэд л би бvгдийг ойлгосон юм. Тvvнйи өөрийгөө татаж авах гэж оролдож байгаа нь надад vнэндээ ямар ч хамаагvй байлаа. Харин тvvнйи барьц алдаж байгаа байдал нь... Тэр байдал л надад бvгдийг ойлгуулсан юм. Гэхдээ мэдээж тэр дор нь биш л дээ. Иймэрхvv юмс хэзээ ч нэг дор болдоггvй... Хамгийн анх удаа надад сэжиг төрөхөд цус минь царцах шиг болж дотор муухай оргиж байлаа. Дараа нь эргэлзэл... Энэ эргэлзэлийг vгvй болгох гэж хичээсэн нь намайг улам л ихээр зовоосноос нэмэр болсонгvй. Yvнйи дараагаар тvvнйиг анхааралтай ажиглаж эхлэсэн. Тэгээд л... Тэгээд л... Явдал учрийг яруу тодоор ойлгосон доо. Гэнри Клэйр-д хайртай болсон байлаа...
Тиймээ би өөрийнхөө хувь заяагvй 2 гараараа энэ өгvvлбэрийг бичэж байна. Хvний амьдралд ярихад ч хэцvv тийм зvйлс тийм vе гардаг юм билээ. Yvнйиг би тэр vед л ойлгосон юм. Тэгэхэд би толгойдоо хамгийн анх удаа буурал vс олж харсан... Дараа нь галзуурал. Би vнэндээ vvнд итгэж чадахгvй байлаа. Би энэ явдалыг болоод байсныг харж байсан ч гэсэн энэ бугд миний толгой тархинд шингэж орж чадахгvй байлаа. Намайг эргэн тойрсон, над дотор байгаа тэр бvхэн эцэс төгсгөлгvйгээр, хэзээ дуусах нь мэдэгдэгхvйгээр унаж эхлэхийг мэдрэх ямар аймшигтай хэцvv байсан гээч... БИ эхэндээ асар тайван байлаа... Аймшигтай тайван. Гэхдээ тэссэнгvй би уйлж эхэллээ. ЗАрим шөнө аргаа барахдаа би гарнаасаа цус гартал нь хазчихаж байж билээ... Энэ бvгд тамын эцэст би тэмцэхээр шийдсээн...
МИний толгой дах амьдралын дvр зураг тэр чигээрээ солигдож, хvйтэн харанхуй айдас намайг бvрхэн авав. ГЭхдээ би хамаг болоод эцсийн хvчээ шавхан бослоо... би "Хvн авааль нөхрөө ингэж амархан явуулчихаж болохгvй" гэж өөртөө хэлсэн. Тэр нэгэн цагт минийх байсан юм чин дахиад минийх болохыг хэн байг гэхэв. Би тvvнйи сэтгэл зvрхэнд нь яг юу болоод байгааг тодорхой харж байлаа. Эхлээд тэр Клэйр-тэй жаахан сээтэгнэсэн. МЭдээж тэр vед тvvнйи хувьд ямар нэг ноцтой юм бодогдоогvй. Шинэ хvн тvvнд сонирхолтой санагдалгvй яхав. Тэр хайр дурлалын тухай зvvдлээ ч vгvй байтал тэр нь аргагvй хvрээд ирсэн. Yvнйиг мэдсэн даруйдаа тэр энэ бvгдийг эцэслэхээр шийджээ.

Ингээд бид 2уулаа тэмцэж эхлэв. Би тvvнйи төлөө, тэр өөрийнхө эсрэг. Бид 2уулаа удаан гэгч нь тэмцсэн ч... бид чадсангvй ээ! Тэмцэж байсан тэр vедээ тэр хэзээ ч надтай хvйтэн хөндий харьцаж намайг гомдоож байгаагvй. Тэр надтай vргэлжийнхээрээ зөөлөн намуухан харьцаж байв. Би ч баяр баясгалантай байсан бөгөөд... урьд урьдийнхаа улам илvй сайхан сэтгэл татам байх гэж оролдож байсан. Гэхдээ би тvvнйиг нэг ч хором буцааж, сэтгэлийг нь татаж чадаагvй юм даа. Бvх юм дууссан байлаа.
"ГЭнри, 2уулаа энэ vдэшлэг рvv явна аа!" гэж би нэг удаа их л шийдэмгий тvvнд хэллээ. Бид 2 сvvлйин vед болсон бvх vдэхслэгний урилгануудыг буцааж байсан юм. Ингээд бид 2 тэр vдэшлэг рvv явлаа. Тэр Клэйр-г тэнд харав. Би ч тvvнйиг болгоомжтойгоор ажигав... Yдэшлэгний төгсгөлд бид 2 2уулаа мэдэхийг хvсч байсан юмаа мэдэж авав. ОДоо хичнээн ч тэмцээд нэмэргvй болжээ.
БИ тэр шөнө унцангvй. Би хичнээн хичээсэн ч хоолойг минь ямар нэг юм боочихоод болохгvй байлаа. "Бид 2ын хэн нэг нь энэ тамыг насан туршдаа эдлэх хэрэгтэй болжээ... Харин би юу? Гэнри юу?"... "Тэр зовох ёстой хvн нь би байх болноо... Гэнри л лав биш... Нэг л өдөр тэр надад хамаг юмаа хэлнэ. Тэгээд л би салчихая. Хэрвээ тэр намайг явуулахгvй гэвэл би тэрэнд урьдынх шигээ их хайртай биш болсон гээд хэлнэ. Харин надад энэ бvгдийг хийх чадал хvч байгаа болов уу?"... Ямар ч гэсэн тэр надтай аз жаргалтай байхаасаа өнгөрчээ...
Ингээд нэг орой тvvнтэй цуг галын хажууд сууж байгаад би өөрийгөө хvчлэн байж "Гэнри, хэрвээ би чамайг хайр;лахаа болисон гэвэл чи ях вэ?" гэж асуув. Тэр миний нvд рvv намуухнаар харснаа "Би итгэхгvй ээ!" гэсэн...
Цаг хугацаа явсаар байсан ч тэр надад vнэний тухай нэг ч vг цухуйлгахгvй байв. Би тvvнйиг ойлгохгvй байв. Тэр магадгvй намайг өрөвдөж байсан биз, гэхдээ л эрт орой хэзээ нэгэн цагт надад хэлэх л ёстой доо. Тэр маань намуухан чимээгvй хэвээрээ байсан ч би тvvнйи арчаагаа алдаж цөхөрсөн нvд, цонхийж цайсан царайг харахдаа дотор минь муухай болдог байлаа. Ийм их сэтгэл хөдлөл эр хуньд ирэхээрээ хамаг ухаан санааг нь аваад явчихдаг юм. Би тvvнйиг буруутгахгvй ээ! Тэр дотроо хичнээн их зовж байсан ч ганц ч vг дуугарсангvй. Зvрх зvссэн тэр өдрvvд намайг бас шууд зvгээр орхисонгvй. Тэр юу вэ гэхээр Гералд Греи Англи язгууртан залуу байлаа. 30 эргэм насны, дэгжин, сайухан хувцасладаг, ихэмсэг, эелдэг, сээтэгнэхээс өөр мэргэжил байхгvй тэр залуу манай хотод зочилж ирсэн байлаа. Манай хотын олон бvсгvйчvvд тvvнд дурласан байсан юмдаг. Харин тэр яагаад надад тэгж их татагдаад байсныг нь би мэдэхгvй ч тэр дургvйцлийг минь vл ойшоон над руу залгаж ярилцах гэж оролдсоор байлаа. Өглөө сэрэх бvртээ одоо л Гэнри-н vгийг дуулах болов уу гэж горьдсоор босч ирдэг байсан тэр өдрvvдэд надад тэр залуу бас л нэг ачаа болж байлаа.
Би Гэнри-г тэр тухайгаа ярьх болов уу гэж удан хvлээсэн. Гэвч тэр юу ч хэлсэнгvй. Клэйр Гэнри-тэй уулзах бvх нvх сvвийг хайж эрэлхийлж байсан боловч тэр Клэйр-тэй уулзаж болох бvх л боломжуудаас зайлшийж байлаа. Манайх гэдэг айл vдэшлэгний урилганд дарагддаг байсан. Эцэст нь Клэйр өөрийн гараа тусгай урилга Гэнри руу явуулсан байсан боловч Гэнри зөвшөөрөөгvй. Ингэж байтал нэгэн өдөр би бvхнийг ойлгосон юм. Тэр л өдөр би өөрийнхөө хувь заяаг шийдсэн...
БИ нэг vдэшлэг руу ганцаар явлаа. Мэдээжийн хэрэг Гэнри ажиллах ёстой гэж шалтаглан, муухай царайлаад гэртээ vлдсэн. Харин би vдэшлэгийг зохион байгуулж байсан дотно хvмvvсээ гомдоохгvйн тулд явахаар шийдсэн юм. Гэхдээ тэр vдэшлэг надад ёстой там шиг санагдаж байлаа. Явахад тохиромжтой цагийг хvлээн суух гэдэг тэвчээрийг минь шалгасан хэрэг байв. Гэхдээ тэр vдэшлэг рvv явсандаа би хэзээ ч харамсдаггvй...
Би өрөөг голуур нь хуваасан гоёмсог хөшигний хажуугаар өнгөрөхдөө Хатагтай Хью Хатагтай Броган 2ыг ярьж байхыг санамсаргvй сонсчихов. Тэд Гэнри, Клэйр, бас миний тухай ярьж байлаа.
- Ирэнэ тvvнйи төлөө тийм ихийг төлсөн юм чин яхав дээ. Гэнри одоо тvvнйиг орхиж явж болохгvй шvv дээ гэж хатагтай Хью хэлж байна.
- Би ч гэсэн тэгж бодож байна. Ирэнэ чин vндсэндээ авааль нөхрөө худалдаж авсан юм шvv дээ. Гэнри одоо vхэх гэж байсан ч тvvнйигээ vзvvлэх эрх тvvнд байхгvй шд гэж хатагтай Броган хатагтай Хью-г дэмжих нь тэр... Би бариьж байсан алчуураараа амаа таглав... Би одоо л учрыг ойлголоо... Би ганцаараа гэр лvvгээ алхав... Би нөхрөө худалдаж авсан... Авааль нөхрөө эд бараа шигээр худалдаж авчээ, би. Yvнд л хамаг учир нь байж. Тэр одоо намайг орхиж явж ч чадахгvй.. надад энэ тухай хэзээ ч ам нээхгvй... Тэр зовлонгоо өөртөө л хадгалах болно... Тэр надтай жаргалтай байхаасаа нэгэнт өнгөрсөн ч гэсэн насан туршдаа юу ч болоогvй юм шиг явах болно... Миний мөнгөнөөс болж... Хэрвээ тэр ярайхгvй юм бол би ярих учиртай...
Хэрвээ тэр мөнгө миний амьдралд байхгvй байсан бол би vvнйиг хийхгvй байсан биз. Магдагvй би vргэлжлvvлэн тэмцэж Гэнригээ буцааж авах байсан байх. Гэхдээ одоо бvгдийг мэдсэн хойно- би чадахгvй ээ! Надад тэгэх зvрх байсангvй. Тэр хэзээ нэгэн цаг наддаа сэтгэлээрээ буцаж ирсэн ч гэсэн би тvvнйиг надад хайртайдаа буцсан уу эсвэл миний өөрийнх нь төлөө золиосолсон бvхэнд талархан буцсан уу гэдгийг яж мэдэх билээ дээ... Тэр миний мөнгөний аолиос нь болж байгаа эсэхийг би хэзээ ч мэдэхгvй болжээ...
Би тvvнйиг сайн дураараа чөлөөлөх ёстой... яагаад гэвэл тэр надад дэндvv их өртэй учраас... Би тvvнйи төлөө хэтэрхий ихийг золиослох чадалтай байсан учраас би нөхрийгөө хадгалж явах эрхгvй болсон байлаа.
Би ямар ч гэсэн хо;длох хэрэгтэй. Яах вэ? САлая гэх vv? Тэр мэдээж хvлээж авахгvй... Тvvнд хайргvй гэж хэлэх vv? бvvр vнэмшихгvй...
МАлгайгаа толгой дээрээ байлгаж тэсэхээ болиод авахад бяцхан бороон дуслууд духан дээр минь vнсэж, зөөлөн салхи vсийг минь илбэж байлаа... Би шийдэв... Ямар ч гэсэн зvрхэн дээрээс нэг юмыг аваад хаячих шиг болов.

Байшиндаа дөхөж очоод харвал Гэнри-гийн ажлын өрөөний гэрэл асаалттай харагдав. Би тvvнд садаа болохгvйн тулд чимээгvйхэн гэртээ орж, тvvнйи өрөөнөө хажуугаар өнгөрөхдөө зvрхийг минь зvссэн тэр нэгэн дууг сонсов... Чихэндээ итгээгvй би гэдэг хvн өрөөнийх нь хаалгаар харлаа... Гэнри ширээн дээрээ сууж толгиогоо базлан уйлж байлаа. Над руу харсан байсан нуруу нь гvн харуусалаар дvvрэн нулимсыг нь гvйцээж чичрэн байв. Би хаалганаас ухашийн холдохдоо ухаан санаагаа алдчихсан мэт болсон байлаа. .. Гэнри уйлжээ...
"... Гэнри одоо vхэх гэж байсан ч тvvнйигээ vзvvлэх эрх одоо тvvнд байхгvй шд..."
Би өөрийнхөө юу хийх ёстойг сайн мэдэж байлаа. Тэр намайг өөрт нь хайргvй болсонд vнэмшигvй тэхээр би тvvнд ямар нэгэн аргаар vнэмшvvлэх л хэрэгтэй.
Би өрөө рvvгээ айдас хvйдэс, цөхрөл гунигаа дааж ядан орлоо. Өглөө нь харин сэрэхэд сэтгэл нэг л тайван... Тэр шөнө юуны тухай бодож хоносноо би энэ хорвоо дээр нэг ч амьд хvнд ярихгvй.
"Ирэнэ, Юу болоо вэ?" гэж Гэнри өглөө нvд рvv минь харангаа асуув.
"Юу ч болоогvй ээ!" гэж би хариуллаа. "Онцгvй зvvд зvvдлээд... гэхдээ одоо дуусчихсан учраас санаа зоволтгvй" гэж би хэллээ. МИний тэр vед бодож чадах ганцхан зvйл гэвэл би Гэнри-д өөрийнхөө худал хурмаг гэдгийг vзvvлэх боломж олох тухай л байв. Тvvнйиг ямар ч эргэлзээгvй болгох хэрэгтэй... Тэр боломж яг тэр өдөр хvрч ирсэн юм...
Гадуур явж биагаад гэртээ буцаж ирэхдээ, Гэнри-гийн ажлын өрөөнөөс Клэйрийн дууг сонсов. Би гайхсангvй. Би хаалганд дөхөж очин тvлхvvрний нvхээр нь тэднийг харж юу ярихыг нь тайвнаар сонсов. САйхан шаргал хослол дээр тод ногоон алчуур тавьсан Клэйр-г би харсаан. Тэр vнэхээр дэнvv vзэсгэлэнтэй харагдаж байлаа.
ГЭнри "Дахиад нэг удаа хэлье. Хатагтай Клэйр та манай гэрээс гарна уу! Би таныг харах ямар ч хvсэл алга. Та ойлгохгvй байна гэж vv?" гэх нь дуулдана.
"Yгvй би ойлгохгvй байна" гэж Клэйр чангаар хэлэв. Тэгснээ Гэнри рvv хөөрхөн нvдээ жижигхэн болгон хараад "Чи муу хулчгар новш" гэж удаахнаар хэллээ.
Гэнри Клэйрийг ширтэн хэсэг зогссоноо тvvн рvv нэг алхам ойртов. Тvvнйи цайж цонхийсон нvvрнээс нь ялгаран харагдах уруул нь хаалганы нvхээр харж буй надад хvртэл харагдахаар чичэрч байлаа.
"Яв даа!" гэж тэр хачин хахирган дуугаар шивнэв. Тэгэхэд нь Клэйр нvдээ том болгон бvрэн нээхэд, тvvнйи өөрөөсөө хvртэл нуух гэж ядсан хvслэн, омог бас асар эмзэг сэтгэл нь харагдаж байлаа.
"Гэнри..." гэж хэлэхэд тvvнйи хоолой нь ягаад ч юм бие шигээ vзэсгэлэнтэй сонсогдоно.
"Хатагтай Клэйр..." гэж Гэнри арай ядан хэлээд хойш ухрав.
Клэйр тvvн рvv дөхөнгөө "Гэнри... Чи ингэж 2 биенээ зовоох ямар хэрэг байгаа юм бэ?... Би чамд хайртай... Чамтай л байхыг хvсч байна" гэж хэлж байна. Гэнри vг ч дуугарах сөхөөгvй байхыг харсан Клэйр дуугаа өндөрсгөн муухан инээмсэглэж "Чи надад хайртай гэдгийг бид 2 2уулаа сайнаас сайн мэдэж байгаа шдээ. Чи арай vгvй гэхгvй биз дээ?" гэж хэлэв.
Гэнригийн нvдэнд зовлон тарчлал илээс ил харагдаж байхыг нь би удаан харж тэсэмгvй байлаа. тэр ч vvнйигээ мэдээд нvдээ гараараа таглав.
"Чи энд ях гэж ирсэн юм бэ???"
"Ягаад гэвэл би чамд хайртай... чамтай хамт байхыг юунаас ч илvv хvсч байна." гэж Клэйр хэлээд Гэнригийн мөрөн дээр нь гараа тавьж "Надад чи харитай биз дээ" гэж шивнэн асуув.
"Тиймээ... тийм... тиймэээ!" гэж Гэнри чангаар хэлээд Клэйрийг галзуурсан мэт татан ойртуулж уруул дээр нь озон озон vнслээ. Би гайхсангvй. Надад бvх юм урьд нь болж байсан уым шиг л санагдав. Харин Гэнрийг өөр бvсгvй vнсэхийг харах... хэцvv байсан учраас би нvдээ аньсан... Тэгээд л болоо...
"Ингэж хэлэхийг чин ямар их хvлээв ээ, би!" гэж Клэйр эцэст нь хэлээ Гэнрийг чангаар тэврэв. Магадгvй хvсч байснаасаа ч чангаар тэвэрсэн байх. гэтэл Гэнри гэнэт Клэйрийг шийдэмгийгээр тvлхээд...
"Чи бид 2 дахиж уулзаж болохгvй..." гэж хатуухан өнгөөр хэлэв.
"Yгvй дээ... хонгор минь чи бид 2 өнөө орой уулзана...Орой 9 цагт би чамайг Холтос-т хvлээж байя."
"Би ирэхгvй ээ!"
"Чи мэдээж ирнэ."
"яасан ч vгvй... хэзээ ч..."
"Чамаас гуйж байна шдээ Гэнри... 9 цагт!" гэж Клэйр хэлээд өрөөнөөс гарч явлаа. Би дөнгөж л хөшигний ардуур орж амжив. Клэйрийг явсаны дараа би Гэнригийн өрөө рvv шагайвал Гэнри сандал дээрээ толгойгоо базлан сул ойчсон байдалтай харагдана. Yсээ зогсоо зайгvй зулгаан байгаа хуруунуудаас нь би Гэнри-г хичнээн их зовж байгааг харж байлаа...
Ингээд надад боломж гарч ирлээ... Одоо л хөдлөх хэрэгтэй...
Би өрөөндөө очиж малгай,цуваа тайвнаар тайлав. Би өрөөнөөсөө гарч шатаар уруудан Гэнри рvv явах гэж байснаа гэнэт зогтусав. "Чи мэдэж байна уу?хэнийг алдах гэж байгаагаа мэдэж байна уу, Ирэнэ?" гэж би өөртөө хэлээд гvн амьсгаа авлаа...

Ширээн дээр минь Гэнригийн нэг зураг байдаг байсан юм... Тvvнйи хамгийн сайхан гарсан зураг... Харин ард талд нь "Хайрт Ирэнэ-дээ. Гэнри. Yvрд мөнх" гэж бичсэн байдаг байлаа. Би зурганд хvрч очоод, газар өвдөглөн сууж тvvнйихээ зургийг удаан гэгч нь ширтэж залбирсан. Тvvндээ мөргөсөн..."Гэнри... Гэнри..." гэж би шивнэхээс өөрийг хэлэх чадал надад vнэндээ байсангvй. Надад төлөвлөсөн бvхнийг хийх хvч чадал хайрлаач гэж би тvvнээс гуйж билээ.
Хэсэг хугацааны дараа би босч доод давхар луу явав.
"Гэнри. Надад Хатагтай Кован захиа хvргvvлсэн байна. Өвдсөн гэнээ. Би оччихоод ирэе." гэж тvvнйи өрөөнд орж хэлчихээд гарлаа. Хатагтай Кован гэдэг нь миний бvvр дээрний нэг танил, манай хотоос 4 цагийн зайд амьдардаг бvсгvй. Би хааяахан очиж хуучилдаг байсан юм.
"Би чамайг явуулмааргvй байна. Чи бvvр цонхийгоод ядарчихаж... амрах хэрэгтэй" гэж Гэнри ер юу ч болоогvй юм шиг духан дээр минь гараа зөөлхөн тавиж хэлэв.
"МИний бие маш сайн байна. Би явчихаад маргааш өглөө хvрээд ирнэ."
Би өрөөндөө утастай байсан учраас Гэнри миний ярихыг сонсож чадахгvй байх байв. Долоон цагийн vед би Гералд Грэй руу залгаж товч бөгөөд тодорхойгоор "Та 8.30д Холтосд хvрээд ирэхгvй юу?" гэж хэлсэн юм.
"Ю... Юу гэнээ? Ох, Хатагтай Стаффорд!" гэж гэнэтийн бэлэгт баярласан тэрээр барьц алдан сандран хэлж байна. Би ч олон долоон юм ярьсангvй уцаа тавилаа... МИний төлөвлөгөө махс хялбар. гэнри 9 цагт Холтос-д Клэйр-тэй уулзахааар ирнэ. Тэгээд Грэй бид 2ыг харна. Би шөнөжөнгөө байхгvй байна гэж хэлсэн болохоор тэр хараад уурлана. Тэгээд л тэр.
Би тайвнаар хувцаслаж эхлэв. Би маш нямбай сайхан хувцаслахыг бодож хамаг тавгvй бодлоо гээхийг хvсч байлаа. Гялалзсан жижигхэн хиймэл чулуунуудтай, мөнгөлөг өнгөтэй даавуун даашинзаа өмсөж, нvvрээ будав. Би хөөрхөн харагдахыг хvч байлаа: гэхдээ тэгэхийн тулд маш их будаг шунх хэрэглэх хэрэг гарч билээ. Ингээд сууж байтал гэнэт толгойд минь "хэрвээ Гэнри Холтос-д ирэхгvй бол яах вэ? Тэр "Яасан ч vгvй гэж их л шийдэмгий хэлсэн шvv дээ. Тэр Клэйр-г эсэргvvцэж дөнгөх тийм их сэтгэлийн тэнхээтэй байвал яхав..." гэсэн бодол зуршийн орж ирэв.
Энэхvv гэгээн бодолд цочсондоо би гартаа бариж байсан энгэсэгний шаазан хайрцагаа газар алдаад хагалчихав. "Хэрвээ.. хэрвээ тэр ирэхгvй бол, тэр Клэйр-т тийм ч их хайртай биш гэсэн vг. Тэгвэл би гэр лvvгээ хамаг эрчээрээ гvйж ирээд тvvнйигээ тэврэн хамаг vнэнээ уйлан байж хэлнэ дээ." Ингэж бодоход өчигдөрөөс хойш хуурай байсан нvд маань том том дуслуудаар дvvрч зарим нь хацар даган урсав. Гайхалтай хэрэг шvv... Хvн итгэлээ алдаж, цөхрөнгөө барсан уед итгэл найдвар өчvvхэн төдий сvvмэлзэхэд сэтгэл хамгийн хэцvvгээр зовдог юм билээ.
Би тайван байхыг хичээж хувцасаа өмсөж эхлэв. гар минь учиргvй чичирч байсан учраас хувцасаа өмсөх гэдэг амаргvй даваа байлаа. хувцаслаж дуусчихаад аялалын том цуваа нөмөрч vдшийнхээ даашинзыг нуув. Гарч явахад минь Гэнри өрөөнөөсөө гарч ирэн цувны маань захыг чанга гэгч нь товчилж өгөөд, "Анхаарлтай яваарай! Битгий хамаагvй ядарчихаарай, Ирэнэ минь" гэж хэлж билээ.
"Санаа зоволтгvй Гэнри. Би зvгээр..." гээд би тvvнйигээ vнссэн. хамгийн сvvлчийн удаа...
Ингээд л би гарч явсан... Харанхуй гудамжаар ганцаараа алхаж явахад хvйтэн салхи цувны минь доогуур гулгаж нvцгэн мөрөнд минь хурч байсаан... Зөөлхөн даавуу хөлийг маань илбэхэд би толгой дээгvvр,эгц алхах гэж байдгаараа хичээж байсан юм.
Холтос гэдэг нь манай хотын хамгийн том шөнийн клуб байлаа. Нэг их муу нэрттэй газар биш байсан ч гэсэн яагаад ч юм хvvхнvvд нэг бол нөхөртэйгээ ирдэг эсвэл бvvр ирдэггvй байсан юм...
Би ХОЛТОС хэмээх нэрийг бvтээсэн том том гэрэлт vсэгнvvдйиг харав. Хэтэрхий их гэрэл нь бараг л нvд өвтгөмөөр санагдаж байж билээ. Yvдээр нь орж дээд давхарт гарав. Зөөлөн хивсэнцэр дээр нь хvн өөрөө өөрийнхөө хөлийн чимээг сонсох ч янзгvй. Хэтэрхи гял цал болсон уйлчлэгчдийнх нь гялгар хувцаснууд нь алмаз эрдэнэ шиг хуурамчаар гялалзана. Төв танхимд нь орж ирэв vv vгvй юу жазз хөгжимийн хурц аялгуу толгой дотор минь шургаад орчих шиг л болов. Том том гэрэл vvсгvvрvvд... цагаан ширээнvvд... хар костюм... нvцгэн мөр... гялалзсан шил... торгон хэрэглэл... алмаз чулуу...
Ноён Грэй намайг хvлээж байлаа. Тэр яг л дээд зэргэлэлийн эрэгтэйчvvдйин сэтгvvл дээр гардаг гял цал зураг шиг өнгөлөг харагдаж байв. Мэдээж хvнтэй харьцаж сурсан эр гэсэндээ сэтгэл хөдлөл юм уу гайхсан ямар ч хсинж тэмдэг узуулсэнгvй, эелдэг бөгөөд хvндэтгэлтэйгээр инээмсэглэсээр. Би ширээ сонгохдоо vvдээр орж гарч байогаа хvмvvсйиг харж болох газрыг бодолцож сонгов. Ширээн дээр очоод vvд ширтэж суухад бvх юмсыг будэгхэн vылэн хөшиг бvрхсэн мэт санагдаж байсан юм. Бvх юмс манаран тунарч байхад ганцхан цэнгээний газрын хаалга л томруулдаг шилээр харж байгаа мэт тодоос тод харагдана. Одоо хvртэл.
Миний санаж байгаагаар Ноён грэй нэг юмны тухай л яриад байсан. Би бас ярьсан. Тэр инээмсэглээд л. Би бас инээмсэглэсэн байх. Хаалганы яг дээд талд нь том цаг байсан юм. Намайг Холтос-д хvрч ирэхэд цаг 8.30 болж байсан. Би тэр цагийг ширтэж цаг аажуухнаар явсаар байсан. Хэрвээ яг тэр vед хэн нэг нь миний сэтгэл рvv өнгийсөн бол том цагаан дугираг 2 зvvнээс өөр юг ч олж харахгvй байсан байх даа.
Яг 9 цагт, хормыг заагч зvv 12 тоог шvргэв vv vгvй юу том шилэн хаалга онгойв. Яг л миний хvлээж байснаар. Гэхдээ орж ирсэн хvн нь Гэнри биш Клэйр байлаа. Тэр ганцаараа орж ирэв. Цул хар өнгөтэй сатин даашинз нь тvvнйи биеийг зөөлнөөр ороожээ... толгой дээрээ тавьсан гоёмсог алмазан зvvлт нь гялалзаж, сайхан мөрөн дээгvvр нь гялалзах чулуунууд гvйх нь дуу алдмаар vзэсгэлэнтэй... Клэйр орж ирмэгцээ тээнгэлзэж танхимыг тэр чигт нь гvйлгэн харав. Гэнриг ирээгvйг мэдмэгцээ уруул нь уураа дааж ядсан бололтой чичэрч байна. Гэвч яая гэхэв тэр танхимыг туулаад нэг ширээнд очиж суув. Тvvнйи суусан ширээ нь миний байрлалаас сайн харагдаж байлаа.
9.15... Том шилан хаалга онгойх нь улам л олширч костюмтай залуус эрчvvд, vслэг эдлэл даашинз болсон хvvхнvvд чимээгvйхэн орж ирж шуугилдах олонтой нийлж байв. Би хаалганы өмнө дэвссэн зөөлөн хивсэн дээгvvр эцэсгvй мэт урсах ширэн гутал, мөнгөлөг шаахайнуудын урсгалыг ширтэж суулаа. Ядаж байхад ямар олон хvн орж гарсан гэж бодноо тэр хаалгаар. Хаалга нээгдэхийг сонсох бvрт минь хvйтэн айдас нуруу руу минь шургаж өвдөг рvv маань урсаж байлаа. Гэвч би хаалга руу харалгvй нэг ч хором сууж чадаагvй юм. "Болгоомжтой, Хатагтай Стаффорд" гэж Грэйн хэл;эх нь зvvд зэрэглээ шиг хол сонсогдов. Учир нь би барьж байсан усаа даашинз руугаа асгачихаж. Би гэхдээ тоосон ч vгvй аяган дах мөснөөс нэгийг авч ам руугаа хийлээ. Грэй над руу гайхал дvvрсэн нvдээр харж байсан юм.
9.25. Өвдөг маань гэм хийсэн хvнийх шиг чичирч байв. Хэтэрхий их чичэрснээс болоод дахиж хэзээ ч алхаж чадахгvй болчихмоор юм шиг санагдаж байж билээ, тэр vед. Би нууцхан Клэйр рvv харав. тэр бас л хvлээсээр байлаа. Тvvнйи нvд нь бас л хаалган дээр хадаастай. Ширээн дээр байсан цэцгийн дэлбээг тасдан хаях нь тvvнйиг хичнээн их санаа зовж байгааг харуулж байлаа.
9.30. Би тэвдэж байсандаа тэр юм уу, эсвэл тэнд байсан жазз хөгжим тэгж хvнд дуулдаж байсан уу толгой руу маань хvнд зvйлээр зогсоо зайгvй нvдэж байгаа юм шиг санагдаж байв. Бvгчимдэж, бачимдсан сэтгэл минь агаар муу танхимын аяыг даалгvй боочихмоор санагдаж би хvйтэн гараараа хоолойгоо барьж суулаа.
9.45-д тэр ирсэн юм. Хаалга нээгдэж, тэр орж ирэв. Яг л тэр хоромд Гэнри агаарт өлгөгдчихсөн юм шиг санагдаж байлаа. эргэн тойронд юу ч байхгvй юм шиг... Би хаалгыг харж байсан боловч яг урд нь зогсож байгаа Гэнриг л харж чадахгvй байлаа. Тэр харанхуй нvх мэт надэад харагдаж байв. Дараагийн хоромд нь би юуг ч сонсоогvй юм. Чих минь таг дvлий болсон мэт чив чимээгvй намайг нэг хором бvрхэв.
Энэ мөчид би арай гэж сэхээ аван Грэй-д "жаахан хөгжилдөе л дөө" гэж хэлэв. Би тvvнйи хvзvvгээр нь тэвэрч, мөрөнд нь нvvрээ наагаад костюмных нь захыг чангаар хазав. Тэр vед би ганц л юм өөртөө хэлж байсан нь "ирэнэ хэтэрхий чанга хашхирч болохгvй"...
Грэй хаалга руу биш над руу харж сууж байсан болохоор Гэнри-г орж ирэхэйиг харсангvй, учрыг ч ойлгосонгvй гайхаж дууссан бvдээр над руу харж суув. Гэхдээ жинхэнэ эр хvний зангаар тэр өөртөө итгэлтэй загнаж vсэнд маань гараа хvргэхийг хvртэл оролдож байлаа.
Би толгойгоо тvvн рvv харж байсан ч нvvрэндээ ямар ч хувирал гаргахгvйг хичээж байсан юм. Гэхдээ нvд маань бvхнээ нууж дөнгөсөнгvй бололтой... Грэй миний нvд рvv хараад бараг л дуу алдах дөхөж байгаа нь илт. Би салга хvн шиг гартаа барьсан жунзаа счичрvvлэн байж "Грэй, дарс хаана байнаа. Би дарс уумаар байна. яагаад энд дарс байхгvй байгаа юм" гэж хашгичив. Намайг уурлуулаад дэмийг ойлгосон Грэй vйлчлэгчийг дуудаж чихэнд нь нэг зvйл шивнэхэд vйлчлэгч инээмсэглэчихээд яваад өглөө.

Би энэ бvхний хажуугаар Гэнри ажигласаар байлаа. тэр Клэйр дээр хvрч очив. Клэйр хэтэрхий их баяраар дvvрч байгаа бололтой сандал дээрээсээ vсрэн бууж жаргалтайгаар инээмсэглэсэн. Тэр Гэнри-г ирэхгvй нь гэж сандарч байсан бололтой тvvнйиг хоцорсон тухай нэг ч vг хэлсэнгvй. Харин Гэнри цонхийж цайсан ноцтой царайгаа нууж чадалгvй зогсоно. Тэр хоцорсон нь надад бvгдийг урьдынхаас ч тодоор хэлж өгч байлаа. Гэнри ирэхгvй байх гэж их тэмцжээ... Yнэхээр их... Гэвч тэр тэссэнгvй юм байж... Гэнри Клэйрийн ширээнд очиж суув. Тvvнйи нvдэнд унтрашгvй их баярын оч гялалзаж, инээмсэглэнэ... Ямар vзэсгэлэнтэй сайхан харагдаж байснаа тэр хэзээ ч мэдэхгvй ээ...
Image
duurch dundardaggvi horvood iim hair bh gej ll :wd:

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.06.12 2:34 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Зөөгч надад дарс авчирч өгөв. Бvvр 2 шилийг. Грэй нэг шилийг нь авч шилэн аяганд цутгах гэсэн боловч би Гэнригийн гараас дарсыг нь булаан авч өмнөө байсан шилэн аяганд хийхдээ цvл пал хийлгэн асгаж даашинзан дээрээ хvртэл цутгачихав. Тэгээд нугуу дуурэн аягаа авч газар унагалаа. Шил хагарах чанга дуутай нийлvvлэн би чангаар инээж эхэллээ.
Грэй бvvр амаа ангайчихсан зогсож харагдана. "Инээ. чангаар хөхрөн инээ" гэж би Грэйд тулган хэлэв. Бидний ойр сууж байсан хvмvvс хэн тэр бvдvvлэг дуу гаргаад байгааг сонирхон эргэн эргэн харсаар байлаа. Яг л миний хvссэнээр.
Би усээ задлан сэгсийлгэж, бvvр сvvлдээ шилтэй дарсыг газар чулуудлаа. Хамаг чангаараа инээж "Ох Гэри минь"гэснээ энэ маань хангалттай санагдсангvй сандалаасаа босч Грэй-н өвөр дээр нь сууж тэврэн vнсэж буй мэтээр нvvрээ нvvрэн дээр нь наалаа. Ингэхдээ нь хажуудаа байсан хиймэл ханыг тvлхэн унагав. Бvхэл танхим тэр чигээрээ эргэн харахад би ичиж буй царай гарган босох тэр агшинд Гэнритэй нvvр туллаа. Би над руу харж байсан тvvнйи нvдийг хэзээ ч мартахгvй... Бид 2 чимээгvй байлаа. "Ирэнэ... Ирэнэ" гэж тэр итгэж ядан шивнэж байв.
Би айж ичиж байгаа хvний дvрийг гаргах гэж хичээж байснаа толгойгоо өргөн огт тоогоогvй царай гаргаж "Тэгээд?" гэж хэллээ. Гэнри хойшоо ухрав. Тэгээд чичирсэн. Тэр нvдэндээ итгэхгvй байгаа бололтой хэсэг дарж байснаа "Би чамд саад болохгvй ээ!" гэж хэлээд Клэйр рvv яваад өгөв. "Өөр газар луу явая Клэйр" гэж тэр Клэйр-т хэлж байна. Клэйр ч босч тэр 2 гараад явчихав. Би тэр 2ыг шилэн хаалгаар харагдахгvй болтол нь дагуулан харж билээ... Тэгээд л бvх юм дууссан...
Би тэднийг явсны дараа асар тайван болж билээ. Би Грэй руу эргэхэд тэр миний унагасан хиймэл ханыг босгож тавьж байлаа. Тэгээд "Хатагтай Стаффорд, битгий өөрийгөө зэмлэ дээ. Энэ ч дээр байсан биз." гэж хэлсэн.

"Тийм ээ, Грэй, ингэсэн нь ч дээр байсан юм" гэж би чимээгvйхэн хэлсэн.
БИд 2 буцаж ширээндээ суун, чимээгvйхнээр хоолоо идэж дуусгалаа. МИний бvх ухаан санаа тогтуун тайван байлаа. Би инээмсэглэн ярьж хажуугаар нь зөөлхөн сээтэгнэж байсан тул Грэй нөгөө ичгэвтэр явдалын тухай нэг их санаа зовж байгаа янзгvй сууна. 10.30-ын vед би тvvнйиг гэрт маань хvргэж өгөхийг хvслээ. Тэр ингэж тvргэн салах болсондоо сэтгэл дундуур байгаа нь илт боловч юм хэлсэнгvй эелдэгээр машиндаа суулган намайг гэрт маань хvргэж ирлээ. "2уулаа удахгvй дахиж уулзана биз дээ?" гэж гэрийн vvдэнд ирчихээд гарыг маань атган байж асуув. "Тэгэлгvй яхав. Тун удахгvй... ойр ойхон уулзах болно." гэж намайг хариулахаад Грэй баяр хөөрөөр дуурч яваад өгөв.
... Би гэртээ орж ирлээ. Хичнээн ч удсан юм бvv мэд ямар ч гэсэн би хөдлөлгvй удаан зогсов... Бvх юм нэгэнт ард хоцорчээ.
Би Гэнри-н ажлын өрөөнд нь орлоо. Газар хэвтэх хэдэн цаасыг авч ширээн дээр , өрөөний голд тавьсан сандалыг байранд нь тавив. Буйдан дээрхи дэрнvvдйиг засч дараа нь Гэнри-н ширээн дээрхь зураг тосол гэх мэт зvйлсийг янзлав. Тvvнйиг шугам, гортиг, бусад хэрэглэл нь газраар нэг тарж. Би тэр бvгдийг нь ширээн дээр нь тавиад зууханд гал асаалаа. ингэж хамгийн сvvлчийн удаа гэртээ эхнэр шиг байлаа би.
БYх юмийг янзалж дуусаад. би галын дэргэд очиж газар суув. Зуухны хажууд байдаг Гэнри-н тvшлэгтэй сандал , хөлөө тавидаг дэрийг нь баахан харж суулаа. САндал дээр нь сууж зvрхлээгvй учраас, хөлнийх нь дэрэн дээр толгойгоо тавиж харанхуйг бvдэг улаан гэрлээрээ, чимээгvйг дуугаараа vргээх галыг ширтэн хэвтэв. Байн байн тэр дэрийг vнсэж байснаа би санаж байна....
Yvдний өрөөнд тvлхvvр шажигнах дуу гарахад би хурдхан босч, vvдний өрөө рvv очив. Гэнри цонхийчхоод зогсож байна. Над руу харсан ч vгvй, хувцасаа тайлж өлгvvрт өлгөөд хажуугаар минь зөрөн ажлынхаа өрөө руу явлаа. Би ч дагалаа.
Бид өрөөнд орсны дараагаар чимээгvйхэн удаан зогссоны эцэст тэр хvйтэн хөшvvнээр:
"Чи надад ямар нэг юм тайлбарлах у?"
"Надад тайлбарлаад байх юм байхгvй ээ! Чи бvгдийг нь харсан."
"Тиймээ би харсан..."
Тэр өрөөг өгсөж уруудаж хэсэг байснаа над руу харан vзэн ядалт, гутамшиг дvvрэн инээмсэглэлээр инээмсэглээд "Гэхдээ энэ чин сайн хэрэг!" гэж хэлэв. Намайг юу ч хэлэхгvй байгаад тэр улам улангасч "Чи... чи... яж ингэж чадаваа" гэж хамаг чангаараа хашгирав. Би чимээгьи л байв.
"Чам шиг эмийг би 4 жилийн турш эхнэрээ гэж дууджээ. Чи намайг бvvр галзууруулах нь Ийм юм байж хэрхэвч болохгvй. Энэ бол чи биш. Чи ийм байгаагуй шvv дээ. Чи ийм юм хийж чадахгvй." Би юу ч хэлсэнгvй.
тэр гараас минь зууран авч намайг газар луу тvлхээд "Чи новш минь. Яриач. Хэлээч! Хариулаадах надад.Ягаад чи ингэж байгаа юм бэ?"
Би тvvнйиг нvд рvv нь харж байгаад хамгийн гашуун худлыг тvvндээ хэллээ. "Би чамайг гомдоохыг vнэхээр хvсээгvй учраас энэ хайраа удаан нууж явсан. Би удаан хичээсэн бовоч vнэхээр тэсч чадаагvй." гэж би хэлсэн. Тэр намайг юуны тухай яриж байгааг сайнаас сайн ойлгосон. Тэр гарыг маань тавиж хойшоогоо ухрав. тэгснээ инээв. "Тэгвэл би чамайг баярлуулах уу, Ирэнэ? Би чамд огтоос ч хайргvй шдээ. Чамайг ийм юм хийсэнд гомдох ч vгvй байна. Би өөр эмэгтэйд хайртай. Би vнэндээ баярлаж байна". гэж тэр хэллээ.
"Чи баярлаж байна уу? Гэнри?"
"Yнэхээр ихээр баярлаж байна. Гэхдээ чамайг нэг их баяртай биш байгааг чин би харж байна ла даа."
"Yгvй дээ Гэнри, БИ сэтгэл дундуур биш байна. Бvх юм зvгээр."
"Нээрэн vv? за за газар хэвтээд байлгvй босч vз дээ." гэж хэлээд тэр дахиад өрөөг тойрон холхиж эхэлснээ "над руу битгий хар! Чи над руу харах ч эрх байхгvй шvv! Би хориглож байна." гэж хашгирав. БИ толгой унжуулж "би харахгvйээ Гэнри" гэж хэлэв.
"Yгvй чи харах болно. Чи өөрийгөө харах болно." гэж Гэнри хамаг чангаараа хашхираад гараас минь татан намайг том шилэн хаалгатай тавиурын өмнө аваачив. "Даашинзаа хар даа чи!". Хар улаан өнгөтөй дарс мөнгөлөг даашинзыг минь бvрхэн урсчээ.
"Чи тэрэнд хайртай болсон, чи тvvнтэv явсан, одоо яая гэхэв. Гэтэл энэ дарс, энэ vнсэлтvvд, тэр олон нийтийн газар биеэ авч явж байгаа байдал..." Би юу ч хэлсэнгvй. МИний төлөвлөгөө бvтэмжтэй болжээ.
гэнри ч хэсэг дуугvй суусны эцэст тайван боловч хvйтэн өнгөөр
"Чи одоо бид 2ын хооронд юу ч байхгvй гэдгийг ойлгож ав! Угаасаа тийм юм хэзээ ч болоогvй байсан нь дээр байсан юм. Чи ч би чиний нөхөр байсныг мартах хэрэгтэй. Тийм учраас надаас чамд хадгалагддаг юм бvхнийг чи надад буцааж өг! мэд ээ!" гэж хэлэв.
"Би одоо өгнөө, Гэнри."
Би дээшээ өрөө рvvгээ явж бvх зvйлсийг авчрав, тvvнйи зурагнууд, тvvнйи бэлэгнvvд, хэдэн захиа гээд л миний тvvнээс авсан бvх юмс. Тэр миний авчирч өгсөн бvх юмсыг аваад гал руу шидчихэв.
"Би энийг авч vлдэж болох уу?" гэж би тvvнйи хамгийн сайхан нэгэн зургийг нь гартаа барин асуулаа. Гар маань чичирч байв. Тэр нөгөө зургийг хараад, зургийг авч газар чулуудав. Би тvvнйиг нь газраас авч элгэндээ тэврэв.
"ТЭгээд 2уулаа аль болох хурдан гэр бvлээ цуцлуулах хэрэгтэй." гэж Гэнри хэлээд галын хажуу дах сандал дээрээ суунгаа "Намайг ганцааранг маань орхиотох."гэв.
Би буцаж хаалга руу явж байгаад гэнэт зогссон. Тvvн рvvгээ харсан. Тэгээд тvvндээ бодож явснаа хэлсэн. Тайвнаар... "Намайг уучлаарай Гэнри... хэрвээ чи чадвал... тэгээд намайг мартаарай... Муухай бодлоор сэтгэлээ зовоож байгаад хэрэг байхгvй.Клэйр-н тухай бодож баяртай байгаарай! Миний тухай биш тvvнйи тухай бодоорой. тэгсэн нь дээр."
Тэр над руу эргэн харж "Чи уг нь ийм л байсан шvv дээ өмнө нь" гэсэн.
"Би тийм байсан. ОДоо гэхдээ би тийм биш. бvх юм өөрчлөгддөг шvv дээ. Гэнри... Бvх юманд төгсгөл гэж байдаг. Гэхдээ амьдрах сайхаан... Амьдрах агуу юм. Чи маань харин жаргалтай байх ёстой шуу Гэнри."
"Ирэнэ ээ! надад яагаад өөрчлөгдсөнөө хэлээч!"гэж намуухан хэлэхийг нь сонсох надад амар байгаагvй. Миний нэр, бас энэ ганц өгvvлбэр намайг гацааж орхив. Гэхдээ зөвхөн нэг л хором.
"Би чадаагvй юмаа. Тэсч чадаагvй юм, Гэнри" гэж би намуухнаар хэлээд дээшээ өрөө рvvгээ гарсан.







Уруундуу орохдоо би уруулаа хэтэрхий чанга хазсанаас болж аманд мин цус амтагдаж байлаа. "энэ чин юу ч биш... энэ чин юу ч биш, Ирэнэ" гэж би өөртөө дахин дахин хэлж байлаа. яагаад ч юм бэ, би ярих хэрэгтэй байлаа. Сэтгэл дотор бөглөрөөд байгаа тэр юмийг vгээр л живvvлж чадах юм шиг надад санагдаж байв. "ирэнэ... энэ чин юу ч биш... дахиад ганц хором тэсчих... энэ бvгд дуусна... энэ чин юу ч биш...." гэж би өөртөө давтан давтан хэлж байлаа. Би өөрийгөө сохорчихоогvй гэж мэдэж байсан ч гэсэн нvд маань юу ч харахгvй байлаа. чих маань ч юу ч сонсоогvй. хэсэг хугацааны дараа арай гэж ухаан орон юм сонсож эхлэнтvvтээ би өөрийгөө "дахиад нэг хором... дахиад нэг хором..."гэж дахин дахин давтаж байгаагаа сонссон юм. гарт маань байсан Гэнригийн зураг газар унав. Би тvvнйиг харлаа... тэгэхэд л би чухам яг юу болсон, юу болоод байгаа, юу болох гэж байгааг тодорхой томруунаар харсан юм. Энэ бvхэн нэг хоромоос ч хурдан хугацаанд болж өнгөрсөн юм... яг л цахилгаан цахиад өнгөрөх шиг... хоолойд чин халуун төмөр тээглэсэн мэт болчихоод болсонгvй би хамаг чангаараа хашгирав... Одоо бодохнээ би тэгэхэд зvгээр ч нэг хашгираагvй юм. надаас гарсан тэр дуу хvний дуу биш шархадсан амьтны амьдрал гуйсан хоосон архираа байсан юм шиг....

Яг энэ нөчид Гэнри дээшээ хамаг хурдаараа гvйж ирэн хаалга тогшиж, "яасан, юу болов?" гэж хамаг байдагаараа хашхирав.
"Зvгээрээ! Би хулгана хараад " гэж аль болох тайван дуугаар хэллээ.

Би хөдлөхийг оролдсон ч газар хөлийн маань доор эргэлдээд болсонгvй. Доошоогоо л унаад байсан. Өрөөг маань хурднаар эргэлдэх хар утаа бvрхсэн мэт... Би уналаа...
Хичнээн ч хугацаа өнгөрсөн юм бvv мэд бvдээ нээхэд маань би газар хэвтэж байлаа. Өрөө хав харанхуй, бас нилээд жихvvн байх аж. Цонх онгорхой, хөшиг нь салхинд зөөлөн тийрvvлж хөдлөнө. "Би чинь ухаан алдчихсан байжээ." гэж би өөртөө хэлээд хөл дээрээ босохыг оролдов. Өвдөг маань хугарчихсан юм шиг өвдөж би өөрийн эрхгvй дахин газар уналаа. Би тэгээд газар хэвтэж байгаа тvvнйи зургийг харлаа... Цахилгаан биеээр маань гvйгээд өнгөрсөн.

Би зургийг авч тvшлэгтэй сандал дээр тавиад өөртэйгээ ярьж эхлэв. Одоо харин дуу маань хvний дуу шиг намуухан, сул дорой ч гэмээр болжээ. "Гэнри... Гэнри... Миний Гэнри... Энэ чинь юу ч биш шvv дээ. Энэ бу;гд худлаа тийм ээ, Гэнри? Энэ магадгvй зvгээр л зvvд байх... бид 2 удахгьи хамтдаа сэрнэ тийм ээ? Тэгээд л би уйлахаа боличихно. Нvд рvv маань битгий хараарай Гэнри. Би уйлж байгаа юм биш... одоо нэгхэн хормын дарааа энэ бvгд дуусна.... Хэдий энэ зvvд ч гэсэн надад хэцvv байна шvv дээ.... гэхдээ энэ бол юу ч биш... Чи надтай хамтдаа биз дээ... Гэнри... Чи бvгдийг мэдэж байгаа даа... Чи мэднэ шдээ... Би ер нь шал тэнэг байгаа биз? тийм гэж хэл л дээ, Гэнри... Инээмсэглээч дээ... Намайг шоолж бvvр инээ... юу ч болоогvй байхад чин ингэж өөрийгөө зовоож байгаа надаар даажигнаж хөхрөөч! юу ч болоогvй байхад... Юу ч болоогvй шvv дээ... Би инээмсэглэж байгаа биз дээ.... хар даа... Чи надад хайртай тээ... Чи бол ганцхан миний Гэнри... Би жаахан ядарчээ, Гэнри... Гэхдээ би одоо амарлаа... Тэгээд энэ бvгд дуусна... Yгvй би уйлаагvй байна. Би чамд хайртай, Гэнри... "

Том, хvнд, чимээгvй нулимс хацрыг маань даган урсаж байлаа. Би уйлаагvй, гэхдээ... Би ямар ч цурхирах дуу гаргаагvй. И юм ярьж, инээмсэглэж байлаа. нулимс маань л эцэс төгсгөлгvй урсаж байсан юм даг.

Тvvнйи дараагийн сард яг юу болсныг би сайн санадаггvй юм. Гэнри бид 2 гэр бvлээ цуцлуулсан. Эхнэрийн vнэнч бус байдлаас болж гэж тэр цаасан дээр бичнэ лээ. гэр бvл цуцлалтын шийдвэр гартал би Гнэригийн амьдарсан ч бид 2 нэг их олон тааралддаад байдаггvй байсан юм. Хааяа нэг тааралдахаараа зvгээр мэндлээд л өнгөрдөг байв.










Би яж ийгээд амьдарч дөнгөсөн юм. Маш олон ном уншсанаа санаж байна. Маш олон ном... гэхдээ одоо би тэр номнуудаас нэг vг ч сананд ордоггvй юм. Ямар нэртэй ямар ном байсан... ёстой бvv мэд... Би гадуур их явдаг байлаа. хамгийн ядуучууд амьдардаг, намайг хэн ч олж харахааргvй захын гудамжнуудаар яваад л байдаг байсан. Гэхдээ би тэр vед жаахан ч гэсэн тайвширдаг байлаа. тэр vеийн юмнууд ч гэсэн бvдэг бадаг л толгойд маань байдаг юм. Нэг удаа намайг нэг хvvхэд заагаад "Энд нэг эргvv явж байна." гэж хэлснийг санадаг юм...

Би Гералд Грэйтэй ойр ойрхон уулзалддаг байсан... уулзаад сээтэгнэлцэнэ... аль болох ойрхон... би тэгэх ёстой байсан тул өөрийгөө чадахаараа хvчилдэг байлаа. Гэхдээ би бас л нэг ч удаагийнхаа болзоог санахгvй байна. Би яавч өөрийнхөө дvрийг сайн бу;тээсэн байж таарна. Нэг удаа надад Грэй "Хатагтай Стаффорд, та энэ дэлхийн хамгийн өвөрмөц, хамгийн их увидастай эмэгтэй. танай нөхөр тань ёстой тэнэг... гэхдээ би тvvнд нь ч баяртай байна л даа." гэж хэлсэн юмдаг. Би яг яаж энэ бу;гдийг хийснээ мэдэхгvй гэхдээ л ухаангvй байхдаа би болгосон л юм.

Тэр өдрvvдээс миний санаж байгаа ганц юм бол Гэнри. Би тvvнйиг дандаа хардаг байв. Тэр бvх цагаа клэйртэй өнгөрөөж байлаа. Нvдэнд нь аз жаргалын туяа татаж, vргэлж инээмсэглэж явдаг болсон байв. Би тvvнйи нvvрнийх нь хувирал бvрийг уншиж чаддаг болсныхоо хувьд гэнри-г ямар их жаргалтай байгааг шууд л мэдэж байлаа. Тэр сvvлйин хэдэн сар тvvнйиг дагасан хамгийн хэцvv хар дарсан зvvднээс сэрээд дахиад амьдрал амсаж байгаа шиг л харагддагсан. урьдын адил залуухан, хvчтэй, vзэсгэлэнтэй сайхан Гэнри... Дэндvv vзэсгэлэнтэй дээ, чи минь... Би Клэйрийг ч бас ажигладаг байлаа. тэр Гэнри-д ямар ч гэсэн хайртай байсан. Энэ бvхэн зvгээр л нэг сээтэгнл юм уу тvvнйи өөртөө итгэх итгэлийг нь тэжээх хоосон ялалт биш, гvн гvнзгий сэтгэл байсан юм. магадгvй тvvнйи анхны хайр нь ч байсан байж мэднэ. Клэйр зvгээр нэг хоосон хусэл тачаал биш ухаалаг, дээд гарлын, тогцон бvсгvй байлаа. Ухаан vзэсгэлэн 2 нь яг л адил... хэмжээлэшгvй... Гэнри жаргана аа... Би нэг удаа тэднийг гудамжинд алхаж явахд нь харж билээ... Тэд хооронд ярилцаж инээмсэглэж байлаа. Клэйр гоёмсог цагаан хослол өмссөн байсам шиг санаж байна. юутай ч тэр 2 учиргvй жаргалтай харагдаж байж билээ.

Хотынхон маань гэр бvл салалтыг vзэж чаддаггvй байсан юм. Тэгхээр мэдээж намайг юу гэж ярьж байсан нь ойлгомжтой. Ямар ч гэр бvл намайг гэртээ оруулахаас татгазаж, төвөгшөөх болсон юм. Гудамжинд хvн амьтан мэндлэхээ ч больсон. Найз маань гэгддэг байсан хvмvvсйин нvvр нь гутамшиг жигшил дvvрсэн хоосон инээд дvvрэн байдаг байлаа. Би нэг удаа Хатагтай Броган-тай тааралдсан юм. тэр намайг шинжгvй харснаа "Чи бохир амьтан! Чамайг Грэй-н мөнгөнд нь шунаж өөрийгөө худалдсаныг хэн ч мэдэхгvй гэж санаж байна уу? Гайгvй байлгvй" гэсэн. Пацы Тиллинс хэд хоногийн дараа гудманд тааралдаад "Хонгорхон минь чи ч буруу наймаа хийлээ дээ. Би аль ч ертөнцөд байсан Гэнри Стаффорд-г юугаар ч солихгvй байсан юм." гэж билээ...






Ингээд гэр бvлээ цуцлуулах өдөр ирэв. ... Би дахиад л Ирэнэ Вилмэр боллоо. Нөхөртөөө vнэнч байж чадаагvйгээс болж салсан Ирэнэ Вилмэр. Тэгээд л болоо! Салахдаа Гэнри надад өгөх мөнгөнийхөө тухай ярьж эхлэхэд би юу ч авахгvй гэдгээ тодорхой хэлээд "Ноён Грэй чамаас илvv мөнгөтэй." гэж билээ. Гералд Грэй тэр өдрийн маргааш нь Нью Иөрк явах байсан юм. тэндээсээ Еврөп руу усан онгоцонд суух, би хамт явах ёстой байлаа.

Тэр орой Ноён Барнэс намайг дуудлаа. тэр сvvлчийн нэг сар хотоос гадуур байсан бөгөөд дөнгөж өнөөдөр л буцаж ирсэн байлаа. Тэгээ дхамаг юмыг сонсчээ.
"За Ирэнэ минь Би маш сонин юм сонссон. чи надад тэр тухай ярих уу?" гэж тэр хоолойгоо чичрvvлэн байж хэлж билээ.
"яасан гэж Ноён Барнэс.Ямар ч сонин хачин юм энд байхгvй гэж би бодож байна. Би саяхан Гэнри-с салсан." гэж би тайвнаар хариулсан.
"гэхдээ... ммм... Энэ бvгд нээрээ чиний буруугаас болж гэж vv? Чи vнэхээр буруутай юм уу?"
"хэрвээ та vvнйиг гэм буруу гэж дуудмаар байвал тэг л дээ. Би Гералд грэй-д хайртай. тэгээд л тэр." Ноён Барнэс-н царай нь эхлээд улаан, дараа нь хөх дараа нь цав цагаан болов. Тэр удаан дуугvй зогссоны эцэст
"Чи нөхөртөө хайргvй юм уу?" гэж асуусан.
"Та Гэнри Стаффордын тухай ярьж байна уу? тэр одоо миний хөхөр байхаа нэгэнт больсон. тэгээд ч би тvvнд хайргvй."
"Ирэнэ..." гээд тэр цаас нь vргэлжлvvлэх гэсэн боловч нэг л болж өгөхгvй байгаа нь илт. "Ирэнэ... энэ бvгд vнэн байж яасан ч таарахгvй. Чамайг ийм юм хийгээгvй гэдгийг чин би хvн бvрт хэлнэ."
"Би чин бурхан биш шvv дээ..."
Тэр буцаж ухраад саарал толгойгоо харамсалтайгаар сэгсэрч "Ирэнэ, чи нөхөр шигээ хvнийг тэр тэнэг залуугаар солих ч хvн биш дээ." гэж цөхөрсөн дуугаар хэлж билээ.
"Би тэгсээн, сольсон."
"Чи, Ирэнэ, чи. Би итгэж vнэхээр чадахгvй нь ээ!"
"битгий итгэ л дээ. Хэнд хамаатай юм." гэж намайг хэнэггvй хэлэхэд Ноён барнэс дахиж энэ бvгдийг тэсэхээ больсон бололтой
"тийм бол Би юу хэлэх вэ? Ирэнэ. Баяртай ирэнэ" гэж тэр удаахан хэлэв.
"Баяртай" гэж би vл тоосон янзаар хариу хэлэв...Би цонхоор тvvнйи цаашаа алхаж байгаа урьд урьдынхаасаа хvнд ядарсан харагдах дvрийг нь харж "Баяртай Ноён Барнэс... Баяртай.. Намайг уучлаарай..." гэж шивнэж байлаа.

Гэртээ хамгийн сvvлд хоносон тэр шөнө би маш орой унцан. байшин тэр чигтээ харанхуй болсон хойно би чимээгvйхэн доод давхар луугаа явсан. Маргааш аягvй бол Гэнри-д баяртай гэж хэлж амжихгvй... Гэхдээ би тvvнтэй салах ёс гvйцэтгэмээр байв. Би чимээгvйхэн унтлаганы өрөөний хаалгыг нээхэд гэнри тайван унтаж байлаа. Би орлоо. тvvнйиг харахын тулд цонхны хөшгийг жаахан нээж гэрэл оруулав. тэгээд нэгэн цагт минийх байсан орны хажууд зогслоо. Нvvр нь тайван бөгөөд дөлгөөхөн, хав хар сормуус нь хөдөлгөөнгvй, сайхан уруул нь харанхуйд цайрах нvvрэн дээр нь сийлсэн юм шиг vэсгэлэнтэй харагдаж байв. Би тvvнд хvрч зvрхлээгvй учраас гараа болгоомжтойгоор дэрэн дээр тvvнйи толгойны хажууд тавьсан. Тэгээд би газар өвдөглөн сууж уруулыг нь хичнээн vнсэхийг хvссэн ч гэнри-г сэрэхгvйн тулд тэрийгээ дарж ядан сууж байлаа. Харин гарыг нь авч уруулдаа хvргээд "Гэнри... Чи юу хийснийг маань хэзээ ч мэдэхгvй...мэдэх ч ёсгvй... Аз жаргалтай амьдраарай! Харин би өөртэйгөө хамт нэг л зvйлийг авч явах болно. "Би Гэнри-д хайртай байсан" гэж хэлэх тэр эрхийг би өөртөө vлдээнээ. Чамайг vхэн vхтлээ хайрлах тэр эрхийг би авч явна." гэж зөөлхөн шивнэсэн. Тэгээд би босч, хөшгийг хаагаад гарч явсан. Маргааш нь жихvvн саарал өдөр байлаа. Хааяхан хvйтэн бороо асгаж, зөөлөн салхи хөгшин саарал vvлсийг тэнгэр авчирсан тийм л өдөр байсан. галт тэрэг орой 10.15-д явах байсан бөгөөд Ноён Грэй өглөө нь над руу залгаж намайг орой ирж авахыг хvссэн байлаа. Тэр аз жаргалаар бялхаж байгаа нь хэнд ч ойлгомжтой байсан юм. "Би өөрөө очиноо намайг харин буудал дээр хvлээж байгаарай!" гэж би хэлсэн.








Аль хэдийн харанхуй болсн ч би өрөөндөө ганцаараа суусаар л байлаа. Өөрөө ч гайхмаар тийм их цөхрөл намайг тойрно. Би Гэнри-г хvлээж байсан юм. Тэр хараахан гэртээ ирээгvй л байв. тэр Клэйр-нд очиж эрх чөлөөтэй анхныхаа өдрийг өнгөрөөхөөр явсан байсан байх. уг нь салах ёс хийх нэг их шаардлагагvй байсан ч гэсэн би vvрд явахынхаа өмнө тvvнйиг хармаар санагдаад болохгvй байлаа. гэтэл Гэнри ирдэггvй... Би цонхны хажууд сууж хэдий хvйтэн байсан ч гэсэн онгойлгож гудамжийг харж суулаа. бороо цутгаж байшингуудын дээвэр, явган хvний замнууд гялалзаж харагдана. Хааяахан өнгөрөх явган хvмvvс бvгд л нэг тийшээ учиргvй яарсн шинжтэй, цөхөрсөн ганцаардмал ч юм шиг харагдаж байсансан... Аль хэдийн 9.30 болсон ч, Гэнри гэртээ ирсэнгvй. Би цонхоо хааж жижигхэн цvнхэндээ авч явах зvйлсээ хийхээр суулаа. Надад боож баглаад байх сvртэй юм байсангvй: нэг даавуу, хуримийнхаа даашинз толгойвч 2ыг, ба Гэнри-н зураг. Ийм л хэдэн зvйлтэй би тэндээс явсан юм. Цvнхээ дурамжхан хааж байтал хаалганд тvлхvvр дуугарах чимээ, дараа нь тvvнйи хөлийн чимээ сонсогдов. Тэр хvрээд иржээ. Би малгай цув 2оо өмсөж, цvнхээ авангаа "Би vvдний хонгилоор өнгөрөхдөө ажлынх нь өрөөний хаалгыг нээгээд л харчихая. Ганцхан удаа.. Гэнри намайг анзаарах ч vгvй." гэж бодож байлаа. Ингээд би доошоо бууж, vvдний хонгилд очин Гэнри-н ажлын өрөөний хаалгыг онгойлгож хартал өрөө нь хоосон байна. Би ч одоо яая гэхэв гэж бодоод vvд рvv алхан хаалганы бариулыг атгах тэр агшинд Гэнри-н тайван боловч гунигтай дуу "Ирэнэ, надад баяртай ч гэхгvй явах гэж байгаа юм уу?" гэх нь тэр. эргэн харвал Гэнри зогсож байлаа. Дэндvv их сандарснаас хамаг хяналтаа алдчих дөхсөн би гэдэг хvн "Ааанхаа..." гэж утгагvй дуугаар хэлэв.

Би 2 тvvнйи ажлын өрөөнд орлоо. Зууханд гал асаажээ. Гэнри гуниг гялалзсан тод хар нvдээрээ над руу ширтэж "Ирэнэ, чи бид 2 vvрд салж байна. Магадгvй... Гэхдээ чи бид 2 нэг нэгэнтэйгээ учрах л хувьтай байсан шvv." гэв.
Бий дуугай л толгой дохилоо. Хэрвээ ямар нэг юм хэлчихвэл дуу хоолой маань хяналтнаас гарчих гээд хэцvv байсан юм.
"Би чамд ямар нэг бурууг тохохгvй ээ, чамайг муулах ч vгvй. Ирэнэ. Тэр орой зоогийн газар болсон явдал бол... чи өөрөө ч анзаараагvй галзуурал байсан байх. ямар ч гэсэн би чамайг тэр орой байсан эмэгтэй гэж бодохгvй байна."
"Магадгvй тийм биз... Гэнри..." гэж би тэсч чадалгvй шивнэв.
"Чи биш шvv дээ. Би чамайг vргэлж хайрлаж явсан тэр эмэгтэй чигээр чин лсэтгэл зvрхэндээ vлдээнэ." гээд Гэнри хэсэг дуугай болов. Би урьд нь хэзээ ч тvvнйиг ийм цөхөрсөн, чимээгvй байхыг нь харж байгаагvй шиг санагдана.
"Амьдрал vргэлжлэх л болно. Би өөр бvсгvйтэй... чи өөр залуутай гэрлэнэ... тэгээд бvх юм мартагдана." гэж тэр маань vргэлжлvvлэн хэлээд гарыг маань атгана.
"гэхдээ чи бид 2 дэндvv жаргалтай байсан шvv!" гэж хэлэхдээ нvдэнд нь гэнэт гэрэл тусав.
"Тийм ээ Гэнри!" гэж би шулуухан бөгөөд тайванханаар хариулсан.
"Чи тэгэхэд надад хайртай байсан уу? Ирэнэ?"
"Аанхаа, хайртай байсан."
"ГЭхдээ тэр цаг нэгэнт өнгөрч дээ... юутай ч би чамайг хэзээ ч мартахгvй, Ирэнэ. Чадахгvй. Би чамайг бодох болно..."
"тэгээрэй Гэнри минь! ЗАримдаа намайг санаж байгаарай!"
"Чи жаргалтай байна биз дээ, Ирэнэ? Би чамайг жаргаасай гэж хvсч байна."
"тэгнээ Гэнри!"
"Би ч адилхан. Магадгvй чамтай байсан шигээ тийм их жаргалтай байж ч мэднэ. Гэхдээ одоо чи бид 2 эргэж харж болохгvй ээ! Хvн чин урагшаа харж амьдрах ёстой! Чи намайг жаахан ч гэсэн бодох уу? Ирэнэ"
"Тэгнээ, би бодно, Гэнри."
Тэрний маань нvд харанхуй гуньигаар дvvрсэн байхыг би харж байлаа. Би толгойгоо өргөж гараа Гэнри-н мөрөн дээр нь тавиад намуухан бөгөөд ихэмсэгээр "Гэнри, чи жаргах ёстой шvv! бас хvчтэй, ихэмсэг амьдрах учиртай. Гуниг харууслыг давж гарч чадахгvй тэр л хvмvvс гуниг харуусалтай амьдардаг. Чи бол амьдрал руу инээмсэглэж амьдрах хув;тай хvн."
"ЗА тийм дээ. Чиний зөв... бvх юм сайхнаар төгссөн шvv дээ. Энэ бvхэн чи бид 2ын аль нэгнийх нь амьдралыг баллаж болох л байсан шvv дээ! Тэгээгvйд нь би баярлаж байна." Хэсэг дуугvй суусны дараа Гэнри
"Ирэнэ минь баяртай! Чи бид 2 дахиж энэ хорвоо дээр ч бараг уулзахгvй биз дээ." гэж хэлсэн юм. Би одоо ч санаж байна.
"Амьдрал гэдэг чин богинохон шvv дээ, Гэнри" гэж хэлэхдээ би чичирч байсан. Гэнри-д анзааруулахгvйн тулд би "Гэхдээ хэн мэдэх вэ? бид 2 60 настайдаа уулзаж ч мэднэ шvv дээ." гэж хурдхан шиг хэлэв. Гэнри инээмсэглээд, "Магадгvй ээ! Тэгээд 2уулаа энэ бvгдийг ярилцаад инээж байхгvй юу!" гэв.
"Тийм ээ! Гэнри! 2уулаа инээлдэнэ."

Тэр толгойгоо гудайлгаж гарыг маань vнсээд "Яв даа одоо, чи миний амьдралд тохиолдсон хамгийн сайхан зvйл байсан шvv!, Ирэнэ." гэж доор дуугаар шивнэсэн. тэр толгойгоо өргөж нvд рvv маань хараад "надад эцсийн удаа ганц ч гэсэн юм хэлэхгvй юм уу?" гэхэд нь би тvvнйихээ нvд рvv нь харж байгаад хамаг сэтгэлээсээ нэг л хариулт хэлсэн.
"Би чамайг хайрласан шvv, Гэнри!"
Гэнри гарыг маань дахин vнсээд "Би жаргалтай байх болноо. Гэхдээ хэзээ ч тэр эмэгтэйтэй учраагvй байсан ч болоосой гэж хvсэх vе ч надад ирнэ. Амьдрал чин хатуу шvv дээ" гэж сул дуугаар шивнэлээ.
"Тийм ээ Гэнри!" гэж би товчхон хариулсан...

Гэнри намайг өргөж vнсэж билээ. Тvvнйи уруул нь миний уруул дээр, харин 2 гар маань тvvнйи хvзvvг ороосон байсан. Хэзээ энэ хамгийн сvvлчин удаа байсан ч ямар ч гэсэн болсон юм. Одо хэн ч надаас тэр хормыг булааж авч чадахгvй.
Гэнри надтай хамт гадаа гарлаа. Би хөлсний тэрэг дуудаж дотор нь суугаад, цаонхоор нь харахад тэр довжоон дээр зогссоор л байсан юм. Зөөлөн салхи vсийг нь vлээж, харин тэр хөшсөн адил зогсож байсан... Ингэж би хамгийн сvvлчийн удаа тvvнйиг харсан юм.
Нvдээ аниж нулимсаа залгиад хичнээн ч явсан юм бvv мэд. Ямар ч гэсэн нvдээ нээхэд маань такци аль хэдийн буудал дээр ирж зогссон байлаа. Би мөнгөө төлж, цvнхээ аваад галт тэрэг рvv явав.






Joined: 2005 Aug 01 09:48 pm
Posts: 299
Location: A man who believes in nothing is nothing. What you believe in is who you are... Гералд Грэй намайг буудал дээр хvлээж байлаа. Тэр гоёмсог аялалын хувцас өмсчээ. Гартаа барьсан дуу алдам сайхан цэцгээ надад өгөхдөө, баяртай инээмсэглэлээ нvvрнээсээ арчиж чадахгvй байсан юм. Бид нэг их юм ч ярьсангvй галт тэргэнд суулаа. 10.15-н vед галт тэрэг хөдлөж эхлэв. Харанхуй цонхны цаагуур буудлын байшингууд, босоо шонгууд, харанхуй гудамжнууд ээлж дараагаар жирэлзэн өнгөрнө. Ингээд хот бидний ард хоцорлоо. Галт тэрэгний дугуй өнхөрсөөр...
Бид 2 кабиндаа 2уулахнаа байв. Ноён Грэй над руу нууцхан харж инээмсэглэхдээ намайг хариуд нь инээмсэглэх болов уу гэж бодсон нь илт. Би харин огт амьгvй мэт суусаар байв. Грэй "Ингээд арай гэж нэг юм 2уулахнаа vлддэг байна шvv"гэж шивнээд намайг тэврэхийг оролдсон боловч би тvvнйиг өөрөөсөө тvлхэн холдуулав.
"Байзнаарай, Ноён Грэй! Бид 2т хангалттай цаг байна шд" гэж намайг хvйтнээр хэлэхэд Грэй "Яасан бэ Хатагтай Стаффорд? Yгvй ээ! хатагтай Вилмэр. Та чин бvvр цонхийцон байх чин..." гэж vгээ зөөн асуулаа. "Яагаа ч vгvй ээ! Зvгээр л би жаахан ядраад" гэж би нөгөө л хvйтэн өнгөөр хэлэв.
БYтэн 2 цаг бид 2 чимээгvй, хөдөлгөөнгvй суулаа. Бидний эргэн тойронд байсан ганц чимээ гэвэл галт тэрэгний дугуй л байв. 2 цагийн дараа галт тэрэг маань анхныхаа зогсоол дээр зогссон бөгөөд би цvнхээ барин бослоо. "Хvvе, та чин хаачих нь вэ?" гэж Ноён Грэй дуу нь цахиртан асуухад би юу ч хэлсэнгvй буув. Галт тэрэгнээс буусныхаа дараа би Грэй-н сууж байсан кабин-н онгорхой цонхон дээр ирж "За Ноён Грэй. Намайг нэг саятан САн Франциско-д хvлээж байгаа. Би таныг зvгээр л нөхрөөсөө салахын тулд ашигласан юм. Баярлалаа. Харин энэ тухай та хvнд vг хэлээд хэрэггvй биз дээ. Эс тэгвээс бvгд таныг шоолон хөхрөх болно шуу дээ." гэж хэллээ. Тэр амаар ангайн гацчихсан... Сэтгэл нь ямар их дундуур байсныг би шууд хараад л мэдэж байв. Гэхдээ жинхэнэ эр хvний зан гаргаж надад тэр бvх сэтгэл тавгvйцэлээ vзvvлсэнгvй. Харин "Танд тэгж тус болж чадсан бол би баяртай байна." гэж эелдэгээр хэлж чадаж билээ, Грэй. Яг энэ нөчид галт тэрэг хөдлөж, Грэй малгайгаа аван над руу даллаад алга болов.

Ингээд би тэр нэг буудал дээр ганцаарааа хоцорсон. Хvн хvнд vйvлс удаахнаар хөвсөн нил хар тэнгэр намайг бvрхжээ. МИний санаж байгаагаар тэнд хуучин хашлага бас унжиж норсон модод, нойтон навчис л байсан шиг... Харин тасалбар тvгээх цэгийн цонхоор нь бvдэг гэрэл сvvмэлзэж байлаа. Надад их мөнгө байсангvй. Би гэрэл сvvмэлзэх цонхон дээр очиж байгаа бvх мөнгөйө сарвайгаад "Надад нэг тасалбар өгөөч!" гэж хэлэв. Тэндэхийн жайлчин нь нэг хялайж хархцихаад "Аль буудал руу вэ?" гэж товчхон асуухад нь би "Аль нь ч хамаагvй ээ!" гэлээ.
"ЗА та хэлээдэхээч..."
"Энэ шугамны хамгийн сvvлчийн буудал хvртэл..."
Ажилчин залуу нэг тасалбарыг миний мөнгөний хагастай буцааж тvлхээд сонин харцаар намайг ширцээр хоцров.
Галт тэрэг буудал дээр ирж зогсоход нь би "ямар ч хамаагvй нэг буудал дээр буучихна даа" гэж бодсоор дотогш оров. Би нэг цонхны хажууд суугаад дахиж хөдлөөгvй. Эхлээд цонх харанхуй байснаа гэрэлтэй болж дараа нь дахин харанхуй болсныг би санаж байна. Ямар ч байсан би 24 цагаас илvv л явсан болж таараад байгаан. Ёстой мэдэхгvй. Дахиад харанхуй нөмрөхөд би ямар нэг буудал дээр бууснаа санаж байна. Галт тэрэг зогссон... Би буусан... маш харанхуй ямар ч гэрэл vзэгдэхгvй байгааг мэдрээд буцаж галт тэргэнд суух гэсэн боловч галт тэрэг нэг хөдлөөд явчихаж билээ. Ингээд л нойрмог ажилчин, бvдэг гэрэлтэй мухлаг, өөрийгөө борооноос хамгаалахын тулд сандал доор хэвтэх нохойноос өөр юмгуй нойтон тавцан дээр vлдсэн дээ. Буудлаас цааш лавшруулан харвал нарийхан гудам бас хэдэн модон байшин харагдаж байлаа. Цагаа харвал өглөөний 3 цаг болж байв. Би сандал дээр суугаад өглөөг хvлээхээр шийдэв... БУх юм өнгөрчээ... Би хийх ёстой юмаа хийлээ... Амьдрал ингээд л дуусчихсан...







Joined: Би одоо тэр хотхонд амьдардаг юм. Жижигхэн дэлгvvрт өглөө 9-с орой 7 хvртэл ажиллана. Би хамгийн ядуу нэгэн байшинд 2 өрөөг эзэгнэдэг, гэхдээ тусдаа шаттай болохоор намайг хэзээ яж гарч орж байгааг хэн ч анзаардаггуй юм. надад танил нөхөд энэ тэр гэж юм юу ч байхгvй. Би ажилдаа яг таг ханддаг ч хэзээ ч ярьж байгаагvй. Тийм ч учраас миний хамт ажилладаг хvмvvс нэрийг маань ч мэдэхгvй. Харин байрныхаа эзэнтэй сард нэг удаа төлбөрөө хийх гэж тааралддаг юм. Би ерөөсөө юм боддоггvй. Ажиллаад л гэртээ ирээд л идчээд унтдаг. тэгээд л болоо. Би уйлдаггvй. ЗАримдаа ойдог шилэн өөрийгөө харахад цонхийж цайсан нvvр, нvvрэндээ арай томдсон, энэ дэлхийн хамгийн тайван, чимээгvй 2 нvдийг л хардаг. Би гэртээ ч vргэлж ганцаараа байдаг. Харин Гэнри-гийн баяртай инээмсэглэсэн зураг ширээн дээр минь vргэлж байсаар ирсэн. Зурагны хvрээн дээр "Ирэнэ-дээ. Гэнри. Yvрд мөнх." гэж бичсэн байдаг юм. ядарсан vедээ би ширээний өмнө сөхөрч суугаад тvvнйигээ удаан гэгч нь хардаг...


ХYмvvс цга хугацаа бvгдийг авч оддог гэж хэлэлцдэг. Тэр хууль надад гэхдээ vнэн байгаагvй. Он жилvvд өчнөөн төчнөөнөөрөө урссан ч би Гэнри Стаффорд-д хайртай хэвээр л байсан юм. ОДоо ч хайртай. Тэр маань одоо аз жаргалтай байгаа. Би тvvнд аз жаргалыг нь авч өгсөн юм. Тэгээд л болоо. Намайг авааль нөхрөө худалдаж авсан гэж ярилцдаг хvмvvс магадгvй зөв байх. Би тvvнйихээ амьдралыг нь, аз жаргалыг нь өөртөө байгаа бvх юмаараа төлж байж худалдаж авч өгсөн. Би Гэнри-д хайртай. Хэрвээ бурхан надад дахиад амьдрах боломж олгосон бол би яг л өөрийнхөө хийснийг ямар ч эргэлзээгvйгээр хийх байсан.

Бvсгvйчvvд, охид оо! Намайг сонсох хvн бvрт би хэлье! Хэзээ ч хvнийг ухаан санаанаасаа илvv бvv хайрлаж бай! Хайраас өөр ямар нэг зорилго, хvсэлтэй бай. Хайрандаа заавал хязгаар тавь!... Хэрвээ чи чадвал шvv дээ... БИ бол чадаагvй.

ХYн vхэн vхтлээ амьдрах учиртай. Тэгээд ч би амьдарсаар байна. Гэхдээ энэ амьдрал маань нэг их удахгvй болсныг би мэдэрч байна. Төгсгөл ирж явааг би харж байгаа. би өвчтэй зовлонтой биш ч миний ху;ч чадал, амь маань дотроосоо унтарч байгааг би мэдэрч байна. Өнгөрсөнд болж өнгөрсөнд би огтоос ч харасдаггvй. Дараа нь юу болохоос айдаг ч vгvй. Амьдралаас хvсэх ганцхан л юм надад vлдсэн: би Гэнри-г дахиад нэг л удаа харчихмаар байна. Миний бvхэл амьдрал маань болсон тэр хvнийг би ганцхан удаа эцэсийн ганц удаа хармаар байна. Ганцхан удаа... Би нэгэнт хотдоо буцаж чадахгvй учраас залбираад л хvлээгээд байдаг. Би уньхээр утга учиргvй ихээр залбирч хvсдэг. Одоо надад нэг их ч цаг vлдээгvй байна.
Гудамжаар алхан явахдаа би зөрөн өнгөрөх хvн бvрийг ажилглан хардаг. Орой нь гэртээ ирчихээд Гэнри-гийн зургийг харж "Өнөөдөр биш байнаа, Гэнри минь. Магадгvй маргааш..." гэж шивнэнэ.
Би дахиад тvvнтэй уулзах, тvvнйиг харах болов уу? Би өөртөө тэгнэ гэж хэлдэг ч дотроо тэгэхгvй гэдгээ мэдэж байдаг...

Ингээд би өөрийн тvvхээ бичэж дууслаа. Хамаг сэтгэлээ чангалан байж бичэж дуусгалаа. Хэрвээ Гэнри vvнйиг маань унших юм бол тэр ямар ч гэсэн сэтгэл дундуур байхгvй биз. Харин тэр маань бvгдийг нь ойлгоно.
Тэгээд энэ бvгдийг унщихаад тэр магадгvй... vгvй ээ... тэр надтай уулзах гэж ирэхгvй. ТИйм юм хийх ёсгvй гэдгээ тэр ойлгож байгаа. Харин тэр гудамжинд надтай зөрөөд л өнгөрөх болно. Намайг огт анзаараагvй юм шиг. Харин би дахиад ганцхан удаа... эцсийн удаа тvvнйигээ харна...


Төгсөв.

1926 Чикаго.

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.06.12 2:40 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Бурхны хулгайч
Санж байн байн өврөө тэмтэрч үзэж байлаа. Одоогоос хорин жилийн өмнө энэ бурхныг өвөртөлчихөөд хотод ирж байхад энгэрийг нь хайрч байх шиг санагдаж байсан. Харин өнөөдөр өвөртөлчихөөд Цагаан бургасны даваа давж байхад энгэрт нь гал ноцож байх шиг санагдаад болдоггүй. Тэссэнгүй дахиад л гаргаж ирж үзлээ. Атгын чинээ алтан бурхан. Эртний хийцтэй ч гэсэн илүү дутуу чамин юмгүй, цул алтаар цутгасан эд. Түүнийг энгэрээсээ алтан бурхнаа гаргаж байн, байн үзээд байхаар жолооч нь гайхасхийж, “Танд ийм бурхан дор хаяж хэдэн арвыг хийлгэчих хөрөнгө байгаа шүү дээ” хэлээд жуумалзав. Санж жолооч руугаа цочсон юм шиг харснаа нэг их санаа алдаж, “Ах минь энэ бурхныг олж авах гэж арван таван жил хайж, эцэст нь баян хужаагийн аманд унах шахаж, 10 гаруй хоног ээрч байж л авлаа шүү дээ” гэснээ нэг их санаа алдав. Үнэндээ Санж өнгөрсөн хорин жил сэтгэлдээ тээсэн бүхий л айдас түгшүүрээ ил гаргаж, дэлгэж ярихыг хүсч байсан ч чадсангүй.
Санж овоон дээр буулаа. Цагаан бургасны даваа нов ногоон өнгөөр дуниартаж, Эрчмийн хөндлөн хөх нуруу дүнхийж, хэдхэн алхмын цаана улаалзганы төгөл ягаарч харагдана. Ай даа. Хүний төрсөн нутаг сайхан гэж бодсон ч нутагтаа ирэх нүүргүй хорин жил оргож боссон хүн шиг шигдэж амьдрахдаа тэр ямар их ичгүүр, айдас туулснаа сая л ухаарав. Даваанаас уруудаж явахдаа “Энүүхэн дор Бүгсийн гол бий. Тэнд манай нутгийн хашир өвгөчүүлийн нэг Дамчаа гуайнх байгаа. Тэднийд орж аяга цай уучихаад, Тал булаг руу гараад шидчихнэ дээ” хэмээн нутагтаа ирсэн хүний бардам өнгөөр хэлбэл жолооч өвгөн гайхасхийж, “Хүү минь ээж рүүгээ шууд очихгүй юм уу” хэмээн асуулаа. Үнэндээ Санж ээж рүүгээ яарч байсан ч эхлээд хорин жилийн өмнө хийсэн нүглээ цайруулсан нь дээр гэж бодож байсан учраас юу ч хэлж чадсангүй.
Хорин жилийн өмнө Санж Цагаан бургасны даваа уруудаад явж байснаа санав. Залуу ч байж дээ. “Зах зээл эхэлсэн. Хот хүрээ газар хачин сайхан байна. Гадаад, дотоод явж арилжаа наймаа хийж, залуучууд шил толь шиг байранд хаан шиг л тансаг амьдарч байна” гэдэг яриа сонссоноос хойш түүний сэтгэл намрын салхинд дэрвэх майхан шиг хөвсөлзөж, хот орох хүсэл нь байж суулгахгүй тарчилгаж байсан үе. Нэг удаа аавдаа "хот явдаг юм уу" гэж хэлээд амаа алгадуулж билээ. “Өмч хувьчлалын хэдэн малтай. Дүү нар чинь хэтэрхий бага байна. Дээврээ дааж, дээлээ өргөж эхэлж байгаа нь ганц чи. Чи л орон гэрээ мэдэх ёстой болсон хүн” гэж хэлээд хавьтуулсангүй. Гэвч эцгийнх нь эрс шийдэмгий үг түүний хүслийг хазаарласангүй. Нэг өглөө эртхэн босч, адуугаа ойртуулчихаад, аавынхаа гудсан завсар хавчуулсан тэтгэврийн дэвтрээс хэдэн төгрөг хам хум өвөртлөөд л гэрээсээ гарчихав. Санж үдийн саамын үеэр Бүгсийн гол руу орж ирлээ. Ам цангаж явсан залуу Дамчаа гуайн гадаа иртэл бүгд саамандаа гарчихсан. Дамчаа өвгөн гэрийнхээ сүүдэрт баахан утас дээс, төмөр хайч дэлгэчихсэн сууж байх нь тэр. "Санж, хаа хүрэх үү хүү минь. Овоо халж байна шүү. Гэрт орж хярам уу. Хэд хоногоос хонио ноослох санаатай. Энэ хэдэн хайч бүр миний шүд шиг л болчихож” хэмээн найр тавин угтав. Санж гэрт нь орлоо. Зуухан дээр байсан данхтай хярамнаас уух санаатай аяга хайтал ил зүйл харагдсангүй. “Дамчаа гуай Аяга хаана байдгийн” хэмээн хашгирвал гэрийн сүүдэрт хайч ирлэж суусан өвгөн “Хүүхээ авдарны хажууд л байгаа байхаа” гэх нь тэр. Үнэхээр ч гэрийн эзэгтэй аягаа цэмбийтэл угаагаад авдарны хажуу дахь жижиг ширээн дээр өрөөд тавьчихсан байлаа. Аяга авахаар тонгойтол нүдэнд нь тэдний хойморын авдар дээр гүнгэрваанд залаастай байсан алтан бурхан гялалзаж, “Хот газар хуучны бурхан үнэтэй байдаг” гэж хэнээс ч билээ сонссон үг санаанд нь зурсхийхэд шууд л аваад өвөртөлчихөв. Саяхан л ам нь хатаж байсан залуу хярам ч ууж чадсангүй. Дамчаа өвгөнд “Би хот орох санаатай явна. Жаахан яараад. Сайн сууж байгаарай” хэмээн хэлчихээд хөөгдсөн юм шиг л давхичихсан. Цагаан бургасны даваагаар уруудаж байхад өвөртөө хийчихсэн алгын чинээ бурхан яг л хүйтэн мөс шиг хайрч, “Би чинь юу хийчихэв ээ, айлын бурхан тахил сандааччихлаа. Эргээд очдог юм билүү” хэмээн бодсон ч буцаж чадсангүй. “Одоо ч Дамчаа гуай бурханаа алга болсныг мэдээд хэсгийн төлөөлөгч дуудаж бөөн юм болж байгаа даа” гэсэн бодол түүнийг арагш биш урагш нь татаж байлаа.
Санж хот руу орж ирсэн дариудаа бурхнаа зарах гэж нэг их зовсонгүй. Цайз зах дээр ноолуур авч байсан өвгөн хужаад ганц харуулаад л тухайн үед ихэд тооцогдох мөнгөөр зарчихаж билээ. Хэдий айж ичиж, санаа зовж байсан ч нөгөө мөнгөө халаасалж аваад наймаанд гарав. Хойшоо урагшаа явж, газар үзэж, мөнгө чамлахааргүй цуглуулсан ч тэр нутаг руугаа явж чадсангүй. Нутгийн хүн таарвал аав ээж хоёртоо хэдэн төгрөг, жаал жуул юм өгч явуулчихаад “Намайг сайн явж байна” гэж хэлээрэй гэхээс өөр үг ч дайж чаддаггүй байлаа. Наймааны алтан үе дуусч, гахай үүрээд ганзганд явж байсан том наймаачид нэг нэг компани байгуулж аваад суухад ч тэр хоцорсонгүй. Барилгын компани байгуулж, хөл дээрээ бат зогсож чадаж. Хүсэж байсан мөнгө, тохилог орон байр, тансаг унаа тэрэг бүгдийг нь тэр олж авч чадаж. Гэвч түүнийг ганц л зүйл зовоож байлаа. Нөгөөх алтан бурхан. Шөнө хар дарж зүүдэлсэн ч хулгай хийгээд зарчихсан бурхан санаанд нь орно. Юмаа хулгайд алдсан ч нөгөөх бурхан л нүдэнд нь харагдана. Гэм нүглээ цайруулах гэж том лам нарт өргөл барьц өргөж, Гандан хийдээр эргэлддэг ч нэгүүхэн муу юм болов л “Бурханы хулгайч яаж өөдлөхөв” гэсэн бодол түүнийг шаналгадаг байлаа. Одоогоос таван жилийн өмнө дүүгээс нь “Аавын бие муу байна” гэсэн хэл ирэхэд Санж очих гэж хичээгээд үнэндээ чадсангүй. “Бурханы хулгайч ирж гэнэ” хэмээн нутаг усаар нэг яриа болох байхдаа” гэдэг айдас түүнийг хүлчихээд хөдөлж чадсангүй. Ганцаараа шөнөжин архи ууж, хүнээс нуугдаж уйлсан Санж өглөө нь дүү рүүгээ “Таван сая төгрөг шилжүүлсэн шүү” гэдэг хэл дуулгачихаад Бээжингийн онгоцонд сууж байлаа. Арав гаруй жилийн өмнө бурхан худалдаж авсан өвгөн хужааг хайж олохоор тэр шөнө эргэлт буцалтгүй шийдсэн байлаа. Хаа очиж илүү дутуу зангүй, өвгөн хужаа аль эрт нас барсан гэнэ. Тэр алтан бурхан хүүд нь байгааг дуулж, сүүлийн хэдэн жил эрж хайж байж олсон ч сэргэлэн, зальтай хятад эр эхлээд “Байхгүй” хэмээн гүрийж, сүүлдээ “Өгөхгүй” гэж зовоож Санжийг хавьтуулсангүй. Одоогоос долоо хоногийн өмнө тэр хятад эрийг тансаг хоолны газар урьж, бурхан хулгайлснаа ярьж, ээжийнх нь бие муу байхад очиж чадахгүй байгаагаа хэлэхэд ч нэг их тоосонгүй. Харин архинд халамцаж, багтарсан Санжийг “Хулгайн бурхан муу юм дагуулдаг юм. Наад бурхнаас чинь болоод би шаналж байна” хэмээн нулимс унагахад жаахан эргэлзсэн шинжтэй харж, тэнгэрт хандсан өндөр үнээр худалдаж авахыг зөвшөөрсөн юм. Хэдийгээр их мөнгө нэхсэн ч Санжид харамсаад байх зүйл байсангүй. Хэлсэн үнийг нь төлж, хорин жилийн өмнө хулгайлсан бурхнаа өвөртлөөд одоо нутагруугаа ирж байгаа нь энэ. Тиймээс тэр ээждээ очихоос өмнө “Бурханы хулгайч” гэдэг муу нэр, сэтгэлд шингэж үлдсэн айдас ичгүүрээ гээхийг хүсэж байлаа.
Дамчаа гуайнхыг эрж хайх гэж нэг их зовсонгүй. Харин гэрт орохоос өмнө Санжийн өвдөг чичирч байлаа. Гэвч түүнд өөрөө аваачиж өгөхөөс өөр гарц байсангүй. Дамчаа өвгөн нас дээр болж нүдний хараа нь муудсан нь илт. Үнэндээ Санжийг танихгүй байлаа. Санж хотоос хэрэг болгож авсан хадгаа барин золгож, бэлэг сэлт өгөхөд гайхаж байгаа нь илт. “Чи чинь хэний хүүхэд билээ” гэхэд Санжийн хоолой чичирч, талийгаач аавынхаа нэрийг хэлж чадсангүй, “Нутгийн хүүхэд байнаа” гээд л таг болчихов. Нилээд суусны эцэст өврөөсөө нөгөө гайтай бурханыг том хадган дээр тавиад Дамчаа өвгөний гар дээр тавилаа. Санж “Би Санж байнаа. Яагаав Дэлэг-Очирын том хүү. Танайхаас авчихсан энэ бурханыг буцааж өгөх гэж ирсэн юм” хэмээн ээрч мууран байж хэлэв. Дамчаа өвгөний нүд сэргээд л ирлээ. Гэхдээ түүнд өнөөх алтан бурхан сонин биш байгаа нь илт. Харин Санжийг харан баярлаж, “Үгүй манай Дэлэг-Очирын хүү. Ийм сайхан залуу болох гэж. Том компаний эзэн болсон гэсэн. Муу өвгөн ах чинь дуулсаан хэмээн хөл алдан хөөрцөглөж эхлэв. Санжид хэлэх үг олдсонгүй. Өвгөний амыг дагуулан жаахан ярьж сууснаа “Дамчаа гуай минь би их муухай юм хийсэн. Танай бурханыг” гэтэл өвгөн 20 жилийн өмнө хулгайд алдсан бурханаа хайнгадуухан харж, “Өвгөн ах чинь үнийг нь төлж дийлэхгүй шүү дээ. Ааваасаа өвлөсөн эдийг харах сайхан л байна. Гэхдээ миний хүү буцаагаад аваад яв” гэх нь тэр. Санж үнэндээ гайхаж хоцров. “Үгүй та чинь гэтэл” Дамчаа өвгөн “Чамайг явсны дараа манай том хүү аавтай чинь очиж уулзсан байх. Өдрөө хүлээж байгаа аавыг нь, өвчинд баригдсан ээжийг нь бодоод хэл ам битгий хийгээрэй. Амьтан хүнд яриад яахав” гэж би хэлсэн юм. Талийгч аав чинь энэ бурханы үнийг хүүхдүүдэд цувуулж увуулаад төлчихсөн шүү дээ” гэх тэр. Дамчаа өвгөний энэ үг Санжийг тархин дундуур нь татаад л авах шиг болох нь тэр. Үнэндээ хэлэх үг олдсонгүй. Муу аавыгаа, ээжийгээ өрөвдөн хоолой нь зангираад ирэв. “Энэ бурхан танайд л байх ёстой эд. Би үнэ хөлс авахгүй. Дамчаа гуай минь ээж рүүгээ яарч байна. Буцахаасаа өмнө танайхаар ирнээ” гэж эрсхэн хэлээд бослоо. Үнэндээ түүний нүдийг нулимс бүрхчихээд яаж машиндаа сууснаа ч мэдсэнгүй.
Дөч гарчихсан хижээл эр яг л хүүхэд шиг гэнэтэл уйлж байлаа. Санж хорин жилийн өмнө Дамчаа гуайн гэрээс бурхан биш, харин бурхан шиг эцгийнхээ гэрээс үрээ гэсэн нандин хайрыг, хатуухан шийтгэлтэй нь хамт хулгайлж аваад гарчихсан байж.
Бурханы хулгайч, бурхан шиг өвгөний гэрээс бурхадынхаа голомтыг нулимстай зорьлоо

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.07.12 2:35 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Тэр өдөр Алиса охины хувь заяаг шиидэхээр тийм нэгэн явдал болжээ. Хичээлээ тараад өдөр бүр хажуугаар нь өнгөрдөг цэцэрлэгт анх удаа оръё гэж боджээ. Гунигтай сэтгэл нь тавгүй байлаа… сүүлийн үед хичээлдээ нэлээд муудсан байв. Үргэлж базахгүй дүн авч байлаа. Орчиндоо юу болж байгааг нзаарах ч сөхөөгүй бодлогшрон явсаар урт сандалын өнцөгт суув. Суусныхаа дараа нөгөө буланд ньөөрийнх нь үеийн нэг охин сууж байгааг анзарчээ. Тэр охин суургуулийн дүрэмт хувцастай бас гартаа ном барьсан байлаа. Алиса, “энэ охин бас муу дүн авсан болохоор гэртээ оролгүй ном уншихаар энд сууж байгаа юм байх даа” гэж бодов. Охиноос юу ч асуусангүй, эргэн бодлогширч эхлэв. өөрийгөө бас ангийнхаа жесикаг бодон харьцуулж эхлэв. өнгөрсөн жил аав ээжийнхэн авч өгсөн бичгийн ширээ нь үнэхээр хэрэглэхэд урамтай байгааг Жесика их л сайрхаж яридаг байлаа. Бас хувиараа багш хөлсөлж хичээлээ заалгадаг байв. Надад ийм сайхан боломж байсан бол би ч гэсэн онц сурах л байсан гэж Алиса бодов. Гэтэл тэннийх хоёрхон өрөө байранд амьдардаг учир Алиса дүү нартайгаа нэг өрөөнд байдаг. Аав ээж нь бага ангиасаа сургуулиас гарсан тул хичээлд нь тус болж чаддаггүй гээд Жесикатай харьцуулахад олон хүндрэл байлаа. Алиса энэ бодлоосоо салахын тулд хажуудах охинтойгоо яриа өдөж эхлэв. “чи юу уншиж байгаа юмвэ?” Охин уншиж байгаа номныхоо талаар болон хэддүгээр ангид сурдагаа, бас ирээдүйд ямар мэргэжилтэй болохыг хүсч байгаагаа хүртэл Алисад яриж өгчээ. Ингэж яриж байхдаа охины царай гэрэлтэж байв. Тэр охин сургуулийнхаа хамгийн онц сурлагатай оюутан гэдэг нь тодорхой байлаа. Тэр охин өнгөрсөн жил сургууль завсардаснаа, тиймээс энэ жил шалгалтаа сайн өгч анги дэвших хэрэгтэй байгаагаа хэлэв. Алиса гайхан, яагаад сургууль завсардасныг нь асуух гэтэл тэндээс нэг эмэгтэй дугуйтай сандал түрэн гарч иржээ. “Алив миний охин, ээж нь дугуйг нь засуулчихлаа. Одоо хичээлдээ явж болно.” Гээд охиныг өргөн дугуйтай сандал дээр нь эвтэйхэн суулгав. Алиса охин юу хэлэх ээ мэдэхгүй дэмий л “баяртай” гэж арай гэж хэлжээ. Охин ч инэмсэглэн”Баяртай” гэж гараа даллав. Алиса хэсэгтээ хөдлөх ч үгүй баахан суув. Өдрийн туршид авсан муу дүнгийнхээ бурууг амьдралын нөхцөл, энэ тэр гэсэн шалтгаануудад тохож бодсон байлаа. Гэтэл түүний дэргэд огт явж чаддаггүй ч тэр охин огтхон ч гутарсан янзгүй ирээдүйгээ төлөвлөж суудаг… Алиса өөрөөсөө маш их ичин гэнэт босон гэрийн зүг хурдан хурдан алхав. Гэртээ ороод саяын болсон явдлыг ээждээ яриад өрөөндөө орж хичээлээ хийж эхлэв. Одоо Алиса амжилтын түлхүүр бол хүн өөрөө гэдгийг ухаарсан байлаа.

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.07.12 2:36 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Бяцхан хүүгийн мөрөөдөл
Манай гудамжид нэгэн сонин зардаг хүү байлаа. Тэрхүү жаахан биетэй хүү хэнд ч сайхан сэтгэлтэй, үнэнч тусархуу гэж бодогдохоор....би ч бас өдөр бүр хүүг ажилдаа явахдаа ингэж бодож өнгөрдөг байлаа. Нэг бус удаа тэр хөгшчүүлийг зам хөндлөн гаргаж бас өөрийнхөө идэж байсан хоолноос гудамжны муур нохойд өгч байхыг нь харсан юм. Нэг орой ажлаа тараад гэр рүүгээ явж байлаа. Гадаа маш муухай хүн бүхэн л гэрийн зүг яар ч байхад нөгөө хүү сониноо зараад зогсож байхыг хараад би их гайхсан юм.Тэгээд түүнрүү очин гэртээ урилаа. Би тэр үед ээжтэйгээ амьдардаг байлаа. Ээж түүнд хоол бэлдэн ширээ заслаа. Бид маш сайхан яарилцаж суулаа. Би түүнээс ингэж асуусан юм.

- Чи ирээдүйд ямар мэргэжилиэй болохыг хүсэж байна?

Сайн хүн болж хүүхдэд тусалдаг ямар нэгэн гарар ажилладаг болохыг хүсж байна.

-Яагаад? (Тэгээд тэр хариулт намайг гайхшаруулсан юм)

- Учир нь над шиг гудамжид ажилладаг маш олон хүүхэд байгаа. Тэд заримдаа над шиг даарна заримдаа над шиг өолсөнө.

-Чи сонин зардаг, тэд нарт яаж туслах юм бэ? Энэ боломжгүй юм биш үү?

-"Хүмүүс ямар нэгэн зүйлийг чинь сэтгэлээсээ хүснэ хэр их мөрөөдөнө мөн түүнийхээ хэрээр хэр их хөдөлмөрлөнө заавал түүний үр дүн амжилтыг нь харах болно" гэж аав маань үргэлж хэлдэг гэлээ.

Гадаа харанхуй болж хүүг гэрт нь хүргэж өгөөд буцаж явах замдаа хүүгийн ийм ухаантай, зөв бодлыг нь бодож түүүгээр бахархаж байлаа. Цаг хугацаа харвасан сум шиг өнгөрч үе үе тэр хүүтэй тааран яарьж хөөрдөг байсан ба түүнтэй уулзах бүрдээ түүний биелээсээ гэж боддог байлаа. Түр хугацааны дараа ажлын шаардлагаар ээжтэйгээ өөр хотруу нүүлээ. Тэндээ гэр бүлтэй болж суурьшсан юм.Яг тэр өглөөний сонин дахь сонирхолтой гарчигыг унших хүртлээ өнгөрсөн үеэ мартсан байлаа , би. Тэр гарчигийн доор нэг танил царай...

Сонинг анхааралтай уншиж эхэллээ.

"Бага байхдаа гудамжид сонин зардаг байлаа. ЭЭж маань намайг төрүүлэхдээ төрхийн хүндэрлээр нас барж аав маань өвчтэй байсан учраас надад ажил хийхээс өөр сонголт байхгүй байлаа. Олсон мөнгөнийхөө нэг хэсгийг хоолонд, нэг хэсгийг сурхаар хадгалдаг байлаа. Тэгээд хэдэн жилийн дараа их сургуульд орж , эхний үед сайн дүн авч чаддагүй байлаа. Гэвч би мөрөөдлөө биелүүлэхийг хүссэн юм. Өдөр нь хичээлдээ явж хажуугаар нь ажил хийнэ шөнө нь хичээлээ давтдаг байлаа. Их сургуульд сурсан сүүлийн хоёр жилд нь сургуулийн шилдэг оюутны нэг боллоо. Дараа нь их сургуль төгсөх жил нэгэн том компаниас ажлын санал ирж миний амьдралд эргэлт гарсан юм. Хэдэн жилийн дараа 2 найзтай гаа хамтран компани байгууллаа. Одоо манай байгүүлгын хажууд эцэг эхгүй хүүхдүүдэд зориулсан асрах газар байгаа. Эцэст нь миний мөрөөдөл биелсэн. Хүн нэг зүйлийг ямар их хүснэ бас түүнийхээ төлөө ажиллаж хичээж чадвал боломжгүй юм гэж үгүй үгүй" гэж хэлсэн байлаа. Энэ сонинг уншиж дуусаад манай хороололд сонин зардаг хүүхэд байсныг танисан юм. Яг тэр мөчид миний дотор баярын сэтгэгдлээр бялхаж байлаа. Хүн эхлээд чин сэтгэлээсээ хүсч тэгээд мөрөөдлийнхаа төлөө цуцалтгүй тэмцэх хэрэгтэй гэдгийг тун сайн ойлголоо.

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.07.12 2:38 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Би бол таны хүүхэд. Та намайг хараахан мэдээгүй байгаа. Яагаад гэвэл би хэдхэн долоо хоног таны гэдсэнд бүрэлдэж байгаа. Удахгүй та намайг олсноо мэднэ гэдгийг баттай хэлэх байна. Танд өөрийнхөө талаар ярьж өгье л дөө. Намайг Жон гэдэг. Би үнэхээр гоё бор нүдтэй бас хар үстэй. Уг нь би танаас төрнө л дөө. Гэхдээ яг хэзээ төрөхөө сайн мэдэхгүй байна. Би танаас ганцаараа төрнө. Тэгэхээр та намайг миний ганц хүү гэж дуудах байх. Таны гэдсэнд би аавгүй өсөж байна. Гэхдээ би аавыгаа танаар дамжуулаад мэдэрнэ гэдэгтээ итгэлтэй байна. Нээрээ надад эмч хэрэгтэй байна шүү ээжээ. Яагаад гэвэл хурдан өсөхийг хүсэж байна.

Ээжээ өнөөдөр та намайг олсноо мэдлээ. Таны хөл газар хүрэхгүй их баярлаж байсан. Та ч олон хүнд хэлэх гээд тэсэж ядаж байна. Намайг олсноо мэдсэн тэр өдөржин та инээмсэглэж,аз жаргалтай байсан. Ээжээ та инээхээрээ ёстой хөөрхөн болдог. Би төрөнгүүтээ таны инээмсэглэлийг харах болно. Таны инээмсэглэл миний амьдралдаа харсан хамгийн сайхан зүйл байх болно. Би ч энэ зэргийг мэдээд байгаа юм шүү.

Өнөөдөр та намайг олсноо аавд хэлсэн. Намайг олсноо аавд хэлэх гэж таны хичнээн баярлаж байсныг би мэднэ шүү. Гэхдээ ээжээ аав нэг их баярласангүй, бүүр ууртай байх шиг байсан. Та хоёрын маргааныг би ерөөсөө ойлгоогүй. Аав гэнэт л мөнгө төгрөг, хог, новш гээд байсан. Гэсэн ч та намайг өөрийнхөө үйлдэл, сэтгэл санаагаар тайвшруулсан. Гэхдээ аав аягүй муухай, таныг алгадаж байгаа юм даа. Намайг унахын даваан дээр та ашгүй гараараа хамгаалсан. Би зүгээр л дээ. Гэхдээ таны өмнөөс жоохон бухимдсан. Таныг нулимсаа барьж дийлэхгүй уйлахад чинь ээжээ би тавгүйтсэн. Таныг уйлсан чинь намайг бас давхар уйлуулчихсан. Аав таныг алгадчихаад уучлалт гуйж тэврэхээр нь та уучилчихсан. Ер нь та уучилсан болохоос би уурлаагүй. Аавын буруу. Аав танд хайртай гэж хэлчхээд яагаад таныг гомдоож байгаа юм бэ? Ээжээ аавын энэ үйлдэл надад таалагдсангүй ээ.

Ээжээ та намайг харж чадахаар боллоо. Таны гэдэс жоохон цондойгоод, та ч надаар их бахархаж байгаа. Та миний эмээтэй дэлгүүр хэсэж, шинэ хувцас, ойр зуурын хэрэглээний зүйлс авсан. Тэр үед та сэтгэл хангалуун харагдсан. Бас та надад дуулж өгсөн. Таны дуу энэ дэлхийн хамгийн сайхан дуу. Таныг дуу хоолойг гүйцэх хүн энэ хорвоо дээр байхгүй байхаа. Яагаад ч юм таныг дуулж өгөхөөр би аз жаргалтай болдог. Бас нэг л амар амгалан болчихдог юмаа. Ээжээ намайг төрөх хүртэл хүлээж байгаарай. Би таныг дуурайсан сайхан хүн болж төрнө. Бас таныгаа бүх насаараа чин сэтгэлээсээ хайрлах болно.

Ээжээ та одоо миний гар хөлийг хөдөлгөж чадахаар боллоо. Таны гарыг өөр дээрээ тавиулах гээд би таныг гижигдэж байгаа. Та ч гэсэн намайг гижигдээд л сайхан байнаа. Ээжээ тандаа хайртай шүү.

Ээжээ өнөөдөр аавыг ирж тантай уулзахад би нилээн айсан. Мангар мангар юм яриад, ерөөсөө таалагдаагүй. Аав яагаад таныг хүсэхгүй байна гэсэн юм бол? Би яагаад тэгж хэлснийг нь мэдэхгүй ч тэгж хэлэх ёсгүй л байсан юм. Таныг дахиад алгадахад миний уур хичнээн их хүрсэн гээч ээжээ. Ээжээ би том болоод таныг хэнд ч дээрэлхүүлж байхгүй. Хүү нь таныг насан туршдаа хамгаалах болно. Аав ёстой муу хүн. Та аавыг сайн хүн гэж бодож магадгүй л дээ. Гэхдээ л аав муу хүн. Аав таныг цохьчихоод биднийг хүсэхгүй байна, намайг байхгүй болго гээд байсан. Ээжээ аав яагаад та бид хоёрт дургүй юм бол?

Ээжээ та өнөөдөр надтай ярилцсангүй. Та минь зүгээр биз дээ?

Аавтай уулзсанаас хойш гурав хоног өнгөрлөө. Та надад дээр гараа тавих нь битгий хэл огт ярилцсангүй. Ээжээ, та надад хайртай хэвээрээ биз дээ? Би харин таныгаа хайрласан хэвээрээ л байгаа. Та жоохон уйтгарласан бололтой. Унтаж байх тэр үед л би таныгаа мэдэрдэг боллоо. Нээрээ унтах гэснээс ээжээ та дандаа хоёр хажуу тийшээ харж унтдагаа мэдэх үү. Надад энэ чинь их амар байдаг юм. Та унтаж байхдаа намайг тэвэрдэг. Таныг тэврэхээр дулаахан бас яагаад ч юм нэг л гоё амгалан байдаг. Ээжээ та сэрүүн байхдаа намайг жоохон ч гэсэн тэвэрч болдоггүй юм уу?

Ээжээ би 21 долоо хоногтой боллоо. Та надаар бахархаж байгаа биз дээ. Өнөөдөр хоёулаа өмнө нь очиж байгаагүй хаа нэг тийшээ явж байгаа юм шиг байна. Таны сэтгэл хөдөлж байгаа болохоор би ч гэсэн сандарч бас сэтгэл хөдөлж байна. Эмнэлэг бололтой. Эмчид үзүүлж миний хичнээн том болсныг мэдэх гэж байх шиг байна тийм ээ ээжээ? Хүү нь зөндөө том болсон. Хурдан эмчид үзүүлэх юмсан.

..Ээжээ би айгаад байна. Таны зүрхний цохилт түргэсээд байх юм. Даанч таны юу бодож байгааг би ерөөсөө мэдэхгүй байна. Эмчтэй ярьж байгаагаас чинь үзвэл удахгүй ямар нэг юм болох гэж байгаа бололтой. Ээжээ би айгаад байна. Ингэж айж үзсэнгүй. Ээжээ надад хайртай гэж хэлээч. Тэгвэл би арай л тайвшрах юм шиг байна. Ээжээ тандаа хайртай шүү.

Ээжээ энэ хүмүүс яагаад байгаан бэ? Өвдөөд байна ш дээ!. Ээжээ эд нарыг болиулаач дээ! Айгаад байна. Ээжээ надад туслаач дээ. Ээжээ эд нарыг болиулаач дээ!

Ээжээ надад санаа зоволтгүй ээ. Хүү нь диваажинд сахиусан тэнгэрүүдтэй хамт байна. Сахиусан тэнгэрүүд надад бүгдийг тайлбарлаж өгсөн. Аборт буюу үр хөндөлт хийлгэж намайг авахуулсан гэж хэлж байна лээ.

Ээжээ яагаад? Яагаад намайг авахуулж байгаан бэ? Та надад хайргүй байсан юм уу? Яагаад намайг гаргаад хаячихаж байгаа юм бэ? Ээжээ намайг ямар нэгэн буруу юм хийсэн бол уучлаарай. Ахин дахин уучлаарай. Ээжээ би тандаа зөндөө хайртай би таныгаа зүрхээ зогсох хүртлээ, энд ирсэн хойноо ч хайрлана. Гэхдээ ээжээ та яагаад намайг хайрлаагүй юм бэ? Ямар буруу хэрэг хийсэн болоод та намайг авахуулсан юм бэ? Ээжээ би төрж байгаад тантайгаа хамт амьдрахыг л хүссэн ш дээ. Үр хөндөлт чинь аймар өвддөг юм билээ. Тэрнээс хойш та надтай ярьж бас намайг хайрлаж байгаа үгүй нь мэдэгдэхгүй болсон. Ээжээ хүү нь таныгаа хангалттай хайрлаж чадаагүй юм уу? Ээжээ надтай ярилцаач дээ. Ээжээ би хэрвээ төрсөн бол таныхаа инээмсэглэлийг өдөр бүр ширтэж, хамт тоглож, үүл харж, зөндөө өндөр залуу болоод эмч болно. Ээжээ би энд баймааргүй байна ш дээ. Ээжээ намайг эргээд хайрлаач дээ. Ээжээ би ямар нэгэн буруу юм хийсэн бол уучлаач дээ. Хүү нь тандаа хайртай ш дээ.

Хайртай шүү ээжээ.

Үр хөндөлт бүрийн дараа ...
Нэгэн зүрх цохилохоо больж

Хоёр нүд хэзээ ч нээгдэхгүй

Хоёр гар хөдлөхгүй

Хоёр хөл явахгүй

Нэг ам хэзээ ч ярихгүй болж нэгэн амь тасрах болно.

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.07.12 2:41 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Erlegiin elch sunsniig diwaajind hurgej ogohoor ywj baih zamda asuuna
Erlegiin elch : chi yaj uhsen yum be ?
Suns : bi neg huniig awarch bgaad mashind dairuulsiin
Erlegiin elch : heniig awarch bgaad?
Suns : hairtai emegteigee.. uchir ni bi tuunii zowj owtgohiig huseegui yum
Erlegiin elch : teguul chinii ter hairtai emegtei odoo uneheer gunigtai bgan bn da chamaig aldsandaa...
Suns : ugui ee ter odoo uneheer jargaltai bga uchir ni bi tuunii hairtai zaluug tuunii toloo awarsan yum

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.07.12 9:40 pm 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Бүсгүй: Чи яагаад надад хайртай байдгийн. Яагаад намайг хайрладаг юм?
Залуу : Би яагаад гэдгийг нь хэлж чадахгүй юм аа. Гэхдээ л би чамд үнэн сэтгэлээсээ хайртай
Бүсгүй : Чи бүр надад ямар ч шалтгаан хэлж чадахгүй байна гэж үү? Тэгсэн хэрнээ яаж надад хайртай гэж хэлж чадаж байна аа
Залуу : Би үнэхээр ямар ч шалтгаан мэдэхгүй байна. Гэвч чамд хайртайгаа би нотолж чадна
Бүсгүй : Нотолж чадна аа? Үгүй ээ! Манай найзын найз залуу нь түүнд яагаад хайртай гэдгээ үргэлж хэлдэг гэсэн. Гэтэл чи!
Залуу : За за!!! Би хэлье... яагаад гэвэл чи үзэсгэлэнтэй яагаад гэвэл чиний хоолой чинь уянгалаг агаад гэвэл чи халамжтай яагаад гэвэл чи дур булаам,яагаад гэвэл чи бодлогоширунгуй чиний инээмсэглэл, чиний хөдлөх бүр чинь хайр татмаар учраас гэжээ
Бүсгүй ч залуугийн хариултанд сэтгэл нь ханав Гэвч хэдэн өдрийн дараа бүсгүй харамсалтайгаар осолд орж, хэвтэрт оржээ Тэгээд Залуу түүнд захидал илгээв "Хайрт минь Чиний хоолой чинь уянгалаг учраас би чамдаа хайртай байсан. Одоо чи минь ярьж чадаж байна уу? Үгүй. Тиймээс чамайгаа хайрлаж чадахгүй нь. Чи минь халамжтай учраас би чамдаа хайртай гэж байсныг санаж байна уу? Одоо тэр хайр халамжийг чинь би хүртэж чадахгүй болсон. Тиймээс чамайгаа хайрлаж чадахгүй нь. Чинийхээ инээмсэглэл, хөдөлгөөн бүрт би дуртай байсан. Одоо харин чи минь инээмсэглэж чадах уу? Одоо хөдөлж чадах уу? Үгүй ээ, тийм учраас чамайгаа хайрлаж чадахгүй нь.Хэрэв хайранд шалтгаан хэрэгтэй юм бол яг одоо надад чамайгаа ахин хайрлах хэрэг байхгүй болжээ. Хайранд шалтаг бий гэж үү? ҮГҮЙ ЭЭ! Тийм болохоор л би чамдаа одоо хүртэл хайртай. Хайранд шалтаг байх хэрэггүй, хонгор минь. Мөнхөд хайртай, Чиний ... " Энэ надад мааш их таалагдсан болохоор орууллаа. Үнэхээр хайранд шалтаг хэрэгтэй гэжүү?.Хэдэн сарын өмнө байхаа надаас хайртай хүн минь чи яагаад надад хайртай байдын? гэж асуухад тэр үедээ хэлэх үгээ олохгүй их л сандарч билээ. Чи минь хааяа аашилдаг ч гэсэн хөөрхөн ааштай болохоор чамдаа хайртай гээд л өнгөрч байсан юмдаг. Үнэхээр хайранд шалтаг хэрэггүй ээ. Харин чамайг хайрлаж байгаа хэн нэгэн энэ дэлхий дээр байна гэдэг чи хамгаас азтай нэгэн юм шүү. Сайхан хайраа олбол хэзээ ч битгий алдаарай.

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.09.12 6:31 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Хүн болж чадаагүй үрийн ээждээ бичсэн захидал

Ээжээ? Би уг нь таныг намайг анх дуудахад диваажингийн цэцэрлэгийн солонгын өнгөт хивсэн дээр соно бялзуухайнуудтай хамт тоглож, сахиусан тэнгэрүүдийн хайрын дуунд баясанхан бүжиглэж байсан юм. Гэтэл гэнэт урьд хожид сонсогдоогүй намуухан хоолой “Миний хүү…” хэмээн дуудах нь тэр. Тэрхүү уянгалаг хоолойг сонссон сахиусан тэнгэрүүд дуулалдахаа азнан чагнаархсан бол далай давалгаагаа хумин бодолд дарагдсан билээ. Миний явах цаг ирж”. Би дэлхийн хүн болох нь.

Нэг дэх долоо хоног: Ээжээ? Та минь ямар дулаахан юм бэ. Диваажингийн цэцэрлэгт үүлэн орон дээр нараар хучууланхан нойрсдог боловч таны хэвлий шиг ийм дотно, ийм тухтай байсангүй. Та мэдэх үү? Би таны хүүхэд болохын тулд их хичээсэн. Сургуульдаа онц сурч, бурхдын үгэнд сайн орсон. Бас хэзээ ч нисдэг морьд шиг дэггүйтэж, шидтэнүүд шиг оддын хооронд зугаалдаггүй байсан. Та намайг хүлээж байсан уу? Би ч бас таныг зөндөө хүлээсэн. Багш хэлэхдээ зөвхөн сайн сурагчдад л дэлхийн хүүхэд болох шагнал олгодог гэсэн.

Найзууд маань тийшээ явчихаад эргэж ирэхгүй болохоор нь би жаахан айдаг байсан. Сайхан байдаг болохоор л ирэхийг хүсдэггүй байсан юм байна л даа. Та намайг аймхай хулчгар хүүхэд байна гэж битгий бодоорой. Би зоригтой жаал шүү. Хамгийн сүүлийн жишээ гэхэд би марал бугыг унан долоон бурхан өвөөгийнх рүү гал авахаар ганцаараа давхисан юм. Ээжээ? Би хэтэрхий их яриад байна уу? Намайг бүгд л тэгдэг юм. Cap эгч хүртэл надаас залхаад өдрийн турш нүүрээ буруулдаг. Шөнө харин би унтчихдаг болохоор сайхан эгч маань гэгээн мишээлээр үзэсгэлэнт царайгаа гоёдог юм. Тантайгаа байх ямар сайхан юм бэ, ээжээ…

Дөрөв дэх долоо хоног: Ээжээ? Би сая зүүдэллээ. Эсвэл бүгдийг эргэн саналаа. Нэгэн цагт та минь уулыг уултай холбосон урсгал дөлгөөн их мөрөн байснаа санаж байна уу? Тэр үед би таны их уснаас эх авсан хоржигноонт бяцхан горхи байж билээ. Нэгэн цагт та минь анхилуун үнэрээ аглаг тайгадаа түгээсэн мөнхийн ногоон хуш мод байснаа санаж байна уу? Тэр үед мөчрийг тань дамжин дүүлэх бүлтгэр жаахан хэрэм би байсан юм. Нэгэн цагт та минь хараад сүрдэм байц хад байснаа санаж байна уу? Энгэрийг чинь түшин бараадсан хэдэн хөх чулууны нэг нь би билээ. Тэгэхээр та бид хоёр мянган жилийн ерөөлтэй байгаа биз. Таныхаа урсгал их мөрөн мэт саруул оюунаас үр чинь ухаан нэмнэ, мөнхийн ногоон хуш мэт гандашгүй гоо үзэсгэлэнгээс чинь зүс нэмнэ, байц хад мэт бат суурьтай хүмүүжлээс чинь мэдлэг нэмнэ. Ээжээ? Би таныг ядраагаад байна уу? Та минь сүүлийн үед нэг л дуу муутай болчихлоо…

Долоо дахь долоо хоног: Ээжээ? Та битгий уйл аа. Би өдрөөс өдөрт том болж таныг өвтгөж байгаагаа мэдэж байна. Таныг уйлахаар би ч бас уйлаад байна. Та бид хоёрыг уйлахаар таны хайраар цалгилдаг, миний ханатлаа сэлдэг энэ далай шорвог болоод байна. Шорвог болохоор үр чинь амьсгалж чадахгүй тийчлээд байна. Намайг тийчлэхээр та минь өвдөөд байна шүү дээ…

Ес дэх долоо хоног: Ээжээ? Та аавд хайртай юу? Би лав аавдаа хайртай. Харин аав минь надад хайргүй бололтой. Аав яагаад “Наадхаа авахуулсан нь дээр дээ. Бие чинь дийлэхгүй. Тэгээд ч сургууль соёлоо төгсөж, ажил амьдралтай болсныхоо дараа хүүхдийн тухай бодсон нь дээр” гээд байгаа юм бол? Эгээл би энд огт байхгүй юм шиг ярих юм. Ааваа би энд байна! Хүү чинь таныг сонсож байна. Хожмоо тантай усны дусал мэт адилхан гэж найзуудын чинь өхөөрдөх, хөлд орох гэж яваад таны гуталанд тээглэн бүдэрч сүрхий соривтой үлдэх, тэр сорвийг нь нэгэн үзмэрч “Сайн цагийг авчрах төрийн түшээ, их гэгээнтэн бор өргөөнд заларчээ” хэмээн өлмийнөөс нь адис авах, ээжийн залуугийн төрхийг санагдуулам сайхан охин дагуулан ирж гал голомтоо бадраах, хорвоогийн жамаар хадан гэртээ буцах болоход хөлийг тань хучин асрах ганц үр чинь тандаа учирлаж байна. Би эндээс явмааргүй байна. Ээжээ надад туслаач!

Арван хоёр дахь долоо хоног: Ээжээ, Танд хэцүү байна уу? Надад аль хэдийн эм тарианы үнэр үнэртээд эхэлчихсэн. Сувилагчийн зандрангуй “гутлаа тайл” гэхийг сонсоод ч цочирдоогүй. Би зөн совингоороо ямар аймшигтай зүйл та бид хоёрыг хүлээж байгааг мэдчихсэн. Тиймээс намайг битгий энхрийл, надаас бүү уучлалт гуй. Хэвлий дээрээ тавьсан гар чинь ийм дулаахан байхад таны минь сэтгэл яагаад тийм хүйтэн болчихов оо. Ээжээ та үүнийг хүсээгүй тиймээ. Би танаас холдмооргүй байна. Хүү нь шөнө уйлж таныг сэрээж байхгүй, айлын хүүхдүүдийг шоглож нүүрийг тань улалзуулахгүй. Муу сурч чихийг тань халууцуулахгүй. Өвдөж, гэмтэж, бэртэж өр нимгэн сэтгэлийг тань чилээхгүй. Би сайн хүүхэд байнааа ээжээ. Ээжээ би айгаад байна аа. Ээжээ би даараад байна аа. Битгий…

Эхийн хөх ивлэж, сүү нь асгарч эхэллээ. Хөх нь ивлэхтэй зэрэгцэн нулимс нь бас урсав. Миний хүү, хөөрхий үр минь … Эх нүдээ анина. Хоосон, өнгөгүй… Хэвлий дотор нь одоо нэг бяцхан амь хөдлөхгүй. Тэгж бодохтой зэрэгцэн бүр ч хов хоосон утгагүй санагдана. Гэтэл хоосон дундаас нэгэн эрх балчир хоолой ийн цангинуулав: “Ээжээ, би таны уургийг амлаагүй, энгэрт чинь тэврүүлээгүй ч бурхнаас заяасан үр тань билээ. Гологдсон үрсэд эргэж очих газар диваажинд олддоггүй юм. Гэхдээ сахиусан тэнгэрүүд таны цагаан сүү урсахыг үзээд, намайг гэсэн хайр тань буйг хараад өршөөн нигүүлсэв, биднийг. Би гэртээ ирэв. Та гэртээ үлдэв. Гэвч бидний уулзах тавилан энэ насанд үл үлдэв” Цангинасан хоолой замхрав. Эх цөхрөн хашгирлаа. Дуу үл гарна…

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.15.12 4:05 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Миний ээж ганцхан нүдтэй...Тийм учраас би ээжийгээ үзэн яддаг.Ээж маань сургуулийн гуанзанд ажиллаж гэр бүлдээ тус болдог байлаа.Намайг дунд сургуульд байхад жжэ маань над дээр хүрч ирээд "Миний хүү өлсч байна уу" гэж асуусан.Энэ үгэнд нь би уурлаагү...й ч ээжийн муухай царай намайг үнэхээр бачимдуулсан."Миний хүү байхдаа ч яахав дээ"гэж бодоод муухай харчихаад асуултанд нь ч хариулаагүй гүйгээд явчихсан.
Маргааш нь манай нөгөө ангийн хүүхэд "Еэ чиний ээж өрөөсөн нүдтэй юм байна лээ." гэж ангиар дүүрэн хашгирхад нь өөрийгөө үнэхээр үзэн ядаж билээ."Яагаад заавал би гэж" хэмээн бодсоор гэр лүүгээ зүглэхдээ ээжийгээ бүүр ч илүү үзэн ядав.Гэртээ орж ирээд л шууд "Та яагаад зүгээр үхээд өгч болдоггүй юм бэ?" гэж асуув.Ээж юу ч хариулсангүй.Өи энэ үгнийхээ хариултыг авах гэж хэсэг түүнийг харж зогслоо.Учир нь би уур хилэнгээр шатаж байсан болохоор ээжийгээ ямар хүнд хэцүү байдал оруулж байгаа тухай огтхон ч бодоогүй.
Энэ цагаас хойш би ээжтэйгээ ярихаа больж,зөвхөн маш шаргуу суралцаж эхэлсэн. Амжилттай суралцсан болхоор гайгүй сайн мэргэжил эзэмшиж гэр бүлтэй ч боллоо.Өөр хотод байшин худалдан авч хүүхэдтэй ч болов.Миний аз жаргалтай амьдралын маань утга учир эхнэр хүүхдүүд минь болсон байлаа.Харин ээж маань ач хүүхдүүдээ ганц ч удаа харж байгаагүйн дээр сүүлийн хэдэн жил намайг ч олж хараагүй билээ.Гэтэл нэгэн өдөр ээж маань над дээр зочилж ирэв.Ээж хаалганы дэргэд зогсчихсон,хүүхдүүд ээжийг хараад инээлдэн зогсоно.Би урилгагүй зочноос төвөгшөөж,бас уурсан"Та яах гэж ирж байгаа юм бэ?Яагаад хүүхдүүдийг минь
айлгаад байгаа юм бэ?Бушуухан эндээс явж үз"хэмээн хашгирах шахуу хөөлөө.Ингэж хэлүүлчихээд ээж"Уучлаарай би айл андуурсан бололтой,намайг уучлаарай" хэмээн эргэн алхахдаа өрөөсөн нүдэндээ нулимас мэлтэгнүүлж байсан.Ээж сүүлийн хэдэн жил өтөлж хөгширчээ.Өрөөсөн нүдтэйн дээр нуруу нь бас бөгтийчихөж.
Үүнээс хойш хэдэн жилийн дараа дунд сургуулийн уулзалт болж,би эхнэртээ өөр хотод томилолтоор ажиллана гэж худлаа хэлээд төрсөн хотдоо очлоо.Уулзалтын дараа сониуч зан хөдөлж хуучин муу гэртээ очив.Хөрш маань ээжийг нас барсан гэж надад дуулгасан.Би үүнийг сонсоод ганц ч дусал нулимас унагаагүй.Харин ээжийн нада бичсэн захидлыг хөршөөс авч уншихдаа байж боломгүй алдаа хийснээ ухаарсан.
"Хайрт хүү минь.Би чамайгаа бодоогүй өдөр зүүдлээгүй шөнө гэж байгаагүй.Гэрт чинь очиж хүүхдүүдийг чинь айлгасандаа их харамсч байна.Олон жилийн дараа хүүгээ харахад сайхан байсан ч харамсалтай нь өрөөсөн ганц нүдний минь хараа их муудсан болохоор чамайгаа хэрхэн өөрчлөгдснийг сайн харж чадаагүй....
Хүү минь чи жижтгхэн байхдаа осолдож өрөөсөн нүдээ алдсан.Ээж нь хүүгээ өрөөсөн нүдтэй энэ орчлонг туулахыг тэвчиж чадаагүй учраас өөрийнхөө нүдийг өгсөн юм.Хайрт хүү минь чи хорвоо ертөнцийг ээжийнхээ нүдээр харж,ээж нь хүүдээ ямар хайртай байсаныг санаж яваарай.Чиний ээж"гэсэн байлаа.Энэ захидлыг уншаад би хэзээ ч уйлж байгаагүйгээрээ уйлсан.Энэ нулимс ээжийн минь надад гомдсон гомдлын нулимс байсан гэдэгт би итгэдэг

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
PostPosted: Feb.15.12 3:09 pm 
Offline
Олны Танил Гишvvн
Олны Танил Гишvvн
User avatar

Joined: Aug.21.05 2:23 pm
Posts: 500
amka, wrote:
Миний ээж ганцхан нүдтэй...Тийм учраас би ээжийгээ үзэн яддаг.Ээж маань сургуулийн гуанзанд ажиллаж гэр бүлдээ тус болдог байлаа.Намайг дунд сургуульд байхад жжэ маань над дээр хүрч ирээд "Миний хүү өлсч байна уу" гэж асуусан.Энэ үгэнд нь би уурлаагү...й ч ээжийн муухай царай намайг үнэхээр бачимдуулсан."Миний хүү байхдаа ч яахав дээ"гэж бодоод муухай харчихаад асуултанд нь ч хариулаагүй гүйгээд явчихсан.
Маргааш нь манай нөгөө ангийн хүүхэд "Еэ чиний ээж өрөөсөн нүдтэй юм байна лээ." гэж ангиар дүүрэн хашгирхад нь өөрийгөө үнэхээр үзэн ядаж билээ."Яагаад заавал би гэж" хэмээн бодсоор гэр лүүгээ зүглэхдээ ээжийгээ бүүр ч илүү үзэн ядав.Гэртээ орж ирээд л шууд "Та яагаад зүгээр үхээд өгч болдоггүй юм бэ?" гэж асуув.Ээж юу ч хариулсангүй.Өи энэ үгнийхээ хариултыг авах гэж хэсэг түүнийг харж зогслоо.Учир нь би уур хилэнгээр шатаж байсан болохоор ээжийгээ ямар хүнд хэцүү байдал оруулж байгаа тухай огтхон ч бодоогүй.
Энэ цагаас хойш би ээжтэйгээ ярихаа больж,зөвхөн маш шаргуу суралцаж эхэлсэн. Амжилттай суралцсан болхоор гайгүй сайн мэргэжил эзэмшиж гэр бүлтэй ч боллоо.Өөр хотод байшин худалдан авч хүүхэдтэй ч болов.Миний аз жаргалтай амьдралын маань утга учир эхнэр хүүхдүүд минь болсон байлаа.Харин ээж маань ач хүүхдүүдээ ганц ч удаа харж байгаагүйн дээр сүүлийн хэдэн жил намайг ч олж хараагүй билээ.Гэтэл нэгэн өдөр ээж маань над дээр зочилж ирэв.Ээж хаалганы дэргэд зогсчихсон,хүүхдүүд ээжийг хараад инээлдэн зогсоно.Би урилгагүй зочноос төвөгшөөж,бас уурсан"Та яах гэж ирж байгаа юм бэ?Яагаад хүүхдүүдийг минь
айлгаад байгаа юм бэ?Бушуухан эндээс явж үз"хэмээн хашгирах шахуу хөөлөө.Ингэж хэлүүлчихээд ээж"Уучлаарай би айл андуурсан бололтой,намайг уучлаарай" хэмээн эргэн алхахдаа өрөөсөн нүдэндээ нулимас мэлтэгнүүлж байсан.Ээж сүүлийн хэдэн жил өтөлж хөгширчээ.Өрөөсөн нүдтэйн дээр нуруу нь бас бөгтийчихөж.
Үүнээс хойш хэдэн жилийн дараа дунд сургуулийн уулзалт болж,би эхнэртээ өөр хотод томилолтоор ажиллана гэж худлаа хэлээд төрсөн хотдоо очлоо.Уулзалтын дараа сониуч зан хөдөлж хуучин муу гэртээ очив.Хөрш маань ээжийг нас барсан гэж надад дуулгасан.Би үүнийг сонсоод ганц ч дусал нулимас унагаагүй.Харин ээжийн нада бичсэн захидлыг хөршөөс авч уншихдаа байж боломгүй алдаа хийснээ ухаарсан.
"Хайрт хүү минь.Би чамайгаа бодоогүй өдөр зүүдлээгүй шөнө гэж байгаагүй.Гэрт чинь очиж хүүхдүүдийг чинь айлгасандаа их харамсч байна.Олон жилийн дараа хүүгээ харахад сайхан байсан ч харамсалтай нь өрөөсөн ганц нүдний минь хараа их муудсан болохоор чамайгаа хэрхэн өөрчлөгдснийг сайн харж чадаагүй....
Хүү минь чи жижтгхэн байхдаа осолдож өрөөсөн нүдээ алдсан.Ээж нь хүүгээ өрөөсөн нүдтэй энэ орчлонг туулахыг тэвчиж чадаагүй учраас өөрийнхөө нүдийг өгсөн юм.Хайрт хүү минь чи хорвоо ертөнцийг ээжийнхээ нүдээр харж,ээж нь хүүдээ ямар хайртай байсаныг санаж яваарай.Чиний ээж"гэсэн байлаа.Энэ захидлыг уншаад би хэзээ ч уйлж байгаагүйгээрээ уйлсан.Энэ нулимс ээжийн минь надад гомдсон гомдлын нулимс байсан гэдэгт би итгэдэг


Amka ч сайн юм оруулж байна шүү. :wd:
Би уншаад л байгаа. Оруулаад л байгаарай.

Дээрх өгүүллэгийг уншхаар ээжийгээ, аавыгаа гаднах дүр төрхөөс нь болоод гадуурхах, үзэн ядах, ичих гэсэн явдалыг ойлгодоггүй юм. Гадныханд л байдаг зүйл юм байхдаа.


Top
   
PostPosted: Feb.15.12 3:16 pm 
Offline
Гишvvн
User avatar

Joined: Aug.08.11 12:08 pm
Posts: 1756
Location: Нэгэн дээвэр дор
amka, wrote:
Саятан

Нью-Йорк хотын банкинд нэгэн эрхэм орж ирээд, зээл хариуцсан мэргэжилтэнтэй уулзахыг хүссэн байна. Хүссэн ёсоороо тэр зээлийн мэргэжилтэнтэй уулзаад, Филиппин руу хоёр долоо хоногийн хугацаатай албан аяллаар явах гэж байгаа учир 5000 ам.доллар зээлэх хүсэлтэй байгаагаа хэлсэн байна. Мэдээж, зээлийн ажилтан түүнд бэлэн мөнгө гаргаж өгөхийн тулд зайлшгүй барьцаа хэрэгтэй гэдгийг тайлбарлахад өнөөх эрхэм бакны барилгын урд талын зогсоолд тавьсан Ferrari-г заагаад, “Энэ болно биз дээ?” гээд түлхүүрийг нь өгчээ. Банкны ажилтан үнэтэй машины бичиг баримтыг шалгаж үзэхэд ямар ч асуудалгүй байсан учир банкны зээлийн мэргэжилтэн машиныг барьцаанд авч, 5000 ам.доллар зээлүүлэхийг зөвшөөрсөн байна. Мань эр ч шаардлагатай бичиг баримтад гарын үсэг зураад, мөнгөө аваад яваад өгчээ. Харин банкны ажилчид төдийгүй захирал нь хүртэл ердөө 5000 ам.долларын барьцаанд 250 мянган ам.долларын үнэтэй машин орхидог яадаг мулгуу толгойт вэ гээд их л баярлалдсан аж. Тэгээд л банкны ажилчин Ferrari-г гаднах зогсоолоос хөдөлгөж, банкны барилгын доор байрлах гаражт оруулж тавьсан байна.
Хоёр долоо хоногийн хугацаа өнгөрөхөд өнөөх эр буцаж ирээд, 5000 ам.доллар, дээр нь хүүний мөнгө гэж 15,41 ам.доллар төлсөн аж. Тэгэхэд нь зээлийн мэргэжилтэн түүнээс “Эрхэм ээ, бид сайн тохиролцож, хамтран ажилласандаа сэтгэл хангалуун байна. Гэхдээ бид жаахан гайхаж байна л даа. Юу гэхээр, таныг байхгүй хооронд бид судалж үзээд таныг саятан гэдгийг чинь олж мэдлээ. Харин хамгийн хачирхалтай нь та яагаад тавхан мянган доллар зээлсэн юм бэ” хэмээн асуухад саятан хариулж гэнэ. “Нью-Йоркт 15 доллараар танайхаас өөр ямар газар машиныг минь найдвартай, нэг газарт нь хадгалж чадах вэ дээ” гэж саятан хэлжээ.

Таалагдав. :wd:

_________________
los blancos


Top
   
PostPosted: Feb.15.12 3:30 pm 
Offline
Асуулт Самбарын Хvндэт Харуул
User avatar

Joined: Jun.29.10 4:14 pm
Posts: 6514
тэмдэг битгий устгаарай

_________________
Амьдрах сайййхааан :)


Top
   
PostPosted: Feb.16.12 6:26 am 
Offline
• Moderator*
<b><font color=#0000FF>• Moderator*</font></b>
User avatar

Joined: May.19.11 8:15 pm
Posts: 3698
Далай Лам
Танд хүн төрөлхтний юу нь хамгийн сонин санагддаг вэ? гэсэн асуултанд:
Хүн мөнгө олохын тулд бүх л эрүүл мэндээ золиослодог, дараа нь эрүүл мэндээ буцаан олохын тулд олсон бүх мөнгөө золиосолдог.... Тэгээд тэр ирээдүйн төлөө яаран өнөөдрөө умартаж орхидог;
үр дүнд нь тэр өнөөдөр маргааш хоёрын алинд нь ч амьдарч чаддаггүй;
тэр хэзээ ч үхэхгүй юм шиг амьдардаг, тэгээд эцэст нь хэзээ ч амьдраагүй юм шиг үхдэг.” гэж хариулжээ...


ene yamar unen ug ve тэгээд эцэст нь хэзээ ч амьдраагүй юм шиг үхдэг.” гэж хариулжээ...

_________________
Emigiin sain nz


Top
   
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic  Reply to topic  [ 173 posts ]  Go to page Previous 1 2 3 4 5 6 7 Next

All times are UTC+09:00


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 3 guests


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  

Copyright Asuult.NET © 2000-2015.
Administrative Contact: Khundaga Khurelbaatar [hundaga@hotmail.com]
Tel: 1-888-303-4927, Fax: 1-888-406-2264.
Powered by phpBB © 2000-2015 phpBB Group. Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Limited